Fiat 500S 0.9 Twin Air 105

Inleiding

Dat de 500 succesvol is, staat niet ter discussie. Maar de Italianen zijn het wel beu om telkens weer te moeten horen dat hun bestseller "voor meisjes" is. Fiat hijst hem daarom ook in een sportieve outfit. Dat moet een wat meer mannelijke uitstraling opleveren, zonder dat er daarom met dikke spierballen wordt gerold. Zo'n Fiat 500 krijgt een 'S' bij op de achterklep.

Het aanbod

De Fiat 500 S is beschikbaar in vier motoruitvoeringen. Met onder de kap keuze tussen een amper 69pk sterke 1.2 viercilinder (vanaf € 14.830), een geblazen 0.9 met 85pk (€ 16.330) of 105pk (€ 17.030) en een 1.3 - de enige diesel - die 95pk opwekt (€ 17.830). In absolute basisuitvoering (Pop) kost de 500 € 12.370.

Extra's

Onze lener, 105pk sterk, kreeg bovenop z'n standaarduitrusting zwarte, geanodiseerde 16-duimsvelgen, donkerblauwe metaallak (Azzurro), automatische airco en een parkeerassistent achteraan. Dit kleine aantal opties deed het totaalbedrag aantikken tot € 18.630.

Exterieur

Een 500 S herken je aan zijn sportieve bumpers met vooraan ingewerkte mistlichten, zijn niet erg ordinaire 15-duimers (195/45 R16 als optie), zijn specifieke zijschorten, verduisterde raampartijen en kleine dakspoiler. Allemaal leuk natuurlijk, maar we missen nog steeds LED's voor de dagrijverlichting om er nog wat meer jeugdigheid in te brengen.

Aan de afmetingen verandert er natuurlijk niets. De stadsmus is 3,55m lang, 1,63m breed en 1,49m hoog, met een wielbasis van 2,3m. In de koffer past 185 liter, een volume dat tot maximaal 550l kan worden uitgebreid met de rugleuning van de achterbank neergeklapt. Die bestaat overigens uit één stuk, wat het gebruiksgemak aanzienlijk vermindert. Eentje uit twee gelijke delen kan, maar daarvoor moet je bijbetalen.

Interieur

Neem plaats in de Fiat 500 S en je kijkt tussen het met rode draad bewerkt sportstuurtje uit op een zeer goed afleesbaar TFT-scherm dat alle enter- en infotainmentfuncties combineert, met inbegrip van bluetooth-connectiviteit en allerhande rij-informatie zoals het verbruik en de bandenspanning. Er hangt een aangenaam sfeertje aan boord, zeker met de stof/halflederen zetels met geborduurd logo, maar het is ook erg krap in Fiats kleinste en de hoofdruimte is beperkt. En over de zetels gesproken: we hebben ons al in comfortabeler exemplaren genesteld in dit segment, maar van een gebrek aan zijdelingse steun is dan weer geen sprake.

Op gebied van afwerking heeft Fiat de laatste jaren wat vooruitgang geboekt, maar grote stappen werden er nog niet genomen. Er is met andere woorden nog een serieuze groeimarge. En het veelvuldig gebruik van goedkoop ogend plastic hebben de Italianen ook nog steeds niet afgeleerd - dat is zelfs in bepaalde Ferrari's het geval. Wat we ook betreuren is de afwezigheid van een auto-functie voor de ruitenbediening.

Geheim opbergvak

De middenconsole is ordelijk en netjes gepresenteerd. Ze is ook simpel in gebruik en ergonomisch. Veel opbergmogelijkheden zijn er evenwel niet. Een open vak doet dienst als handschoenkastje en er is een kleine uitsparing in elk portier. Gelukkig voor ons werd onze testwagen uitgerust met een (optioneel) geheim opbergvak onder de bestuurdersstoel.

Veiligheid

In 2007 kwam de Fiat 500 meermaals onzacht in aanraking met obstakels in het EuroNCAP-testcentrum. Hij scoorde toen 5 sterren voor bescherming van volwassen inzittenden, maar ook slechts 3 als het op kinderen aankwam. Die score zou tegenwoordig nog lager liggen, aangezien de auto onveranderd is gebleven en de regels werden verscherpt (en nieuwe testen toegevoegd). We zeggen er meteen ook bij dat je onderweg nooit echt helemaal het gevoel hebt met een 100 procent veilige auto onderweg te zijn. Daar zitten de afmetingen en het lage gewicht natuurlijk ook voor iets tussen.

