Renault Zoe R135

Inleiding

Er staat nogal wat te veranderen op vlak van mobiliteit. Vanaf volgend jaar moet de uitstoot van nieuwe auto’s weer naar beneden. En de normen worden tot 2030 geleidelijk aan steeds scherper. Met conventionele brandstofmotoren zal het niet lukken en daarom zullen automerken de komende tijd ook elektrische auto’s moeten verkopen. Ze hebben geen keuze.

Derde generatie?

Van Renault mocht het allemaal wat sneller gaan. Dat parkeerde de Zoe al zeven jaar geleden in de catalogus. Een elektrische auto van het formaat van de Clio. Eerst met een bescheiden accu en vermogen. In 2016 werd daar bij een opfrisbeurt al eens een mouw aangepast en nu wordt het model vernieuwd. Of het hier gaat om een ver doorgedreven facelift, dan wel een nieuw model is overigens niet zo makkelijk uit te maken, maar daarover later meer.

Renault was er destijds als de kippen bij. Het verkocht het afgelopen decennium al meer dan 250.000 elektrische auto’s. Het had in het compacte segment het rijk omzeggens voor zich alleen. Vanaf volgend jaar komt ook de concurrentie zich moeien. Met een elektrische Peugeot 2008 en Opel Corsa bijvoorbeeld.

Betere prestaties, meer bereik, maar de prijs?

Om te beginnen: zo’n elektrische auto is nog steeds een flinke hoop duurder dan een conventioneel aangedreven exemplaar. Het prijsverschil ligt eigenlijk al jaren op ruwweg 10.000 euro. Veel verandert er op dat vlak niet, maar de EV wordt voor die prijs wel almaar meer capabel. Hij presteert beter, laadt sneller en rijdt verder.

Renault biedt de Zoe aan vanaf 24.400 euro. Reeds met de 50kWh accu, maar met een 110pk sterke motor. En… nog altijd zonder accu. Die moet je apart huren. Cijferaars kunnen uitrekenen dat die formule voordeliger uitkomt wanneer je weinig kilometers doet, maar duurder is dan ze mee aankopen (32.600 euro) als je veel rijdt. De rekening wordt in Vlaanderen bovendien nog eens vervormd, omdat de overheid je als particulier nog tot 1 januari 2020 een aankoopbonus van 4000 euro geeft, als je EV tenminste niet meer dan 31.000 euro kost. Zet de Zoe tegen kakelverse concurrenten als de Peugeot e-208 of Opel Corsa-e en je komt tot de conclusie dat de Renault de drempel het laagst legt, maar dat de twee PSA-producten bereikbaarder zijn in aankoop.

Exterieur

Doorgaans hebben we het over een nieuw model wanneer zowel de structuur als het koetswerk grondig aangepakt worden. En laat ons wel wezen - hier is dat niét het geval. De wielbasis en de koetswerkafmetingen blijven zelfs compleet ongewijzigd. Het is nog altijd allemaal identiek aan de versie die in 2012 werd gelanceerd. Toch heeft de marketingafdeling bij Renault, die dit graag al de derde generatie Zoe wil noemen, niet helemaal ongelijk. De uiterlijke aanpassingen blijven dan wel beperkt tot de typische facelift-items (waarbij we gelukkig vaststellen dat de obsessie met blauwe accenten voor e-modellen afneemt), maar je moet ook eens naar de andere aanpassingen kijken.

De Zoe heeft voortaan een compleet nieuw interieur, een andere accu, een ander laadsysteem, een nieuwe elektronische architectuur (voor boordelektronica, veiligheidssystemen en zo meer), andere remmen, een verfijnde ophanging en in z’n krachtigste versie ook een nieuwe elektromotor. Tja, dan is er niet alleen veel hetzelfde gebleven. Er is ook heel wat veranderd.

Interieur

Aan de binnenkant laat de Zoe het puberen achter zich. Het is allemaal heel volwassen. De zetels zitten beter, de materialen zijn flink opgewaardeerd en het ontwerp kreeg meer maturiteit. Moest je vroeger als early adopter wat water bij de wijn doen, dan is dat nu minder en minder het geval. De Zoe is gewoon op hetzelfde niveau van de recente Clio. Hij is degelijk en handig.

Omdat de structuur dezelfde bleef, wijzigt er aan de rijhouding of de toegankelijkheid fundamenteel niets. Maar de Zoe geeft voorin wel de indruk ruimer te zijn. De boordplank is slimmer ontworpen. Dat daarin een nieuwe generatie boordelektronica zit, is zowat de grootste opsteker. De Zoe was op dat vlak geen hoogvlieger. Nu kan hij op z’n minst aanklampen.

