Citroën C3 Pluriël 1.6 16v Sensodrive

Inleiding

Citroën werkt al een hele tijd aan het concept van de Pluriël, maar nu staat het model eindelijk bij de dealer. Bij z’n voorstelling als concept car, intussen al enkele jaren geleden, stond het modelletje op basis van een compacter platform dan nu het geval is. Het model had buitenafmetingen die vergelijkbaar waren met die van de Saxo en er werd dan ook even aangenomen dat de Pluriël meteen ook de vervanger van deze laatste zou worden. Niet dus, want de opvolger van de Saxo zal zeer binnenkort met type-aanduiding C2 bij de dealer staan. De Pluriël groeide, en werd C3 Pluriël en dat hoeft geen slechte zaak te zijn want daardoor kan je achteraan zonder problemen nog twee volwassenen kwijt.

Het gamma van deze nieuwe telg werd simpel gehouden. Je hebt de keuze uit een 1.4 16v met 75pk en een 1.6 16v met 110pk die altijd wordt gekoppeld aan een gerobotiseerde bak. Het interieur is steeds identiek en op een radio-cd en velgjes voor de laatste na, is de basisuitrusting dat ook. De 1.4 staat in de catalogus vanaf een aantrekkelijke € 15.550, terwijl de 1.6 € 17.750 moet kosten. Het wat hogere prijsverschil dan normaal staat op rekening van de Sensodrive (de gerobotiseerde bak). De optielijst is kort. Onze testwagen kreeg met metaalkleur, een pack Airco, een Spider-pack (met een ‘kapstok’ voor de verwijderbare balken, beschermingshoezen en een afdekhoes voor de wagen) en een CD-wisselaar bijna elke beschikbare extra aangemeten. De totale prijs bedraagt daardoor € 19.857.

Exterieur

Met de C3 lanceerde Citroën eindelijk nog eens een model dat zich van de massa distantieerde en het smaakt duidelijk naar meer. De C3 Pluriël heeft een nog sterker karakter zonder echt aan sympathie of toegankelijkheid in te boeten. De meest opvallende eigenschap van het model is -daarover is geen discussie- de moduleerbaarheid. De ingenieurs bij Citroën hadden vermoedelijk meer dan eens de 2PK voor ogen als ze op de ombouwmogelijkheden aan het denken waren. Je kan de Pluriël rijden als Berline, Cabrio, Spider en Spider-Pickup, en zelf ook nog wat tussenvormen bedenken.

De functionaliteit zelf is echter belangrijker dan de benaming dus laat ons dat even omschrijven. Het model is uitgerust met een linnen afdekkap en metalen dakstijlen. Met het dak dicht heeft het model de eigenschappen van een normale driedeurs, zij het dan met een koffer die opent in twee delen (klep naar onderen, ruit naar boven). Je kan het dak elektrisch helemaal open laten schuiven en dan krijg je een open air-effect. Eén stap verder schuif het dak over de achterruit die je dan met een kantelmechanisme onder de koffervloer kan doen verdwijnen. Je hebt dan alleen nog de beugels. Die vergrendelen aan de vooruit en ter hoogte van de C-stijl (een B-stijl ontbreekt), en zijn verwijderbaar. Doe je dat dan krijg je afhankelijk of je de zijruiten naar boven laat staan of wegklapt, een cabrio- of spider-koetswerk. Door de achterbank neer te klappen en de kofferklep open te zetten krijg je een pick-up, maar die mag je in ons land niet gebruiken omdat de nummerplaat dan onleesbaar is.

