Renault Scenic 1.2 TCe 130

Inleiding

Renault vond de monovolume uit. Tenminste, hier in Europa. En toen de Espace in de jaren negentig al te groot en te duur bleek voor veel gezinnen die wel wat zagen in zo’n ruimteschip, bedacht het bedrijf ook nog de Scénic. Mégane Scenic, als je het helemaal juist wil. In de naam is de navelstreng naar de Mégane inmiddels geknipt, maar onderhuids deelt ook de jongste uitvoering nog heel wat met Renaults middenklasser.

Zelden wordt iemand lyrisch van het stuurgedrag van de Scenic. Maar dat het product aan een reële vraag voldoet, kunnen de cijfers staven. De piek (1,5 miljoen compacte monovolumes op jaarbasis) dateert van 2007, maar het segment verliest nog nauwelijks aan de schijnbaar onstuitbare SUV en klom de jongste jaren zelfs weer omhoog tot zo’n miljoen stuks per jaar. Van de verschillende generaties Scenic bouwde Renault inmiddels 5 miljoen exemplaren. Twee smaken Scénic blijven onverminderd het aanbod uitmaken. Eentje met vijf zitplaatsen en een ‘Grand’ Scenic die zeven personen aan boord kan verdragen.

Het gamma

Het tijdperk van de grote motoren is niet meer. Dat zie je aan de Scenic, die in navolging van de Mégane en Talisman, niets groters dan een zestienhonderdje onder de kap krijgt. En instappen doe je zelfs met een 1,2l. Dat is een benzine die naar keuze 115 of 130pk opwekt en meteen de opsomming motoren met die brandstof afsluit. Voorlopig tenminste, want er is meer op komst. De diesels zijn dubbel zo talrijk. Daar is er een 1.5l met 95 of 110pk of een 1.6l die 130 of 160pk opwekt. Prijzen starten bij € 21.500 voor de benzines en € 23.000 voor de diesels. Een Grand Scenic kost € 3.500 extra.

Een buitenbeentje is de Hybrid Assist. Een soort van hybride light, zonder zware accuset of elektrische autonomie, alleen een hulpmotor. Eentje die er wel voor zorgt dat het verbruiksgemiddelde op papier daalt van 3,9l/100km naar 3,5l/100km, maar ook tussen € 1.000 en € 1.400 meer zal kosten en vooral een fiscaal voordeel moeten bieden. Daarover gesproken: geen enkele Scenic slurpt nog meer dan 6,1l/100km uit de tank.

Exterieur

Ontwerper Laurens van den Acker, die met luide trom werd binnengehaald bij Renault, heeft z’n potlood nu onderhand op het ganse modellenpalet gebotvierd. En het dient gezegd - de Nederlander weet hoe hij een appetijtelijke auto moet pennen. Je kan dan wel discussiëren over de hoeveelheid Frans DNA die erin zit, maar vraag de meeste mensen of ze een recente Renault te pruimen vinden en de meesten knikken ja. Wat hij bij de Scenic klaarspeelt, is overigens echt opmerkelijk, want die ziet er nu zowaar gedrongen en relatief laag uit. Allemaal gezichtsbedrog. Grote wielen zetten je grijze massa op het verkeerde been. Erg grote wielen: elke Scenic staat op 20-duimers, met overigens een opvallend smal loopvlak en een hoge flank. En daarmee heeft van den Acker z’n slag binnengehaald bij de Renault-directie. Elke designer droomt immers van zo’n grote wielen, maar geen enkele krijgt dat voorbij het rekendepartement.

Altijd op 20-duimers

Die wielen komen overigens wel met wat voordelen, maar ook nadelen. Die komen later aan bod. In elk geval hoeft de klant niet wakker te liggen van de kost. Er is nu maar één velgen- en bandenmaat en dat drukt de kost. Een nieuwe band hoeft niet meer te kosten dan eentje voor een 17”-velg van de huidige generatie.

Afmetingen

Door die grote wielen, en de gewijzigde verhoudingen die dat opdringt, moest ook de bodemvrijheid met 4cm verhoogd worden, werd de achteroverhang korter maar de wielbasis en de totale breedte groter. En de sporen namen voor- en achteraan met 6cm toe. Dat de Scenic nu opvallend dynamisch oogt, valt niet te ontkennen. Zowel in het geval van de korte (4,41m) als de ‘Grand’ Scenic (4,63m) wordt het passagierscompartiment smaller naar achteren toe om ruimte voor de gespierde heupen te maken. Vooraan ogen beide varianten erg gelijk, maar achteraan koos Renault voor horizontale lichten bij de Scénic en verticale bij de Grand Scenic.

Interieur

Die mooi gewelfde buitenpanelen en grote wielen en banden geven je aan de binnenzijde al heel wat minder reden tot vieren. De centimeters die aan het design geofferd moeten worden, kan Renault niet compenseren aan de binnenzijde, de toegenomen afmetingen ten spijt. Daardoor is de been- en ellenboogruimte op de tweede zitrij minder groot dan voorheen en is bij de Grand Scénic de derde zetelrij nog krapper geworden. Weg zijn ook de drie inviduele zitjes op de normale achterbank. Je moet je troosten met het feit dat er nu knopjes zijn om alles er tot een vlakke laadvloer om te toveren (maar niet om ze terug recht te zetten). Er past trouwens een meer dan behoorlijke 572l in de koffer die 62cm diep is. Wil je meer laadoppervlakte in vierkante centimeter in plaats van in de hoogte, dan ben je overigens nog altijd beter bediend met een break.

