Daewoo Nubira 1.6 SX

Inleiding

Na zware problemen en een lang aanslepende overname van de Koreaanse motorgigant Daewoo door General Motors gaat het terug beter met het bedrijf. De fusie zal snel de eerste vruchten afwerpen en er waait een frisse wind door het gamma. Op korte tijd verdween de Lanos en kwam de Kalos, de Evanda lostte de Leganza af en er is een nieuwe Nubira. De vorige versie dateerde uit 1997 en was niet echt in staat nieuwe klanten voor het merk te winnen.

Het nieuwe model is verkrijgbaar met een 1.6 of 1.8 benzinemotor onder de kap en wordt momenteel enkel als vierdeurs geleverd (er is nog een Nubira Wagon, maar die is nog van het oude type). De 1.6 heeft een vermogen van 109pk terwijl de 1.8 122pk sterk is. Stuurbekrachting, centrale vergrendeling, hoogteregeling voor de bestuurderszetel, elektrisch bediende ruiten vooraan, een radio-cassettespeler en een in ongelijke delen neerklapbare achterbank is steeds standaard. De SX uitvoering van de 1.6 krijgt daar nog een meer verstelbare stuurkolom, elektrisch bediende ruiten achteraan, lederbekleding van het stuurwiel en de versnellingspook, een verstelbare lendensteun, afstandsbediening voor de centrale vergrendeling, een aluminium look van de middenconsole en airco bovenop. De 1.8 die verkrijgbaar is als CDX en CDX AT (de enige automaat uit het gamma) krijgt een automatische airco, houtinleg, een armsteun achteraan en een regensensor.

De prijs start bij een zeer redelijke € 13.350 voor de 1.6 SE. Voor een SE met airco moet u € 1.000 meer betalen. De SX, zoals onze testwagen, kost € 14.800. Een 1.8 CDX moet € 16.800 opbrengen en de automaat is met € 18.000 de duurste versie uit de lijst. Onze testwagen was voorzien van metaalkleur en lichtmetalen velgen. De metaalkleur is een optie van € 300 en dat brengt de prijs op € 15.100. Het lichtmetaal wordt niet in de prijslijst vermeld.

Exterieur

Om de slaagkansen van het model op de Europese markt te vergroten moest de nieuwe Nubira het Europese publiek meer aanspreken dan tot nog toe het geval was. Een lastige oefening omdat de Europese smaak, niet alleen wat uiterlijk betreft, maar ook qua rijeigenschappen, erg afwijkt van die van de rest van de wereld. De Amerikaans Ő Koreaanse groep ging dan maar bij de Italiaanse ontwerper Pininfarina om raad. Die bedacht het model met sterk uitgesproken wielkasten, een scherp afgetekende oplopende schouderlijn, meer geïntegreerde bumpers en hoekigere lichtblokken. Daardoor ziet het model er ten opzichte van zijn voorganger gespierder en stijlvoller uit. De afwerking is behoorlijk, maar scoort niet beter dan het gemiddelde.

Interieur

Daewoo heeft vooral geprobeerd het interieur functioneel en elegant te maken. De onderzijde van het dashboard is uitgevoerd in lichtgrijs. Daarbovenop rust een strook die een donkerdere tint kreeg en ook het instrumentenbordje omvat. Dat bestaat zelf uit drie versmolten ronde klokken. Twee kleintjes voor de toerenteller enerzijds en de brandstofindicatie en de watertemperatuur anderzijds en een grote(re) centrale voor de snelheid. Een dashboard met een uitvoering in twee tinten zorgt geheid voor een stijlvollere indruk. Toch kan het ook hier nog beter. De panelen die op de meest luxueuze versies voorzien zijn van een houtmotiefje, zijn hier immers uitgevoerd in mat zwarte plastic met reliëf en dat komt de indruk niet ten goede. De glanzende zilverkleurige middenconsole kan het zicht wat redden, maar ook die is niet standaard op de instapversies.

Zowel de bestuurderszetel als het stuurwiel laten zich in de hoogte verstellen. Vanaf deze SX versie kan je het stuur ook in de diepte verstellen. We gaan er dus van uit dat een goede zithouding voor iedereen binnen het bereik ligt. De knopjes en hendeltjes hebben de gebruikelijke functies en zitten op de gebruikelijke plaats. Geen verassingen daar want Daewoo volgt gewoon de trend. Zo kreeg de knop voor de bediening van de waarschuwingsknipperlichten een plaats bovenaan in het midden van de centrale console. De zetels hebben relatief harde steunkussens maar zijn niettemin comfortabel. Ook als de rit wat langer duurt. Een instelbare lendensteun is een plus, al vonden de verstelmogelijkheden onvoldoende. Veel zijdelingse steun is er niet en dat hoeft ook niet want deze Nubira leent zich niet meteen tot een dynamische rijstijl.

De beschikbare ruimte is gemiddeld voor deze klasse, maar er is vooruitgang geboekt ten opzichte van de vorige generatie en dat is vooraal achteraan voelbaar. Daewoo is weer bij, waar het vroeger wat achterop hinkte.

De kofferinhoud bedraagt 405l en dat is lang niet slecht. Omdat het een vierdeurs is moet je er wel bijnemen dat de belaadbaarheid beperkt is. De vierde klep zorgt ten opzichte van de in Europa veel populairdere vijfdeurs immers altijd voor een kleine doorlaadhoogte. De achterbank is 60/40 neerklapbaar en dat is uiteraard een positieve zaak, maar als je een groot stuk moet laden (zoals een televisietoestel) dan moet je dat via het achterportier doen. Ook de laaddrempel hebben we nog lager geweten.

