Renault Scenic II 1.9dCi

Inleiding

Renault bracht de eerste Scenic in september 1996 op de markt. Een auto waarmee de constructeur het segment van de compacte monovolume uitvond, en een auto die -tegen de verwachtingen van sommige concurrenten in- al snel de spil van het Megane-gamma vormde. In 2001 volgde nog een restyling die het model ontegensprekelijk een grotere visuele aantrekkingskracht gaf. De Megane II is intussen gelanceerd en op die basis bouwt Renault de opvolger van de Scenic. Een auto waar we, omwille van de erfenis en de uitstekende kwaliteiten van de Megane II, met spanning naar uit keken.

Het aanbod is gebaseerd op dat van de drie- en vijfdeurs, dat een modulaire structuur heeft. Je kan immers kiezen uit 9 verschillende niveaus met een specifieke uitrusting, bekledingsmogelijkheden en opties. De keuze bestaat uit Authentique Référence, Authentique Confort, Expression Référence, Expression Confort, Expression Luxe, Dynamique Confort, Dynamique Luxe, Privilège Confort en Privilège Luxe. Bij de motoren is er keuze uit een 1.4 16v met 98pk, een 1.6 16v met 115pk en een 2.0 16v met 134pk voor wat betreft de benzines. Dieselen kan met een 1.5dCi met 80 of 100pk en een 1.9dCi die naar keuze 115 of 120pk heeft. De prijs van beide topdiesels is dezelfde, maar de 120pk versie wordt zwaarder fiscaal afgestraft.

We reden met de 1.9dCi met 115pk, die standaard wordt gekoppeld aan een handgeschakelde zesbak, in de Dynamique Luxe-uitvoering. Daaraan hangt een basisprijskaartje van € 23.600 en dat is maar net goed genoeg om de vergelijking met de concurrentie te doorstaan. De duurste Citroën Picasso HDI, met helaas slechts 90pk, gaat immers al voor € 21.850 over de toonbank. Opel en VW hebben wel een antwoord op het vermogen van de Scenic, met Zafira 2.2DTI (125pk) en de Touran 2.0TDI (136pk) voor respectievelijk € 25.080 en € 24.710 voor een vergelijkbare versie, maar deze hebben behalve een surplus aan vermogen ook nog twee extra zitplaatsen. In elk geval wordt het prijskaartje van onze testwagen nog aangedikt met metaalkleur, cruise" onmouseover="window.status = 'goto: cruise';return 1" onmouseout="window.status=''">cruise" onmouseover="window.status = 'goto: cruise" onmouseover="window.status = 'goto: cruise';return 1" onmouseout="window.status=''">cruise';return 1" onmouseout="window.status=''">cruise" onmouseover="window.status = 'goto: cruise';return 1" onmouseout="window.status=''">cruise-control, Bi-Xenonlampen, een parkeerhulpsysteem, een basis-navigatiesysteem (zonder kleurenscherm), lederen bekleding en bandendrukcontrole tot € 28.560.

Exterieur

De nieuwe Scenic groeide vooral in de lengte, met 8cm naar een totaal van 4,25m. De wielbasis nam toe met 10,5cm ten opzichte van de vorige generatie, en 6cm ten opzichte van de Megane II. Dat resulteert in korte overhangen die de wagen een compact uitzicht geven. De identiteit is onmiskenbaar Renault, maar het uiterlijk vertoont meer trekjes van de Espace IV, dan van de laatste Megane. De licht vooruit geschoven snuit met een identieke hellingsgraad als de voorruit en de langgerekte koplampen zijn onmiskenbaar eigenschappen van de laatste Espace. Zoals tegenwoordig gebruikelijk is, zorgt een oplopende gordellijn voor een vleugje dynamisme. De achterste zijruit op de flank is bovenaan breder dan onderaan. Dat is niet echt bevorderlijk voor de zichtbaarheid rondom, maar het zorgt wel voor wat extra karakter. Het verwantschap met de Megane II is het sterkst aan de achterzijde, al is ook de accentuering van de wielkasten overgenomen. De achterruit heeft een nagenoeg volstrekt verticale aflijning en een bovengemiddeld bolle vorm. Het valse koffertje van de drie- en vijfdeurs komt ook hier terug, maar is veel minder dominant.

