DS3 Crossback PureTech 155

Inleiding

Er zijn twee segmenten waarin autoconstructeurs goede zaken doen. Het eerste is alles wat als ‘premium’ wordt bestempeld. Het tweede is - je raadt het al - de SUV. Of toch op z’n minst de crossover, want er zit al flink wat water bij die wijn. Dat DS, het premiummerk dat naast Citroën staat, voor z’n tweede geheel eigen model weerom een crossover kiest, mag dus niet verbazen. Onderhuids is hij nochtans gelijk aan de niet-premium B-segmenters van het merk. Hij staat op het CMP-platform. 

De DS3 Crossback is er in vier uitrustingsversies: Chic, So Chic, Performance Line en Grand Chic. In afwachting van een elektrische variant (ja, die komt) heb je louter keuze uit driecilinder benzine motoren (1,2l groot en 100, 130 of 155pk sterk) en viercilinder diesels (1,5l, met 100 of 130pk). Alleen de instappers hebben een handgeschakelde versnellingsbak, de rest krijgt een automaat met 8 verzetten ingebouwd. De goedkoopste wisselt van eigenaar voor 23.400 euro, maar het testexemplaar in de speciale lanceeruitvoering ‘La Première’ kost met 130pk al meteen 37.900 euro en met 155pk zelfs 39.650 euro. Premium-tarieven - zo veel is zeker.

Exterieur

De eerste modelletjes van DS waren nog verklede Citroëns, maar dat is niet meer het geval. Deze DS3 Crossback heeft, hoewel hij nog steeds Frans aandoet, duidelijk een eigen karakter. Hij volgt enkele stijlcodes die door de grote DS7 zijn opgelegd.

Hou er een lintmeter naast en je komt op volgende buitenmaten: 4,12m van neus tot staart, 1,80m van het ene oor naar het andere en 1,53m wanneer je vanaf de grond begint te meten. Best compact als je weet dat een Audi Q2 al 7cm langer is en de niet-Mini Countryman zelfs 17cm langer is.

Over smaak valt natuurlijk niet te twisten. De tranende ogen, het vinnetje in de B-stijl. Het is in elk geval duidelijk dat de Fransen op zoek waren naar originaliteit. Dat gunnen ze de klant overigens ook. Tenminste, wanneer die ervoor wil betalen. Velgen tot 18 duim, een dak in een andere tint en andere aankleding met namen als Montmartre, Bastille, Rivoli, Opera et Performances Line moeten ervoor zorgen dat je DS3 een eigen persoonlijkheid heeft.

Interieur

DS wil dat je in katzwijm valt aan de binnenkant. Dat doet het door op een originele wijze om te springen met materialen en vooral door zo veel mogelijk design op elke vierkante centimeter te proppen. Daar moet je voor zijn. Dat draait je overigens een rad voor de ogen, want aan de onderzijde is het ondanks alles nog steeds hard plastic dat overheerst. Afwerking en materiaalkeuze zijn dan ook moeilijk te rijmen met het geambieerde premium-label.

En er is nog kritiek. Nogal wat instellingen laten zich immers louter via een aanraakgevoelig scherm bedienen. En dat is nu eenmaal omslachtiger dan een selectie oordeelkundig gekozen knopjes. Er zijn wel wat sneltoetsen, maar de keuze daarvan is evenmin optimaal. En wij hebben dan nog de beschikking over het grootste - 10,3” - informatiedisplay. Het kleinste is slechts 5” groot. Voor je neus zit overigens ook een digitaal instrumentarium. Daarvan is het scherm 7” groot. 

Het is wel aangenaam toeven in de comfortabele zetels van de DS3 Crossback, maar het is toch te vroeg om de zweep op te bergen. Eerst moeten we nog een klets uitdelen voor de toegankelijkheid van het passagierscompatiment. Compacte SUV of niet - de deuren zijn er te klein. Op de achterbank krijg je ook eerder de indruk dat je meerijdt met een compacte driedeurs.

En dan is er nog de koffer. Je kan met 350l stouwvolume natuurlijk wel wat aanvangen, maar er zijn ook concurrenten die nu eenmaal beter doen. In een Renault Captur (die binnenkort wordt afgelost) is dat al meteen 100l meer.

Veiligheid

De nieuwe veiligheidsregels vliegen ons de jongste tijd om de oren. Dat betekent dat een opsomming in deze rubriek steevast langer wordt. Vier airbags, ja natuurlijk. ABS, ESP, remkrachtverdeler. Dat kennen we ook al een tijdje. Een noodremassistent en snelheidsbegrenzer. Ja, vanzelfsprekend. Maar nu ook al een spoorassistent (die helpt je op je rijstrook te blijven), LED Matrixkoplampen voor een indrukwekkend lichttapijt dat toch je tegenliggers niet verblindt en een compleet automatische parkeerfunctie. Je hoeft niet aan je stuur te draaien of, zoals vroeger nog wel het geval as, je pedalen te bedienen. Het gaat nu allemaal automatisch.

Rijgedrag

Die kleine driecilinder, om meteen de koe bij de hoorns te vatten, heeft twee gezichten. Bij stilstand en bij bescheiden inspanningen is die erg stil. Maar naarmate je het ritme opvoert, laat die meer dan zich horen. Wil je het onderste uit de kan, dan schraapt die z’n keel. Het gaat wat moeizamer dan z’n prestaties op papier doen vermoeden. Die zijn immers puik. 8,2 tellen voor de honderdsprint en een topsnelheid van 208km/u. Voorbeeldig. Dat kan ook omdat elke pk maar 7,77kg moet meezeulen. Hij is relatief licht.

Het is op kronkelwegen waar de snelheid niet hoog oploopt, dat deze Franse crossover zich het meest in z’n sas voelt. Z’n voortrein toont zich snedig en precies. In tegenstelling tot wat de Duitsers in dit segment voorleggen - daar zorgt onderstuur steevast voor een vaag kantje. De achteras doet z’n werk behoorlijk goed in de meeste omstandigheden, maar wil op een echt slechte weg wel eens springen. Dat is het einde van de wereld niet. We zijn minder vergevingsgezind ten aanzien van het rempedaal. Dat voelt sponzig aan, wat het vertrouwen ondermijnt en evenmin goed communiceert wanneer de remmen vermoeid raken.

Op papier verbruikt deze stijvolle Franse creatie 5,5l/100km (126g/CO2/km). Een halve liter meer dan de 130pk-variant van dezelfde motor. Maar in de praktijk willen vooral kleine motoren wel eens liegen. 8,9l laat zich met een behoorlijk tempo verzoenen, al kan je ook nog gekker maken. Op een bepaald ogenblik claimde de boordcomputer 12,8l/100km gemiddeld.

Conclusie

DS is, als broertje van Citroën, naarstig op zoek naar z’n eigen plaats op de markt. Z’n design en personaliseringsmogelijkheden zijn daarbij van doorslaggevend belang. Deze DS 3 Crossback wil in het B-SUV-segment opvallen, maar niet ostentatief zijn. Apart, maar niet raar. Chique, maar niet overdreven duur. Dat laatste moet je op de topversies overigens al met een korreltje zout nemen.

Z’n design, materiaalkeuze en afwerking aan de binnenzijde zijn verdedigbaar. Het plaatsaanbod eveneens. En toch is het onderstel, hoewel het technisch weinig innovatief is, een sterker punt. Het is immers oordeelkundig afgesteld. De savoir faire van de Fransen, je voelt het. Het resultaat: bovengemiddeld veel stuurpret.