Veiligheid

Om de veiligheid van de inzittenden bij een ongeluk te verbeteren, maakt Daewoo in de eerste plaats gebruik van materialen die de schok beter absorberen en dus het risico op letsel beperken. Kreukelzones, een stijve passagierskooi en zijdelingse verstevigingsbalkjes zijn vanzelfsprekend aanwezig want die behoren al jaren tot de uitrusting van zelfs de kleinste modellen. Daewoo monteert standaard ook nog vier airbags die de voorste inzittenden moeten beschermen (twee frontale en twee laterale) en er zijn driepuntsgordels op alle vijf de zitplaatsen. Een goed punt, zeker omdat alle exemplaren voorzien van een elektronische krachtbegrenzer. De speciale ISOFIX bevestigingsbeugels, waar nogal wat Europese fabrikanten de klant voor laten bijbetalen, zijn hier ook vanaf de instapversie aanwezig. In normale omstandigheden verwacht Daewoo een EuroNCAP-score van 4 sterren, maar die score is gebaseerd op een schatting van Daewoo zelf na een simulatie. De definitieve resultaten zijn nog niet gekend. Bij de actieve systemen noteren we ABS (alle versies) en tractiecontrole (voor de 1.8). In de optielijst staat geen bijkomende veiligheidsuitrusting. Je kan dus niet opteren voor stabiliteitscontrole of bijkomende plofkussens.

Rijgedrag

In combinatie met de 1598cc zestienklepper is de Nubira SX 1.225kg zwaar. De motor heeft een vermogensopbrengst van 109pk bij 5.800t/min. en een maximum koppel van 150Nm bij 4.000t/min. De topsnelheid bedraagt 187km/u en de spurt van 0 naar 100 kan in 10,7sec. Uitstekende gegevens die zich in de praktijk toch vertalen naar een beetje een teleurstellende rijervaring. Zolang je de motor op een normaal toerental houdt is de krachtbron immers aan de lome kant. Als je de prestaties op papier wil evenaren zal je de naald van de toerenteller erg hoog moeten jagen en bliksemsnel moeten schakelen. Dat laatste is een probleem want hoewel de pook soepel schakelt en zonder meer voldoet voor normaal gebruik, mis je het gevoel dat een algemeen moderner systeem met zich meebrengt terwijl de kabelbediening niet de meest precieze is. Een soortgelijk gevoel bekruipt ons bij het evalueren van de besturing; de bekrachtiging is goed gekozen en je weet steeds wat de wagen doet, maar je krijgt net niet de feedback die iemand die plezier wil scheppen in rijden nodig heeft.

GM en Daewoo hebben getracht deze nieuwe generatie een weggedrag gegeven dat beter is afgestemd op de smaak van de Europese weggebruiker. Helaas verwarren Amerikanen en Koreanen een Europees afgestelde demping, het compromis tussen een strakke efficiënte demping en hoog comfortniveau, vaak gewoon met ‘hard’. Zo ook hierij maar het werkt wél. Droog -niet echt beenhard- en dat is net voldoende om de rijeigenschappen op een beter pijl te krijgen zonder het comfort te veel te laten zakken. Meer zou erover zijn voor een gezinswagen die een gezapige rijstijl aanmoedigt. De voorophanging bestaat uit McPherson armen en voor de achterophanging werd gekozen voor een duolinksysteem. Het weggedrag manifesteert onderstuur, dat mooi gradueel wordt opgebouwd en goed controleerbaar is. Het gripniveau van onze testwagen was opvallend goed en dat staat zonder twijfel voor een groot deel op rekening van de banden. Daewoo had het standaard 195/55 R15 Kumho-rubber van de onze testwagen samen met de lichtmetalen velgen vervangen door Bridgestone Potenza-banden met dezelfde afmetingen. Het staat buiten kijf dat die niet alleen veel duurder zijn, maar ook stukken beter presteren.

Aan de remmen moet Daewoo nog aandacht besteden. Het systeem dat nochtans bestaat uit geventileerde schijven vooraan en schijven achteraan is niet echt in staat de Daewoo kordaat tot stilstand te brengen. Je kan de remkracht goed doseren, maar de schijven bijten onvoldoende en lijken al na een enkele forse remstoot vermoeid. Daewoo haalt hier met moeite de middelmaat.

De motor laat zich tijdens rustige ritten bij legale snelheden nauwelijks horen en dankzij een isolatie van de wielkasten (klassiek een zwak punt bij Aziatische merken) worden ook rol- en rijgeluiden op een adequate manier gedempt.

Conclusie

Om deze nieuwe Nubira meer slaagkansen te geven op de Europese markten werd de hulp van de Italiaanse topontwerper Pininfarina ingeroepen. Met succes, want dit model leunt duidelijk dichter aan bij de Europese smaak dan zijn voorganger zonder echt een stilistische hoogvlieger te worden. Maar dat laatste verwacht niemand van Daewoo. Andere inspanningen omvatten een aangepast weggedrag en een moderner interieur. Dat spreekt meer aan dan voorheen en oogt ook minder plastiekerig, maar slaagt er toch niet in de middelmaat te ontstijgen. Het ruimteaanbod nam toe, vooral achteraan zonder dat er records gebroken worden. Daewoo blinkt wel uit in de prijszetting, want bij geen enkele Europese concurrent vind je voor € 14.800 een vergelijkbare mix tussen ruimte, motor en uitrusting.

Wordt de Nubira dan een verkoopstopper? Daaraan durven we twijfelen. De constructeur laat af en toe nog een steekje vallen (zo zijn de remmen nog voor verbetering vatbaar), maar de voornaamste handicap blijft het ontbreken van een diesel. Hoewel General Motors met de participatie in Fiat nu eindelijk moderne dieseltechnologie in handen heeft gekregen (waar Opel al van profiteert), ziet het er niet naar uit dat die meteen een weg zal vinden naar deze Koreaanse dochter.