Interieur

Het interieur moet, zoals bij elke monovolume, de troefkaart zijn. En, zeker genoeg, op het plaatsaanbod, de moduleerbaarheid en de zitpositie is niets aan te merken. Je neemt als bestuurder plaats in een zetel met een uitstekende balans tussen zitcomfort en zijdelingse steun, als je de bescheiden sportieve inborst van een monovolumemodel indachtig bent. Voor het dashboard van de Scenic II, koos Renault een centrale lay-out met digitale instrumenten (weerom gebaseerd op de Espace) in plaats van een conventionele wijzerplaten voor de bestuurder. Op zich is daar niets op tegen want de afleesbaarheid is met uitzondering van de wat te kleine toerenteller, uitstekend. Dat het dashboardje, in een poging om het interieur een ruimere indruk te geven, niet volledig in het midden staat vinden we al een minpuntje want wie niet al te groot is ziet een hoekje van het VFD-sherm (Vacuum Fluorescent Display) achter de rand van het -overigens ook net te veel naar links opgestelde stuurtje- verdwijnen. Het stuurwiel dichter trekken biedt dan uitkomst, ware het niet dat Renault (onbegrijpelijk?) enkel een hoogteverstelling heeft voorzien. Dat maakt bij deze het verschil tussen een uitstekende en een ronduit perfecte rijhouding. Met de ergonomie zit alles snor, zodra je gewend bent aan de kleine multifunctionele hendeltjes aan de stuurkolom. De versnellingspook vindt een plaats op het dashboard en dat is niet alleen ruimtebesparend, maar ook zeer gebruiksvriendelijk.

Achteraan heb je drie individueel verstelbare zitplaatsen. Ze kan ze opklappen tot een tafeltje of over een lengte van 22cm verschuiven. Zo heb je de keuze tussen een maximale kofferruimte en meer plaats voor de achterpassagiers. De rugleuning van de zetels is verstelbaar over een hoek van 35 graden. Als de lading het noodzakelijk maakt, kunnen de individuele achterzetels ook verwijderd worden. De verkregen laadvloer is dan geheel vlak. Wat opbergruimtes betreft overklast Renault de concurrentie met gemak. Je kan je prullen kwijt in een opvallend ruim handschoenkastje (ook al een zeldzaamheid tegenwoordig), in open opbergvakken in de deuren, gesloten opbergvakken onder de armsteun in de deuren, lades onder voor- en achterzetels en er zijn opbergruimtes onder de vloer, zowel voor- als achteraan. Daarnaast heb je nog de obligate bergruimte tegen de rugleuning van de voorzetels en opklaptafels voor de achterpassagiers. Tussen de voorzetels zit een verschuifbaar opbergvak. Dat is afsluitbaar met een rolmechanisme en heeft een inhoud van 15l. Vooraan zitten twee bekerhouders (waarvan er één al dan niet gevuld is met de asbak) en achteraan zitten de scharnierpunten voor de armsteunen. Vooral dat laatste is ongemakkelijk, want ze zitten ofwel in de weg van de opening, ofwel in de weg van de achterpassagiers. Iets wat ons perfect eenvoudig op te lossen lijkt door de individuele armsteunen te aan de zetels vast te maken zoals gebruikelijk is. Het nut van het verschuifbaar maken van de opbergunit is ons overigens ook niet helemaal duidelijk.

Renault maakt voor het dashboard, dat steeds in twee kleuren is uitgevoerd, veelvuldig gebruik van zacht aanvoelende plastics. Het bestaat voornamelijk uit dezelfde materialen als bij de Mégane II waar het een uitstekende indruk nalaat, al ziet het er hier om één of andere reden goedkoop en plastiekerig uit. Maar onze testwagen had met niet eens 5.000km op de teller wel meer problemen, voornamelijk te wijten aan een onzorgvuldige afwerkingij het dashboard kraakte, het interieur was niet vrij van parasietgeluiden, de ophanging maakte zelfs op goede weg kloppende en piepende geluiden, de herkenning van de kaart voor het keyless-entry systeem liet het op regelmatige basis afweten waardoor we de reguliere afstandsbediening moesten gebruiken, het display van het dashboard was omwille van dode lijnen gedeeltelijk onleesbaar en je moest soms tot vijf maal toe de kofferklep dichtslaan om ze te sluiten.

Bagage zal vermoedelijk zo goed als nooit een obstakel vormen. De kofferruimte is immers sowieso 430l groot. 20l meer dan bij de Senic. Met de zetels in de meest vooruitgeschoven positie komt daar nog eens 50l bij. Door de achterzetels te verwijderen kan je de beschikbare ruimte vergroten naar 1840l.

Veiligheid

Renault heeft met zijn recentste producten, die op het vlak van veiligheid allen tot de top in hun klasse behoren, een uitstekende reputatie opgebouwd. De vorige Scenic haalde in 2001 op de EuroNCAP-crashtests al een uitstekende score van vier sterren, en deze nieuwe generatie gebaseerd op de vijf-sterren Megane II, zal ongetwijfeld nog beter doen. De passieve veiligheidsuitrusting bestaat uit adaptieve airbags met dubbele ontplooiing en adaptieve veiligheidsgordels met dubbele krachtbegrenzer op de twee voorste zitplaatsen. Er zijn ook twee zijdelingse airbags en gordijnairbags. Achteraan vinden we nog drie neerklapbare hoofdsteunen en driepuntsgordels met krachtbegrenzers voor de borstkas. Op de twee zijdelingse zitplaatsen zijn die voorzien van pyrotechnische spanners. ISOFIX bevestigingspunten voor kinderzitjes zijn aanwezig op de twee buitenste zitplaatsen achteraan en zijn verkrijgbaar voor de passagierszetel vooraan.