Wat zo’n elektrische auto bovenal moet zijn, is gewoon. Gewoon als je instapt, ermee rijdt en de koffer opent. En kijk - dat is precies wat de Zoe doet. In de koffer past 338l. Dat is oké voor z’n grootte. En je kan de achterbank neerklappen om dat uit te breiden tot 1.225l.

Veiligheid

De herwerkte elektrische architectuur dient niet alleen om je geavanceerdere infotainmentopties te bieden. Renault schakelt ze ook in om de veiligheidsscore van het model - al van meet af aan vijf sterren - op het beoogde hoge niveau te houden. De Zoe heeft dan ook een uitgebreid arsenaal rijhulpmiddelen.

De wettelijke voorzieningen als airbags, stabiliteits- en bandendrukcontrole worden aangevuld met onder meer verkeersbordherkenning, dodehoekwaarshuwing, een automatisch noodremsysteem en een rijstrookassistent. Op veiligheidsvlak kan je de Zoe niets verwijten.

Rijgedrag

De Zoe heeft voortaan altijd een accu van 50kWh, maar er is keuze uit een 110pk sterke elektromotor met 225Nm trekkracht of een nieuw, 135pk en 245Nm sterk exemplaar. Voor beide geeft de fabrikant een rijbereik op van 375km in de zomer en 240km in de winter. De homologatiecijfers zijn zelf nog iets beter. Wij reden met de krachtigste versie die best wel wat vlotter is dan voorheen. De Zoe duikt nu in de honderdsprint onder de 10 tellen. Om het stroomverbruik onder controle te houden is de topsnelheid begrensd: 140km/u. Dat is ook 5km/u sneller dan de 110pk-uitvoering.

Zwaar, maar je merkt er weinig van

Met een dik 300kg zware accu onder de vloer, wordt de Zoe geen lichtgewicht. Minstens 1,5 ton weegt hij. Heel wat voor zo’n klein autootje. Maar gelukkig merk je daar niet veel van bij het rijden. Hij reageert alert op het gas en vooral In de bochten is het stuurgevoel verfijnd. Een groot verschil met voorheen. De besturing is progressiever en de ophanging biedt een veel beter compromis. Comfort neemt de bovenhand. Voortaan zijn schijfremmen rondom ook standaard (de vorige versie had ze alleen vooraan). Dat mocht wel eens. Op papier verbruikt de deze elektrische Renault minder dan 180Wh/km. Wij verbruikten nog minder, veeleer 140Wh/km. Dat heeft echter veel te maken met de testroute, die enerzijds veel snelheidsvariatie kende (en dus telkens weer stroom kon recupereren), maar ook geen snelweg omvatte. En laat zo’n EV net daar dorstig zijn.

Je elektrische Renault opladen

Hoe lang het laden duurt, hangt af van je laadoplossing. Het is hoogstens 16 uur en 10 minuten (Wallbox 3,7 kW, éénfasig 16A) en minstens 3 uur (laadpaal 22 kW, driefasig 32A). De Zoe kan ook snelladen. In zo’n geval gaat hij van nul naar 80% in 1 uur en 10 minuten.

Conclusie

Renault noemt deze Zoe al de derde generatie sinds z’n introductie. De Franse marketeers vergalloperen zich daar een beetje. In feite gaat het nog steeds om dezelfde structuur - ook al is die nu voor de tweede keer grondig opgewaardeerd. Het effect is nochtans niet min. De Zoe is eindelijk volwassen. Betere prestaties, meer efficiëntie en een grotere accu voor meer rijbereik. Je krijgt het allemaal voor ruwweg dezelfde prijs als voorheen. De elektrische auto boekt dus wel degelijk vooruitgang. Alleen is hij nog niet echt betaalbaar en blijft een aankoop een ingewikkelde zaak. Kies je voor de huur van de accu? Hoe en waar zal je laden? En wat kost dat dan?

Elke keer beter

En toch toont Renault hoe snel het bijleert. Op tien jaar tijd evolueerde de Zoe van een auto die wat eigenaardig reed en een goedkoop ogend interieur en aparte blauwe accenten had naar een verfijnd rijdende, volwassen ogende compacte auto met een natuurlijk stuurgedrag en een interieur dat niet alleen functioneel maar ook aangenaam en goed afgewerkt is. Een Zoe als enige auto? Hij moet (zoals elke EV) bij je gebruikspatroon passen, maar we kunnen het ons wel perfect voorstellen.