Fiat Punto 1.4 Sporting

Inleiding

In mei 2003 stelde Fiat de opgefriste Punto voor. Een model dat begin dit jaar op het Autosalon van Brussel haar Belgische première beleefde, maar een beetje het slachtoffer was van de aandacht waar de Panda en de innovatieve 1.3l JTD dieselmotor mee gingen lopen. Nochtans introduceerde Fiat behalve die diesel ook enkele interessante nieuwe versies, zoals de Punto Sporting die we hier op de testbank hebben staan. Die is verkrijgbaar in combinatie met de 1.4l benzinemotor of de 1.9JTD. In het eerste geval bedraagt de basisprijs € 14.450, in het tweede geval is dat € 15.750. Het model is enkel als driedeurs verkrijgbaar.

Tot de standaarduitrusting horen onder meer sportzetels, mistlichten vooraan, manuele airco, neerklapbare achterbank, radio-cd-speler, sportstuur, elektrisch bediende ruiten, lichtmetalen velgen en een heuse sportkit met de nodige agressief ogende koetswerkaddenda. Een complete uitrusting die bij onze test-1.4 dan ook niet werd aangevuld met items uit de optielijst.

Exterieur

Bij de voorstelling van eerdere modellen, zoals de Fiat Stilo, bleek dat de Italianen hun typerende frivole lijnenspel bij Fiat naar het achterplan verwijzen. Dat gaat uiteraard probleemloos bij nieuwe modellen, maar wat doe je bij facelifts? Wel, in het geval van de Punto krijgt de nieuwe snuit overduidelijk Germaanse trekjes (het is bijna 1 op 1 het front van de vorige generatie VW Polo), terwijl je op de flanken en de achterpartij blijft zitten met de Latijnse pennentrekken. Ook als je dan nieuwe achterlichtunits en hertekende bumpers voorziet, kan je dat niet camoufleren. De stillistische contradictie is ons een doorn in het oog en de originaliteitsprijs was voor het merk uit Turijn nog nooit zo ver weg, maar Fiat bereikt wel de doelstelling. De nieuwe Punto is immers wat minder agressief en meer conservatief. De Sporting wil daarentegen niet overkomen als een auto voor watjes, dus werd het geheel weer wat meer aangekleed. Aantrekkelijk ogende lichtmetalen velgjes, een agressieve voor- en achterbumper met grote luchtinlaatopeningen, een dakspoiler en drempelprofielen zorgen voor een potente uitstraling. De afwerking vertoonde geen gebreken, maar de breedte van de koetswerknaden blijft een teer punt bij de constructeur.

Interieur

De Punto Sporting onderscheidt zich aan de binnenzijde van de rest van het gamma door eenkleurig donkergrijze kunststoffen. Dat contrasteert met de voor de gelegenheid in zilver uitgevoerde middenconsole. De reguliere Punto’s hebben voortaan een tweekleurig donkergrijs/lichtgrijs interieur. Een opvallende zetelbekleding trekt de aandacht naar de sportzetels. Die zitten als gegoten, zijn smal en houden de inzittenden dus stevig op hun plaats, maar blijven onder alle omstandigheden comfortabel dankzij een uitgekiende, relatief zachte vulling. Het sportstuur licht prettig in de hand, maar heeft een afwijkende positie. Daardoor wijkt de rijhouding af, maar ze is zeker niet ongemakkelijk. Het instrumentenbord is sober en goed afleesbaar. Hoewel de Punto intussen niet meer van de jongste is, kan je op ergonomie niet veel aanmerken. De knopjes staan waar ze horen te staan. Bij de driedeurs is de toegang tot de achterbank een conceptgebonden minpunt. Eens gezeten blijkt het comfort ook daar uitstekend mee te vallen. Er is zonder meer voldoende ruimte voor twee uit de kluiten gewassen tieners of volwassenen. Met drie achteraan kan ook, maar laat het geen sumo-worstelaars zijn. De 1,66m brede, 1,48m hoge en 384m lange Fiat heeft één van de beste verhoudingen tussen buitenafmetingen en interieurruimte uit zijn klasse.

