Renault Twizy 80

Inleiding

Renault lanceert de Twizy. Dat is een piepkleine tweezitter die we op Belgische bodem al op het Autosalon van Brussel konden bewonderen en die vanaf 17 maart bij de dealer te vinden is. Maar het is géén auto. Het valt onder de regelgeving van de "vierwielers". Renault positioneert het kleine ding enerzijds als een handige, trendy stadsmus en anderzijds - in een versie die beperkt is tot 45km/u - als een voertuig dat door jongeren al vanaf 16 jaar gereden mag worden. Op 17 maart wordt de Twizy op de Belgische consument losgelaten.

De Twizy 45 is er vanaf € 6.990 en de Twizy 80 staat in de catalogus voor ten minste € 7.690. De uitrusting is ronduit karig. Zelfs de door ons gereden topversie, die je € 9.080 armer maakt, heeft geen zetel met verstelbare rugleuning, radio, verwarming of achterruit en de portieren die naar boven openzwaaien hebben nog steeds geen zijruiten en zitten als optie van € 590 in de totaalprijs. Een Dacia (om in eigen huis te blijven) die € 2.000 minder kost, heeft daarbovenop nog eens plaats voor vijf én een riante koffer. Begrijpelijk dus dat Renault auto's even als concurrent wil elimineren. Maar scooters zijn in regel dan weer goedkoper. De batterijen die voor de aandrijving zorgen, zitten bovendien niet in de prijs. Die moet je apart huren. Een huurcontract van 12 maanden en 7.500km kost je bijvoorbeeld €60/maand. Gelukkig kost een volledige tankbeurt slechts (ongeveer) een euro. Daar geraak je dan realistisch gezien zo'n 80km ver mee.

Particulieren die de elektrische Twizy 80 kopen kunnen nog steeds profiteren van een belastingaftrek (op voorwaarde dat het inkomen dat toelaat), maar de Twizy 45 valt onder een ander stelsel. Daardoor kan het perfect dat de 80 in de praktijk een tikkeltje goedkoper uitvalt van de 45. En hoewel beide versies dezelfde basisingrediënten hebben, is de 45 onmogelijk naar een 80 te converteren en vice versa. Wil je (of zoon- of dochterlief) bij het halen van je rijbewijs omschakelen naar een 80 dan moet je de 45 van de hand doen en een nieuwe 80 kopen.

Exterieur

Je kan de Twizy nog het best bestempelen als een ei op vier wielen. Die kleine 13-duimsvelgjes bepalen meteen de afmetingen gezien ze de meest uitstekende elementen zijn. De voetafdruk bedraagt uiteindelijk 2,34 op 1,24m. Voldoende compact om dwars op een parkeervak te gaan staan, maar nog steeds veel te breed om -zoals scooters- tussen de rijstroken door te glippen. Je staat er dus doodleuk mee in de file, tussen alle auto's mét zijruiten en verwarming. De draaicirkel is wel duivels compact. Als er 6,8m tussen twee muren beschikbaar is, draai je rondjes. Dat er geen achterruit is, vinden we niet echt een gebrek. De gekke franse creatie is smal genoeg om al wat achter je gebeurt in de buitenspiegels te kunnen volgen.

De optionele schaardeuren bieden een welgekomen vorm van bescherming, en je kan er ook even mee uitpakken. Maar om je van de buitenwereld af te schermen zou de voorruit en de plexiglazen windgeleiders aan weerszijden moeten weerstaan. Rij je in de regen, dan zorgt de combinatie alvast dat je droog blijft. Comfort dat je betaalt met een flinke dosis windruis. Al vanaf 30km/u fluit de Twizy als de intro van Winds of Change van de Scorpions..

Met of zonder deur; op slot kan de Twizy niet. Er zijn wel twee bergvakjes van dik 3 liter per stuk waarvan er één afsluitbaar is, en dan is er nog een bergvak onder de achterzetel met 30l capaciteit - eveneens met een slot.

Interieur

Erg veel interieur heeft de ultracompacte tweezitter niet. En wat er is, is plastic. Veel verder dan wat leukere prints, andere kleuren of rubbermatjes gaat de aankleding niet. Logisch want het kan natuurlijk gewoon binnenregenen. De voorzetel kan je verstellen in de lengte, maar de hoek waaronder de rugleuning staat is onverzettelijk. En hetzelfde geldt het voor het stuur. En toch valt de rijhouding best te pruimen. Wat we helaas niet van het meubilair kunnen zeggen, want dat is botweg hard.

Er is een tweede zitplaats achter de bestuurder die even oncomfortabel is van zit, maar waar je in tegenstelling tot wat je zou verwachten niet meteen claustrofobisch wordt. Je moet alleen de voorzetel tussen je knieën verdragen.

Voor je neus parkeert Renault een klein digitaal boordplankje dat je van alle noodzakelijke informatie voorziet. Je hebt een snelheidsmeter, status van de batterij, het geschatte resterende bereik en zowaar een klokje. Op enkele bedieningshendels en de links tegen het dashboard weggestoken handremhendel na, is er niets. Dat heeft als voordeel dat het ook niet fout kan zijn. Het handschoenvakje dat niet vergrendelbaar is (waar is de logica?) heeft wel een 12V-aansluiting. Voor een navigatiesysteem bijvoorbeeld.