Wat de 500 bezit, zijn 7 airbags (waarvan een knie-airbag voor de bestuurder), ESP, ASR (tractiecontrole), bandenspanningcontrole (net als ESP verplicht) en gordelspanners vooraan. We halen ook aan dat Fiat zowel voor- als achteraan schijfremmen monteert. Bijna onverantwoord is dan weer dat hoofdsteunen achteraan op de toebehorenlijst moeten worden aangestipt.

Rijgedrag

De 100pk sterke 1.4 viercilinder - die je voorlopig nog steeds kan bestellen in de Fiat 500 - moet eruit wegens te gulzig. Het is dus aan de 0.9-liter tweecilinder  om de taak van krachtigste benzinedrinker op zich te nemen. En omdat 85pk daarvoor niet volstaat, heeft het merk voor het turboblokje nu ook een versie met 105pk klaar. Dat maximumvermogen bereikt hij als de naald 5.500tr/min aanduidt.

De tweepitter versluist ook 145Nm bij 2.000tr/min richting vooras. Om het levendig te houden moet je de 0.9 relatief hoog in toeren houden en de schakelpook mag niet onberoerd blijven. Gelukkig zijn de verhoudingen van de zesbak goed verspreid en is zelf schakelen hier geen straf. Maar bijna vanzelfsprekend gaat zo'n gedrag ook gepaard met een dorst die groter is dan opgegeven. Wij kwamen - na een week in wisselende verkeersomstandigheden - toe met 7,4l/100km, een pak meer dan de 4,4l/100km (99g/km CO2) die Fiat afficheert.

Vanuit stilstand naar 100 scheuren lukt onze testauto in een ronde 10 seconden en met 188km/u ligt zijn topsnelheid meer dan hoog genoeg. Ter vergelijking: voorzien van de 1.4 waarvan eerder sprake doet de 500 een halve tel langer over de honderdsprint en gaat hij niet sneller dan 182km/u. De tweecilinder klinkt ook lekker pittig, amusant zelfs, al vormen fel voelbare vibraties bij stilstand wel een domper op de vreugde.

Stopkracht wordt verzekerd door schijfremmen rondom en het rempedaal laat zich makkelijk doseren. De ophanging is een ander verhaal. Daar kon maar geen mooi compromis gevonden worden tussen comfort en sportiviteit. Jammer, want het al niet erg stijve chassis van de 500 kan een prima afstelling best gebruiken. Dat de hij echt als stadsmus bedoeld is, kan je overigens afleiden van zijn 'city-modus'. Eenmaal ingeschakeld wordt de elektrische stuurinrichting dan extra bekrachtigd en heb je nog maar de spierkracht van een muis nodig om te parkeren. Let wel dat je, eenmaal op de grote banen en op de autosnelweg, terug overschakelt naar de gewone setting. Wie dat niet doet, wordt geconfronteerd met een veel te soepel stuur en een gruwelijk gebrek aan feedback en gevoel.

Conclusie

De Fiat 500 blijft verleiden met zijn charme en haast tijdloos voorkomen. En als je voor een S-versie kiest, krijg je er nog wat kleine aanpassingen voor de binnen- en buitenkant bij. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat de 500 op technisch vlak bijna pensioengerechtigd is en dat zijn krachtigste benzineblok uit de lijst - een 1.4 met 100pk - naar huidige normen te dorstig is. Ter vervanging lepelt Fiat daarom voortaan de slechts 0.9-liter grote Twin Air in de 500. Met 85pk (dat is al even het geval, kost € 700 minder), maar nu dus ook met 105 paarden in stal. In combinatie met de letter S en al wat erbij hoort, kost zo'n Fiat dan minstens € 17.030.

De slechts twee cilinders tellende motor met 105pk levert alvast betere prestaties op dan de atmosferische 1.4 met 5pk minder. Naar 100km/u sprinten lukt in 10 tellen (anderhalve seconden sneller) en ook zijn topsnelheid ligt met 188km/u iets hoger. En op papier wordt er ook minder verbruikt. Fiat predikt een gemiddelde van 4,4l/100km (99g/km) CO2, al moet je wel een serieus lichte rechtervoet hebben om daarbij in de buurt te blijven. Een beetje rijplezier gaat dan ook gepaard met toeren maken (onderin gebeurt er niet veel) en dat vertaalt zich naar een grote dorst. Dat is overigens niet het enige pijnpunt van dit bakje. Zijn ophanging is te zacht afgesteld om ook maar een beetje sportief te zijn, maar ook te hard om comfortabel te wezen. En dat het chassis niet zo stijf is, voel je ook. Wie naar een groot veiligheidsgevoel op zoek is, kiest dus best voor een andere (grotere) auto of moet zichzelf maar sussen met de gedachte dat er 7 airbags en allerhande (verplichte) rijhulpsystemen klaar staan om in te springen.