De kofferruimte is met 297l inhoud niet uitgesproken ruim. De Punto bengelt op dit vlak een beetje achteraan het peloton, al maakt een 60/40 neerklapbare achterbank (standaard op Sporting) ook zonder de mogelijkheid tot het verkrijgen van een vlakke laadvloer al veel goed.

Veiligheid

Fiat rust de Punto standaard uit met dubbele frontale airbags, windowbags en ABS met remkrachtverdeler. Daarnaast beschikken de inzittenden vooraan en op de buitenste inzittenden achteraan over een driepuntsgordel en hoofdsteunen. De centrale zitplaats op de achterbank is voorzien van een heupgordel en moet de hoofdsteun ontberen. Zijdelingse airbags zijn een optie van € 350. Een derde hoofdsteun achteraan en een driepuntsgordel in plaats van een heupgordel is verkrijgbaar voor de eerder bescheiden prijs van € 125. Stabiliteitscontrole is op de meeste versies een optie van € 700, maar Fiat levert het systeem altijd op de Sporting.

Rijgedrag

Onder de kap van onze testwagen zit een 1368cc viercilinder-in-lijn motor die een vermogensopbrengst heeft van 95pk bij 5.800t/min en bij 4.500t/min. een maximumkoppel van 128Nm voortbrengt. Niet meteen tot de verbeelding sprekende cijfers, en ook met een kort gespreide en licht schakelende zesbak, levert dat geen buitensporige prestaties op. De sprint naar 100km/u neemt 9,6sec in beslag (3 tienden minder dan de versies met een vijfbak) en de topsnelheid bedraagt 178km/u. Het stuurwiel, net als de Fiat Stilo voorzien van een City-stand met overbekrachtiging voor moeiteloos manoeuvreren bij lage snelheden, geeft je een idee van wat het onderstel doet, maar ook niet meer dan dat. De stuurinrichting met elektrische bekrachtiging is niet meteen ‘communicatief’ voor een tandheugelsysteem. De ophanging (onafhankelijk, McPherson vooraan, torsieas achteraan) is dat echter wel, want in feite buitensporig hard. Gelukkig blijven nerveuze reacties uit.

De beoordeling van de hele mix is duidelijk meer dan de som van de componenten, want hoewel geen van de individuele onderdelen duidelijk onze voorkeur wegdragen, is de Punto Sporting prettig om rijden. De motor klimt probleemloos hoog de toeren in zonder veel meer te vragen dan het verbruiksgemiddelde van 6,6l/100km en het gaat dan misschien niet zo snel, het voelt wél zo aan. En als het op snelheid aankomt, is het gevoel doorslaggevend. Daarbij komt nog dat de Sporting zich geholpen door het 185/55 R15-rubber best snedig laat sturen, de elekronische waakhonden zijn niet overdreven paniekerig en het weggedrag blijft lang neutraal, maar neigt toch naar het meer voorspelbare onderstuur.

Conclusie

De Punto dateert in zijn huidige vorm uit 1999. Voor modeljaar 2004 kreeg het model een Duits ogende snuit die moeilijk rijmt met het frivole lijnenspel van de rest van het koetswerk. Fiat’s bedoeling was vooral om het nieuwe model minder agressief te maken als voorheen en dat is gelukt, ook al haalt het resultaat geen originaliteitsprijs. Voor de Sporting was een agressiever uiterlijk wel welkom, waardoor het model standaard geleverd wordt met een sportkit. In het interieur geven de donkergrijze boordplank, de zilverkleurige middenconsole en de verassend goed zittende smalle sportzetels uiting aan de ingebakken sportiviteit.

De krachtbron is een 1.4l 16v met een vermogen van 95pk. Die wordt gekoppeld aan een kort gespreide handgeschakelde zesbak. Daarmee is de Punto Sporting vlot te rijden zonder dat het echt snel gaat. De acceleratie van 0 naar 100km/u neemt 9,6sec in beslag. Maar de Punto Sporting voelt, met name door de harde ophanging, snel aan en dat is in tijden dat een loopje nemen met de toegestane snelheidslimieten rampzalige budgettaire gevolgen kan hebben, bijna een zegen. De Punto scoort matig in de beoordeling van de verschillende onderdelen, maar bewijst dat 1+1 wel degelijk 3 is.