Of de handelingen voor het omturnen van het model allemaal even handig zijn, is een ander verhaal. Het elektrisch openen en sluiten van de kap is kinderspel, dat spreekt voor zich. Vanaf dan moet je werken met panelen en opzetstukjes, een extra hoedenplank en de balken. Die moet je thuis achterlaten en wegen dik 10kg per stuk. Dat is minder evident. Bij onze testwagen vertoonde het hele mechanisme wat haperingen links en rechts, maar het was een model uit de voorserie. Een seriemodel van bij de plaatselijke dealer vertoonde die mankementen niet. Desalniettemin slaagden we er na een keer of vijf in de hele ombouw (van volledig dicht naar geheel open) te doen in een minuut of vier en dat vinden we perfect acceptabel. De afwerking van de koets en de aansluiting van de verschillende panelen was nog voor verbetering vatbaar. Ook daar geldt dat het seriemodel beter scoort, maar Duitse normen blijven ver buiten bereik.

Interieur

Het interieur is geheel geënt op dat van de C3, met wat verschillen links en rechts. Plastic is het overheersende materiaal en hoewel dat op het vlak van waterbestendigheid ongetwijfeld voordelen heeft, hadden we toch graag een draadje stof gezien in de deurpanelen. Het leuke design, met o.a. een zilverkleurige stang die over de hele lengte van het passagierscompartiment houvast biedt, is onvoldoende om het geheel er niet meer goedkoop uit te laten zien. Het dashboard is identiek aan dat van de C3. Het is compact, maar het digitale instrumentenbord is duidelijk. Alleen de analoge toerenteller (een dunne rand bovenaan), mocht wat duidelijker.

De modernistische detaillering alom (binnen en buiten) wordt in het interieur gecomplementeerd met een sobere vormgeving van het zitmeubilair en het gebruik van zilverkleurige stoffen en honingraatmotiefjes. De zetels bieden echter ook een uitstekende mix tussen zitcomfort en zijdelingse steun. Je kan dankzij de hoogte- en diepteverstelling van het stuurwiel zonder problemen een geschikte rijhouding vinden en het ruimteaanbod is, gezien het concept en de beperkte buitenafmetingen (3,93m lengte, 1,70 breedte en 1,56m hoogte; 3cm meer dan de C3) opvallend. Vooraan is dat vanzelfsprekend, maar achteraan kan je zonder problemen kinderen laten plaatsnemen en als de inzittenden vooraan niet op elke beschikbare millimeter ruimte staan, moet dat ook lukken met volwassenen. Problematisch zal de hoofdruimte niet worden, want die is zelfs met het dak dicht groter dan bij menig uit de kluiten gewassen berline.

De koffer is een beetje het slachtoffer van de vele gezichten van de Pluriël. Een inhoud van 266l is acceptabel, maar die kan teruglopen tot 137l en dat is zelfs te krap voor het A-segment. De achterbank laat zich wel vlot neerklappen en je kan natuurlijk (zoals bij de 2PK) ook nog het dak openen en tafels en stoelen beginnen verhuizen...

Veiligheid

Voor de veiligheid is het model uitgerust met driepuntsgordels op alle vier de zitplaatsen, ABS met remkrachtverdeler en noodremhulp (met dat laatste systeem hadden we regelmatig eens een meningsverschil, dus de afstelling mag wat minder gevoelig). Een bestuurders- en passagiersairbags en laterale plofkussens vooraan horen ook tot de basisuitrusting. Stabiliteitscontrole is geen mogelijkheid. Tijdens het rijden blijkt dat de koets behoorlijk veel plooit. Iets waar Cabrio’s wel meer last van hebben. Met de dakbeugels op hun plaats is dat nauwelijks beter. Toch is Citroën er in geslaagd het model stevig te maken daar waar het moet. Dat blijkt uit de EuroNCAP crashtestresultaten waar het model (zonder dakbeugels) een score van 4 sterren haalde.

