Can-Am Spyder RS-S Roadster

Inleiding

De Canadese transportgigant Bombardier, tevens de grondlegger van het rupsvoertuig, verkocht in 2003 haar afdeling Recreational Products. De overkoepeling van onder meer Can-Am, Rotax, Lynx, Sea-Doo en Ski-Doo opereert sinsdien op onafhankelijke basis als BRP en stalt met deze Spyder RS-S Roadster een wel heel bijzondere verschijning uit. Bovendien kan je er met een B-rijbewijs de baan mee op, wat de verkoopsargumentatie enkel ten goede komt.

Can-Am, geen onbekende in het motormilieu, richt zich tegenwoordig op quads, buggies en potente driewielers voor meer dan één doelgroep. Van die laatste soort kregen we het heetste exemplaar te pakken: een groen scheurijzer met twee voornamen - alsof men niet kon kiezen - dat middels een Rotax 998cc V-Twin motor het enige achterwiel aandrijft. Of het ding ook prettig stuurt en aldus ons automobilistenhart kan begeesteren, kom je zo meteen te weten. Reken alvast op een vraagprijs van om en bij € 18.000, veel nieuwsgierige blikken en een verplicht rondje Q&A met geïnteresseerde omstaanders.

Exterieur

Uiterlijk verschilt deze RS-S slechts op enkele vlakken van de bijna identieke RS. Zo kreeg hij een zadelovertrek met contrasterende stiksels, aluminium onderdelen in Carbon Black, A-armbeschermers, een gelakte voorspoiler en velgen met dubbele spaken om de 165/65 R14 voorbanden van steun te voorzien. De pleziermachine staat op 11,5cm van de grond, is 2,66m lang, 1,50m breed en amper 1,15m hoog. Dat is lager dan een gemiddelde motorfiets en te breed om tussen files door te kunnen - voor doorgewinterde motorrijders reden genoeg om hun neus op te halen. Can-Am wil dan ook zielen in huis halen die niet per se van plan zijn op een tweewieler te kruipen, maar toch eenzelfde vrijheidsgevoel willen oproepen. Ook al wijst de praktijk een lichtjes verschillende ervaring uit.

We kunnen rekenen op een paar halogeenkoplampen om het pad te belichten, maar voor mistlichten en een cargolicht moet je de optielijst raadplegen. Een vlieger die trouwens ook voor windbeschermers opgaat. Ons testexemplaar etaleert de kleurencombinatie Neutron Green Metallic en matzwart, een tint die je ook met Can-Am Red kan vervoegen. De combinatie Pure Magnesium Metallic/Steel Black Metallic is een overblijfsel van modeljaar 2011.

Interieur

De zitting is laag, met plaats voor twee, en om de passagier stevig op post te houden kan je een rechtopstaande rugleuning monteren. Zonder kan ook, maar dan is goed vasthouden de boodschap - het kan immers nogal schuiven achteraan. De Spyder leent zich trouwens zowel voor de comfortabele als de sportieve zitpositie. Al krijgen de spieren het soms te verduren.

Onderweg kijken we uit op een multifunctionele, digitale instrumentencluster die onder meer de toerenteller, versnellingsstand, odo-, trip- en snelheidsmeter behuist. En een klokje uiteraard. Op de lijst van extra's vind je naast een reishoes nog een 12V-uitgang voor de bijdetijdse chauffeur.

Voorin schuilt een laadruimte die 44 liter slikt. Concreet wil dat zeggen dat je een helm, een op maat gemaakte koffer met wieltjes of een redelijke portie supermarktaankopen kwijt kan. Voor wie dat niet volstaat biedt Can-Am een oplossing met de RT-reeks die, net als de comfortabel ingestelde motorfiets, een pak meer mogelijkheden biedt. Akkoord, dat is niet het type dat we hier bespreken, maar anderzijds zijn we de eerste Honda Fireblade met tassen aan weerskanten ook nog niet tegengekomen. De RS-S is een prestatiegerichte machine, en daar hoort zo weinig mogelijk ballast bij.

Veiligheid

Welzijn boven alles. Met die gedachte in het achterhoofd heeft het merk samen met Bosch een voertuigstabiliteitssysteem ontwikkeld, kortweg VSS, dat in combinatie met ABS, ESP, tractiecontrole en het befaamde Y-ontwerp voor een veiliger weggedrag zorgt. BRP won er in 2010 zelfs een prijs mee. De stabiliteitscontrole vergelijkt de gewenste richting met de wenselijke richting via de positie van het stuur en de gashendel, en wanneer blijkt dat die niet overeenkomen zal het toerental zakken en/of vertraagt het systeem de wielen afzonderlijk. Dat eerste gebeurt ook wanneer het achterwiel grip verliest en de tractiecontrole groen licht krijgt. ABS met geïntegreerde wielsensoren zorgt op haar beurt voor een remafstand die korter is dan die van de meeste auto's. Het remsysteem wordt overigens enkel met de rechtervoet bediend en werkt op alle wielen tegelijkertijd. Wie vreest voor diefstal kunnen we geruststellen; de Spyder Roadster vertrekt niet zonder een unieke, elektronische sleutel.