Veiligheid

Nee geen airbags of stabiliteitscontrole. Zelfs geen rudimentair ABS, wat sommige scooters dan weer wel hebben. Maar toch heeft de Twizy hier eindelijk een voordeel op de tweewielers. Er is namelijk een veiligheidskooi die de kracht van een aanrijding om de inzittenden leidt. Renault maakt zich sterk dat die voldoende is om een botsing van 50km/u met een stilstaand object helemaal te absorberen. De bestuurder zou er dan met de schrik vanaf komen. Als hij zich tenminste ingegespt heeft. En daar heeft de Twizy eigenlijk een vierpuntsgordel. Voor het gebruiksgemak bestaat die uit een klassiek driepuntsexemplaar dat je links over je schouder trekt en een lus waar je je rechterarm in steekt. Dat voelt even ongemakkelijk aan, maar went snel.

Rijgedrag

We kijken even naar de basisarchitectuur. De Twizy heeft een zware batterij (die een aanzienlijk deel van het leeggewicht van een halve ton voor z'n rekening neemt) vlak tegen het asfalt zitten. Vier volgens het Pseudo-McPherson type afgeveerde wielen, een stuur zonder bekrachtiging en schijfremmen op elk wiel. Dat klinkt, de prestaties van de elektromotor buiten beschouwing gelaten, als iets dat over de ondergrond zal dansen, levendig en met gevoel zal sturen en overtuigend zal stoppen.

En... het doet niets van bovenstaande. De Duivel zal weten hoe, maar Renault heeft het gepresteerd om het stuurtje vaag te krijgen. En hoewel het met dat lage zwaartepunt perfect had gekund, weigert de ophanging te doen waarvoor ze gemaakt is. Zelfs op een goed wegdek is comfort onbestaande, laat staan dat je je ermee wil blootstellen aan het pokdalig wegdek, de riooldeksels, kasseistroken, tramsporen, verkeersplateaus en snelheidsdrempels van een Belgische stad. Dat de remmen een stevige trap op het pedaal nodig hebben, is niet zo erg, maar dat het pedaalgevoel weinig vertrouwen inboezemt is dat wel. Het weggedrag is onderstuurd, terwijl het prototype waarmee we vorig jaar nog reden zich prettig neutraal gedroeg. Renault maakt heel wat tamtam rond de "funky"-karakter van de Twizy, schijnbaar in een poging om te verdoezelen dat alle pretelementen zijn gesneuveld op het altaar van de voorstelbaarheid.

De Twizy 80 haalt een topsnelheid van 80km/u en is vooral tijdens de eerste 40 best vinnig. In concrete cijfers betekent dat een acceleratie van 0 tot 45km/u in 6,1 seconde. Daarboven neemt de 17pk en 57Nm sterke elektromotor wat meer de tijd. De prestaties zijn evenwel voldoende om met het verkeer mee te kunnen. Opladen duurt nooit meer dan 4u en dat kan via een stekker en een snoer van 3 meter dat netjes in de neus zit opgeborgen.

Conclusie

De Twizy is een buitenbeentje, want het is géén auto en evenmin een scooter. En dat maakt het verhaal er niet makkelijker op. Het begint bij het budget. Een versie van €6.990 haalt maximaal 45km/u en een variant vanaf € 7.690 die 80km/u haalt. Budget dat hoger ligt dan dat van een scooter en waarvoor je je ook een echte auto kan aanschaffen. De batterijen die de Twizy aandrijven kosten je nog eens zo'n € 60/maand (afhankelijk van het aantal kilometers dat je aflegt). De uitrusting is bovendien karig, want geen enkel model is te krijgen met pakweg een radio of verwarming. En de deuren (zonder zijruiten) ook nog eens € 590. Vanaf 17 maart is hij bij de Belgische Renault-dealer te vinden.

De breedte van 1,24m, lengte van 2,35m en draaicirkel van amper 6,8m maken het model extreem wendbaar en makkelijk parkeerbaar in de stad. Maar z'n breedte verhindert wel dat je ermee tussen ander verkeer doorrijdt. Dus in een notedop: je vindt er sneller parkeerplaats mee, maar staat er wel mee in de file. Er buiten steden mee rijden is niet zo evident want de Twizy wil niet harder dan 80km/u en de actieradius bedraagt nooit meer dan 100km. Als boodschappenauto zijn de mogelijkheden evenzeer beperkt, want de bagagecapaciteit is beperkt tot 36l en iets op de passagierszetel achter laten is geen optie, want zelfs het model met deuren kan niet op slot. De wegligging is voorspelbaar maar saai onderstuurd. Zonde, want het prototype dat we een jaar geleden nog aan de tand voelden, reed stukken prettiger. Daarnaast heeft de productieversie nog eigenaardig aanvoelende remmen een vage besturing en een plankharde ophanging. De Twizy oogt wel vrolijk, maar rijdt zo niet.

Natuurlijk mikt Renault met de tweezitter op trendy jonge stadsbewoners, maar eigenlijk durft het merk zelf niet te zeggen of die het product ook zullen kopen. Hotels of verhuurbedrijven (bij voorkeur op toeristische locaties) lijken een meer voor de hand liggende klant. Zij kunnen met een aangepaste infrastructuur profiteren van de milieuvriendelijke en opmerkelijke verschijning die de Twizy is.