Rijgedrag

De 1.6 weegt 1.543kg, of niet eens 40kg meer dan de 1.4. Een gewichtsverschil dat voor het overgrote deel op rekening staat van de Sensotronic gerobotiseerde versnellingsbak. De krachtbron is een oude bekende; want ook verkrijgbaar in de ter ziele gegane Xantia, de Xsara en C3. Met 110pk (bij 5.750t/min) en 147Nm (bij 4.000t/min) zorgt die voor vlotte prestaties, maar echt snel wordt het niet. Wat het cijfermateriaal doet vermoeden, bevestigt de praktijk; de motor is op z’n best als hij wat hoger in de toeren wordt gehouden. De sprint naar 100km/u kan in 11,6sec en de topsnelheid bedraagt 185km/u. Beduidend beter dan wat de 1.4 met 75pk laat opteken. Die gaat naar 100km/u in 13,9sec en haalt maximaal 160km/u, maar zowel het vermogen als het koppel komt bij een lager toerental vrij en dat zou ook die motor aangenaam moeten maken.

In beide gevallen wordt de motor gekoppeld aan een bak met vijf verhoudingen. Die van de 1.6 is steeds gerobotiseerd. Je kan volautomatisch rijden, maar omdat dit geen echte automaat is die constant met de koppeling speelt is het veel leuker (en zodra je wat sportiever rijdt, ook efficiënter) om de handmatige selectie te gebruiken. Je tikt tegen het pookje of gebruikt de peddels aan het stuurwiel, die hier in tegenstelling tot de grotere en zwaardere wagens met volwaardige automaten waarin we ze tot nog toe tegenkwamen wél goed functioneren. De Sensodrive schakelt als een klassieke bak, maar bedient zelf de koppeling en de gangwissel.

De ophanging bestaat vooraan uit een pseudo-McPhersonsysteem terwijl achteraan gebruik wordt gemaakt van een as met getrokken armen. Een systeem dat, geheel binnen de goede traditie bij Citroën, uitblinkt door een ongemeen goed rijcomfort en strakke wegligging. Het plooien van de koets heeft daar amper invloed op. Met het elektrisch variabel bekrachtigde stuurtje geef je de lijn aan en de Pluriël volgt gedwee. Je moet al heel snel gaan om in de problemen te komen. Bovendien geeft de Citroën de limiet goed aan en is het weggedrag eens je erover gaat nog geheel voorspelbaar en zeer progressief onderstuurd.

Rijden met de kap geheel of gedeeltelijk open is geen probleem, zolang de snelheid matig blijft. De vorm primeerde over het creëren van een goede luchtstroom waardoor het comfort bij hoge snelheden achteruit gaat. Op de voorruitomlijsting zit een klepje, dat door Citroën een “Aëro-akoestische deflector met anti-booming effect” wordt genoemd. Dat booming effect is storende onderdruk die ontstaat als je enkel met het linnen dak (eender welke positie) open rijdt. Het klepje zorgt eigenlijk voor meer tocht, waardoor de onderdruk verdwijnt.

Conclusie

De C3 Pluriël is een maat gegroeid ten opzichte van het prototype waarvan het enthousiaste onthaal aan de basis lag van het productiemodel. Een goede zaak, want daardoor kan je in het interieur vier inzittenden kwijt zonder dat er sprake kan zijn van plaatsgebrek. Iets wat van geen enkele andere cabrio met deze afmetingen of in deze prijsklasse gezegd kan worden. Cabrio zelf is in feite een wat enge benaming want je kan het model immers omtoveren tot een open air, Cabrio, berline, Spyderij Als je echt open wil rijden, dan moet je daarvoor de dakbeugels thuislaten. De hele ombouw is niet echt handig, maar met wat oefening moet het kunnen in een minuut of vier. Net onvoldoende om van ‘gedoe’ te spreken.

Tijdens het rijden heeft de koets de neiging om behoorlijk wat te gaan flexen. Een score van vier sterren op de EuroNCAP crashtests (in open toestand) bewijst echter dat Citroën de Pluriël wel stevig maakte waar het echt nodig was. Het effect op het rijgedrag is overigens verwaarloosbaar want dat is zoals we het van de Fransen gewend zijn: snedig, voorspelbaar en comfortabel.