De actieve systemen bestaan uit ABS met remkrachtverdeler, onderstuurcontrole en noodremhulp. Daarnaast is ook tractiecontrole en stabiliteitscontrole aanwezig, en kan je opteren voor een bandendrukcontrolesysteem dat de bestuurder met name bij een door een traag leeglopende band gecompromitteerde wegligging voor erger kan behoeden.

Rijgedrag

De 1.9dCi krachtbron produceert 115pk en een aangename 300Nm koppel bij 2.000t/min. In combinatie met de prettig schakelende zesbak haalt die 100km/u in 12,1sec. De topsnelheid bedraagt 188km/u. Met de 1.9dCi in het vooronder kan je je met de Scenic II dan ook een vlotte rijstijl aanmeten, maar echte topcijfers worden, ook in de tussensprintjes, niet neergezet. Dat komt omdat Renault de extra verhouding van de versnellingsbak voornamelijk gebruikt om het geluidsniveau en het verbruik bij constante hoge snelheden terug te dringen. Het testverbruik van 6,9l/100km wijkt dan ook niet zo veel af van het opgegeven gebruik van 5,8l voor de gemengde cyclus.

De ophanging heeft een voorkeur voor de snelweg. De speudo-McPherson voortrein met rechthoekige onderarm en de achtertrein met soepele as met voorgeprogrammeerde uitslag zijn dan op hun best. De filtering is meer dan acceptabel en de koetswerkbewegingen blijven beperkt. In meer veeleisende omstandigheden heeft de ophanging het moeilijker. De ruim bemeten veerweg zorgt meestal nog voor een soepele demping, maar de koets gaat te veel deinen en helt behoorlijk in de bochten, ondanks de aanwezigheid van stabilisatoren.

Een variabele elektrische stuurbekrachtiging is standaard, maar ook daar mag Renault wat ons betreft nog wat aan sleutelen. In tegenstelling tot bij de Megane II, is dit stuurtje zeer vaag rond de rechtuitstand en moet je constant kleine correcties doorvoeren. Niet alleen op rechte weg, maar ook om in een zuivere lijn de bocht door te komen.

De remsysteem bestaat uit een diagonaal gescheiden remsysteem met geventileerde schijven (diameter 30cm) en volle schijven (diameter 27cm) achteraan. De dosering vergt wat gewenning, maar de geleverde prestaties voldoen zonder meer voor het beoogde gebruik. De rembekrachtiging en de noodremhulp maken een druk van 115 bar in het circuit mogelijk. Bij het vorige model was dat slechts 90 bar. De noodremhulp registreert een paniekreactie van de bestuurder en levert dan ongeacht de stand van het rempedaal een maximale remkracht tot het pedaal weer volledig losgelaten wordt. Op die manier stopt de Scenic II zelfs na 10 opeenvolgende rembeurten van 100km/u naar 0 op 39 meter. Dat is niet zo goed als de reguliere Megane, maar nog steeds zeer indrukwekkend.

Conclusie

Ook de Scenic II ontsnapt niet aan de toename in grootte, die als een wetmatigheid met de lancering van een nieuw model gepaard gaat. Logisch dus dat je in deze versie nog meer plaats hebt dan bij de voorganger. De zithouding en het plaatsaanbod voor- en achteraan maken deze nieuwe generatie tot een ideale gezins- en reisauto. Zowel de motor als de ophanging voelen zich op de snelweg immers het best in hun sas. Door de drie individueel verschuifbare- neerklapbare- en verwijderbare zetels kan je kiezen voor meer of minder plaats voor de bagage, dan wel de achterste passagiers. Het aanbod varieert van 430 tot 1840l.

De combinatie van de in het interieur gebruikte materialen, en de interieurvormgeving is niet zo geslaagd als bij de Megane II, al kunnen we daarvoor niet echt een specifieke oorzaak aanwijzen. Wel zeker is dat de positie van het instrumentenpaneel geheel centraal beter was geweest en dat de afwerkingskwaliteit nog fel te verbeteren valt. Een hele reeks mankementen is daar bij onze testwagen het bewijs van. Bij het uiterlijk is slechts de achterpartij licht gebaseerd op het exterieur van de eigenwijze Megane II. De inspiratie werd vooral bij de Espace gezocht. Daardoor is de Scenic II herkenbaar, minder shockerend, maar ook wat minder origineel zonder dat je hem binnen de groep van concurrenten karakterloosheid kan aansmeren.