Minder functionaliteit

Renault heeft vanzelfsprekend z’n best gedaan om van de Scenic ook nog steeds een handige monovolume te maken die mee is met z’n tijd. Dat laatste moet je merken aan de klaptafels (niet op elke versie) die ruimte bieden aan een tablet en waarvoor elk een 12V stopcontact voorzien is. Ideaal om je schermverslaafde nageslacht stil te houden tijdens lange ritten. Er is ook voor 63l aan bergruimte. We noteren vooral de verschuifbare middenconsole en het handschoenvak met lade, eerder dan klep.

Zitten doe je best goed, onder meer dankzij een schuimvulling met dubbele densiteit. En het stuur staat minder horizontaal dan eerder het geval was, wat een betere rijhouding oplevert. De vormgeving doet z’n best om je een behaaglijk omkapseld gevoel te geven. De materiaalkeuze is een allegaartje. Mooie kunststof voor het dashboard, maar te goedkoop ogende sierlijsten en bedieningselementen helpen het oordeel weer omlaag. Dat doet trouwens ook het R-Link-systeem (vanaf uitrustingsniveau Intens) van Renault met aanraakgevoelig display in de middentunnel. Dat zal nooit een aanrader worden. Ook wat je als bestuurder voor je neus krijgt, stelt teleur. De wijzertjes zijn identiek aan die van eender welke andere nieuwe Renault (van de Mégane tot de Espace) en we zijn nog altijd niet overtuigd van de vormgeving en functionaliteit. Ze zijn digitaal ja, maar doe ons dan maar een goed analoog instrumentarium. En tenslotte ook nog dit: kies voor het instapniveau en je hebt nog een conventionele handrem. Alle andere versies hebben een elektrische parkeerrem.

Veiligheid

Goed nieuws! De afstandsgevoelige cruise-controle is een optie. En dat betekent dat je die niet hoeft te nemen. Het systeem staat namelijk nog niet op punt. Hou dat nog maar even voor je volgende auto. Wat de Scenic wel heeft waar je blij mee kan zijn, is een 5-sterren EuroNCAP crastestnotering. Dat is te danken aan onder meer zes airbags, alle verplichte elektronische snufjes (ESP, ABS, bandendrukcontrole) , aangevuld met actief noodremsysteem.

Z’n roeping als familiewagen betekent ook dat de Scenic standaard voorzien is van niet minder dan drie Isofix bevestigingspunten.

Rijgedrag

Het is niets speciaals, het onderstel van de Scenic. Tenminste, aan de basis. Pseudo McPhersons veerpoten vooraan en een simpele soepele as achteraan. Net hetzelfde als bij de Mégane, waar het behoorlijk presteert, en de Espace en Talisman, waar het gewoonweg teleurstelt. Hier wordt het apart door Renaults keuze voor 20-duimers als enige velgenmaat met relatief dunne banden die dan ook weer een hoge flank hebben. En kijk, dat werkt. Het comfort lijdt er nauwelijks of niet onder en door de brede sporen zijn de koetswerkbewegingen in de bochten eerder beperkt. De stuurinrichting is een kind van deze tijd: gevoelloos, maar correct.

Kleine benzine of kleine diesel

In de neus (goed weggestoken, ocharme wie daar onderhoud op moet verrichten) zit in dit geval een kleine 1.2l turbomotor met 130pk en 205Nm. Een eenheid die er nét in slaagt om correcte prestaties neer te zetten. De acceleratietijd naar 100 krijg je niet onder 11,4 tellen. De top bedraagt 195km/u omdat de versnellingen relatief lang zijn. Bij een normaal gebruik blijf je niet op je honger zitten, maar je trapt het kleine motortje op de adem als je echt vlot wil rijden. Zachter met het gaspedaal is ook beter voor het verbruik. Wij kwamen bij een rustige rijstijl toe met minder dan 7l/100km. Renault geeft zelf overigens 5,8l/100km of 129g/CO2 op.

Conclusie

Monovolumes, dat zijn altijd rijdende doosjes, niet? Wel, fout. Laurens van den Acker die omwille van z’n pennenkunsten bij het Franse bedrijf werd binnengehaald, wilde er niet van weten. Hij praatte de directie om en dat zorgt voor een Scenic met meer bodemvrijheid, kortere overhangen, een dak in contrastkleur (als je wil) en - vooral - heel erg grote wielen. En daardoor ziet de Scenic er opvallend dynamisch uit.

Groter van buiten, kleiner van binnen

Rijden doet hij opvallend goed omdat de 20-duimers geschoeid zijn met erg specifieke banden. Maar het is niet zo dat er geen keerzijde aan de medaille is. Renault gaf immers erg duidelijk de prioriteit aan het uiterlijk en dat betekent dat er ondanks grotere buitenmaten aan de binnenkant ruimte en functionaliteit werd geofferd. We kunnen er beter mee leven dan met de digitale architectuur (wijzerplaten en centraal controledisplay) van Renault.

Benzine of diesel?

De kleine 1.2l viercilinder zal weinig familievaders naar meer laten verlangen en is meer dan behoorlijk discreet. Het blokje presteert het evenwel niet om zich voor te doen dan meer dat het is, de turbo ten spijt. De 1.5l diesel met 110pk kan bijvoorbeeld geen gelijkwaardige prestaties neerzetten, maar geeft een meer ontspannen indruk dankzij de koppelreserve.