Abarth 695 70° Anniversario

Inleiding

Merknaam Abarth bestaat inmiddels zeventig jaar. In 1959 reden de eerste opgepepte 500-jes rond met die letters op z’n flanken. Zeven decennia. Dat is wel wat. De Italianen hebben dus gelijk dat ze wat speciaals doen. Een feesteditie: de 695 Abarth 70° Anniversario.

Akkoord, heel fantasierijk is die naam niet. Dat heeft dan weer meteen de deugdelijke eigenschap dat je meteen weet waarom de gepimpte stadsrakker zoveel attitude tentoon spreidt.

Je bent wellicht al te laat

Over dan spreiden gesproken: z’n oplage is gelimiteerd. Er zullen er niet meer dan 1949 stuks - naar het jaar waarin Abarth werd opgericht - van bestaan. En niet eens 1 procent daarvan zal (via officiële weg tenminste) z’n weg vinden naar ons land. België en Luxemburg krijgen samen amper 15 stuks. Die zullen in een wip weg zijn, ondanks de prijs.

Wat is die dan? Wel, hij kost je minstens 33.990 euro. Een hele bom duiten voor een stadsautootje waarin je liefst niet meer dan 2 volwassenen tegelijk parkeert. Zelfs voor een exemplaar met 180pk onder de motorkap. Maar het gaat om uitzonderlijke versies. Die benader je nu eenmaal niet op een rationele manier.

Exterieur

Eigenlijk is de Fiat 500, nog altijd de kern in deze Abarth-bolster, in z’n moderne vorm inmiddels al twaalf jaar op de markt. Erg grondig werd die in al die tijd niet aangepast. Alleen de lichtjes en de bumpers werden al eens vervangen. En dat was dan nog een ingreep die omzichtig gebeurde. Meestal is zo’n lange carrière nefast voor een model, maar de 500 is een uitzondering. Die lijkt almaar beter te verkopen. Abarth overigens ook. Hoeveel exemplaren er al van dit kleine, dure bommetje over de toonbank gingen? Wel… zo’n 25.000 stuks.

Heb je de vleugel al gezien?

Veel moest er dus niet veranderen, maar als je ruim dertigduizend euro wil voor een gelimiteerde oplage moet je wel wat speciaals bieden. Vier kleine uitlaatjes die verbonden zijn met een actieve uitlaatlijn bijvoorbeeld. Een speciale groene tint die stevig knipoogt naar de Abarths uit de sixties, een koetswerkkit die in contrasterend grijs is uitgevoerd. Kleef er nog een schorpioen-logo tegen - de hippe tattoo voor je automobiel. Dan blijft het belangrijkste nog over: de nieuwe dakvleugel, geïnspireerd door een exemplaar dat Carlo Abarth lang geleden zelf ontwierp. Volgens de fabrikant Instelbaar op 12 instellingen, maar we telden het na en er zijn er wel degelijk dertien. Misschien is Abarth bijgelovig? Hij is niet zo goed voor het verbruik en de topsnelheid, maar wel voor de stabiliteit. 42kg extra neerwaartse druk bij 200km/u in z’n meest extreme positie, een hoek van zo maar eventjes 60 graden. Er is een reden waarom Abarth er op de onderkant van staat. En hij is zo cool.

Interieur

Op de stijl valt niet veel aan te merken, maar aan de binnenkant ontsnap je toch niet aan het feit dat deze auto z’n wortelen ruim tien jaar diep zitten in het segment van de stadsauto’s. De vlakke achterbank is goed voor noodgevallen. Je beschouwt die beter niet als permanent meubilair. Een handige uitbreiding voor de kleine koffer (amper 185l groot) - ja. Aan de plastics en de afwerking merk je het trouwens ook - er is inmiddels veel beter op de markt.

Kuipjes van specialist Sabelt

Maar de 695 Abarth kan ook zalven. We betwijfelen of praktische kenmerken echt hoog op de prioriteitenlijst staan. Belangrijk is het allemaal niet voor dit exemplaar. Een slechte zetel bijvoorbeeld, zou veel nefaster zijn. Maar daarvoor is Sabelt, een specialist in kuipjes, ingeroepen. Het zit gegoten als je tenminste eerder een Latijns en geen Bourgondisch figuur hebt. Comfortabel zelfs, ook al is het onderstel dat niet echt. Alleen er in- en uitkruipen is soms een uitdaging.

Het mag dan allemaal wel stilaan wat rimpels en kraaiepootjes beginnen vertonen - je hebt nog steeds meteen de indruk dat het wat speciaals is. Alcantara op de juiste plekken, een grotendeels digitaal tellercluster, TomTom-integratie, matte afwerking en natuurlijk die rood-gele Schorpioen. Het is perfect te begrijpen dat iemand een grijns op z’n gezicht krijgt wanneer hij achter het stuur kruipt. Is dat niet belangrijker dan al dat verstandelijke gewauwel? Dit is een auto die je met het hart koopt.