Rijgedrag

Onze Can-Am kreeg dit jaar een nieuwe, gasgevulde voorophanging met schroefinstelling van de voorbelasting, een dubbele A-arm en een dikke stabilisatorstang voor vlotter bochtenwerk en meer stabiliteit. De voorste schokdempers, met stikstofgas en geanodiseerd aluminium, zorgen voor een betere terugvering en compressieverdeling en wegen telkens 33% minder dan de standaardexemplaren uit de RS-uitvoering. Vervolgens werd ook de elektronische en variabele stuurbekrachtiging herbekeken met het oog op snellere reacties. Maar eigen lichaamsgewicht in de schaal werpen blijft weliswaar noodzakelijk: net als bij een quad dien je als het ware over het stuur te leunen. Bovendien neigt deze Can-Am naar onderstuur en mist hij kracht bij het remmen. Een defensieve houding aannemen is dus meer dan gewenst. Anderzijds zal het achterwiel niet snel aan het slippen gaan, wat we aan de ietwat bemoeizieke tractiecontrole te danken hebben. Hier neemt veiligheid de bovenhand.

De Spyder RS-S Roadster wordt, net als de rest van het driewielergamma, aangedreven door een watergekoelde en stevig bibberende 998cc V-Twin benzinemotor van Rotax-makelij. Die zich warmtegewijs laat voelen aan de onderbenen, wat het rijden in Canada wellicht aangenamer maakt. Bediend door elektronische brandstofinjectie met een groot gasklephuis van 57mm - voor meer respons en een lagere dorst - levert de krachtbron 106pk bij 8.500t/min en 104Nm koppel bij 6.250t/min. Dat is respectievelijk 6pk meer en 4Nm minder dan de RT-touringmodellen die hun waarden bij lagere toerentallen bereiken. Gekoppeld aan een semi-automatische transmissie met 5 verzetten (én een achteruitversnelling) spurt de 317kg wegende driewieler in een vlotte 4,5 seconden naar 100km/u. Je kan ook kiezen voor een traditionele koppeling, maar die wordt door onervaren rijders minder gesmaakt. Onze halfautomaat maakt gebruik van een elektronische bak en schakelen doe je met de linkerduim en -wijsvinger, terwijl de Can-Am beneden 2.400t/min - bij gebrek aan een snelle beslisser - zelf het tandje lager steekt.

Met een brandstoftank van 25 liter kom je niet erg ver, en bovendien lust hij een flinke slok. Hoeveel precies viel amper te meten - wij konden nu eenmaal niet om de plezierritjes heen. Reken elke 100km alvast op een liter of 9, afhankelijk van zoveel verschillende factoren. Om af te sluiten nog een minpuntje: de handenvrije rem wil zijn diensten enkel op een gelijkmatige - lees: vlakke - ondergrond bewijzen. Een gegeven dat we, met dank aan een schuine oprit, zelf aan den lijve hebben kunnen ondervinden.

Conclusie

Bombardier Recreational Products of kortweg BRP scheidde in 2003 van het alombekende moederbedrijf. Verschillende producten voor land-, zee- en - ja hoor - luchtactiviteiten worden vandaag vanuit Canada aan de man gebracht onder een eigen merknaam. In geval van deze onconventionele driewieler spreken we dus over Can-Am, dat in de jaren '70 een serieuze opmars kende in het motorcrossmilieu.

De Spyder RS-S Roadster is een afgeleide van het evengoed sportieve RS-model en kreeg onder meer lichtere schokdempers en andere wielen. Hij wordt aangedreven door dezelfde watergekoelde Rotax V-Twin motor met 998cc longinhoud, die 106pk bij 8.500t/min en 104Nm koppel bij 6.250t/min naar het brede achterwiel begeleidt en zo een sprintje naar 100km/u in 4,5 seconden mogelijk maakt. Het verbruik vaart er in ieder geval niet bij.

De RS(-S) is onpraktisch in omvang, waarmee we bedoelen dat een garage snel gevuld is en files ook voor ons een bron van tijdverlies vormen. Er is wel wat plaats om spullen op te bergen, 44 liter om precies te zijn, maar het gemak van een auto heb je niet. De keerzijde? Rijplezier met een grote R. Hou er wel rekening mee dat sturen een heus karwei kan vormen voor de ongeoefende gebruiker en dat de remmen wel controleerbaar maar niet krachtig genoeg bijten. Bovendien worden bochten al te vaak wijd genomen, en kunnen we er niet genoeg op drukken dat een defensieve houding baas is. Ondanks de vele veiligheidsvoorzieningen (ABS, ESP, TCS...) kan je nog steeds worden weggekatapulteerd - iets om rekening mee te houden. Al heeft onze trike in vergelijking met andere producten minstens één gouden troef in handen; Een B-rijbewijs volstaat om het landschap te verkennen, en dat doet geen enkele stoere motor hem na. Geïnteresseerden mogen alvast om en bij € 18.000 opzij zetten - of onze fotoreeks raadplegen.