Veiligheid

De Fiat 500 die onder deze Abarth schuil gaat, is inmiddels al een tijd uit het ei. En dat heeft zo z’n gevolgen voor de veiligheidsgraad. Die is immers geconcipieerd met de normen van 2007 in het achterhoofd. Dat zie je ook aan de EuroNCAP crashtestresultaten. In 2007, toen dat onafhankelijke instituut nog geen globale score meedeelde, kreeg de 500 een score van vijf sterren voor de bescherming van de voorste inzittenden. Een nieuwe test in 2017, na de opfrisbeurt, reflecteerde de inmiddels herhaaldelijk aangescherpte normen. Het resultaat was inmiddels bijgesteld tot drie sterren.

Te weinig snufjes voor EuroNCAP

Eigenlijk valt dat resultaat, gezien de veiligheidsrevolutie van het afgelopen decennium, nog goed mee. Hij had net zo goed al z’n sterren kunnen kwijtspelen. Wie wat dieper in de cijfers duikt, concludeert bovendien dat deze stadsmus vooral punten kwijtspeelt in het departement van de elektronische snufjes. De 500 heeft wel een speed assist, maar bijvoorbeeld geen automatische remassistent, voetgangerherkenning of een rijstrookassistent. Of die allemaal even veel baten is een open vraag, maar de wittejassen van de EuroNCAP willen ze wel.

Rijgedrag

Of er nu 595 of 695 op de kofferklep staat, onder de de kap zit altijd een 1.4l benzinemotor met turbo. Die is en was er altijd al in verschillende vermogensversies die overigens in het beste geval een LAT-relatie onderhouden met de cijfertjes op de kofferklep. In dit geval wekt die 180pk op. Niet niks voor een auto met bescheiden roots. Z’n onderstel werd immers ooit van de Panda geleend en daar wordt alles boven de 100pk als exotisch beschouwd. Het is ook al lang geleden, wat je bijvoorbeeld merkt aan de handbediende bak met niet meer dan vijf verzetten, die nochtans wel correct schakelt. Een korte wielbasis helpt ook niet om al dat geweld niet alleen snel, maar ook nog eens beheersbaar te maken. Je wordt dus met je neus op enkele onvermijdelijke compromissen gedrukt. Enthousiast insturen levert onderstuur op. Remmen in een bocht wekt nervositeit op en z’n motor doet tot 3.000t/min zo goed als niets en daarna eigenlijk wat te veel. Het ESP-lampje werkt overuren. De ophanging is droger dan ongekookte pasta.

Karakterbak

Catalogeer al het bovenstaande nu niet meteen als harde kritiek. Er zijn auto’s met een makkelijker karakter, dat wel. Anderzijds is dit een autootje dat je nog kan aftasten. Kan leren kennen. Er zullen auto’s zijn met een vergelijkbaar vermogen die snellere rondetijden kunnen neerzetten. Zonder twijfel. Maar het zal niet zo leuk zijn om dat te doen. Dit Abarthje moet je met gevoel bespelen en de beloning is eens zo groot. En die dikke vleugel? Ja, die schijnt wat te doen, maar daar hebben we tijdens deze kennismaking weinig van gemerkt. Hij knabbelt overigens niet aan de sprinttijd van 6,7 seconden (voor een stadsauto!), maar zet ‘m omhoog en hij haalt z’n topsnelheid van 225km/u niet meer.

Conclusie

De Italianen zijn echte specialisten in het maken van kleine autootjes. Praktisch mag, maar stijl moet. En terwijl in het segment van de stadsauto rationele elementen overheersen, laat Abarth toch maar lekker zien dat het ook hilarisch leuk kan zijn. En dat je er succes mee kan oogsten. 25.000 stuks verkocht Abarth al van z’n 500-afgeleiden.

Gegarandeerd zeldzaam

Om 70 jaar Abarth te vieren is er nu deze 695 70° Anniversario. 180pk onder de kap, met een uniek stijlpakket (waarvan de dakvleugel het koninginnestuk is). 33.990 euro duur en gegarandeerd zeldzaam (amper 15 stuks voor Belux).

Grijns

Eigenlijk is het een beetje een karikatuur van een auto. Over the top. En zo rijdt hij ook. Nerveus. Luid. Een auto waar je niet bij uitkomt door met je hersenen te redeneren. Maar wel een karaktermodel dat in de juiste omstandigheden echt leuk is en je een grijns op het gezicht tovert. Een almaar grotere uitzondering in autoland. Wat een geluk dat de Italianen het Italiaan-zijn nog niet verleerd zijn.