Naar de inhoud
Terug

Renault Latitude 2.0 & 3.0 V6 dCi

Eigenlijk wil Renault vooral niet dat we deze Latitude aankondigen als de opvolger van de Vel Satis. Met die halfhoge luxeberline wou het Franse merk immers beter doen dan met de Safrane, maar het publiek lustte de eigenaardige koets niet. De Vel Satis werd daarom al snel naar een achterkamertje gel...

Brecht

2 december 2010

Deel via

Renault Latitude 2.0 & 3.0 V6 dCi

Score

Eindscore

7,3 /10

Interieur
7,2 /10
Exterieur
6,7 /10
Rijgedrag
7,4 /10
Veiligheid
7,7 /10

Pluspunten

  • Ruimte-aanbod
  • Scherpe prijs
  • Comfort

Minpunten

  • Zo karakterloos als een wit bolletje
  • Weinig technologisch vernuft
  • Materiaalkeuze

Inleiding

Eigenlijk wil Renault vooral niet dat we deze Latitude aankondigen als de opvolger van de Vel Satis. Met die halfhoge luxeberline wou het Franse merk immers beter doen dan met de Safrane, maar het publiek lustte de eigenaardige koets niet. De Vel Satis werd daarom al snel naar een achterkamertje geleid en eindigde met een blok beton om z'n achterwielen op de bodem van de Seine. Eigenlijk hoort het verhaal daar te eindigen. De tijd dat grote berlines het terrein van de Fransen waren, dateert van voor de tweede wereldoorlog. Daarna hebben de Duitsers het segment gekoloniseerd en het niet meer losgelaten. Zelfs als je de aantallen van de drie Franse constructeurs, Peugeot, Citroën en Renault, op een hoop keilt volstaat het niet om de ontwikkelingskost van een model te rechtvaardigen. Dat de Latitude er dan toch komt, hebben we aan Samsung te danken. Dat is een dochtermerk van de Renault-Nissan-alliantie dat het in Azië goed doet. Renault danst dan wel deskundig om de hete brij, maar deze Latitude is een Samsung waarop een ander labeltje is gekleefd.

Eigenlijk wordt de Latitude zo ongeveer wereldwijd verkocht. Vandaar ook de naam, want hij staat op nagenoeg elke breedtegraad (Latitude) in de showroom. Op heel wat markten kan deze drievolumeberline probleemloos in de hoogste regionen spelen, maar Renault België is voorzichtig. Terwijl de internationale directie hoopt dat managers en -waarom niet- de volgende Franse President in de Latitude zullen rijden, is men bij ons al tevreden als ze voormalige Safrane-eigenaars een handtekening kunnen ontfutselen.

Aan de prijs zal het alvast niet liggen. De Latitude staat vanaf € 32.500 in de prijslijst. Een groot verschil met de Peugeot 607 (niet meer in productie, wel nog leverbaar) die € 40.460 moet kosten. En Citroën lijkt met een vanaf-prijs van € 47.802 voor de C6 wel van een lotje getikt. Of is er meer aan de hand?

Exterieur

Aan de buitenzijde heeft Renault nog de moeite gedaan om de grille aan te passen en achterlichten met LED-technologie te voorzien. Maar je kan de Latitude met zijn klassiek drievolumekoetswerk bezwaarlijk omschrijven als karaktervol. Dek het logo af en de auto kan zo ongeveer van elk merk afkomstig zijn). Toch eigenaardig, voor een vlaggenschip.

"Ruim" is een omschrijving die de Latitude beter past. De lengte bedraagt 4,90m en hij is 1,83m breed. Een flinke auto waar je behalve vijf volwassenen ook nog 511l bagage (477 met reservewiel) in kwijt kan.

Interieur

Voor Europa ontwikkelde Renault een compleet nieuwe boordplank. In de persinformatie staat te lezen dat die is opgebouwd uit zacht aanvoelende kwaliteitsmaterialen, een kleuren LCD-scherm in de middenconsole en LED-verlichte tellerplaten. En hoewel dat per definitie niet onjuist is, merk je hier wel dat Renault niet getracht heeft de aansluiting met de concurrentie te zoeken. Sterker nog - de afwerking, zin voor detail en materiaalkeuze in de Laguna staat op een merkbaar hoger niveau. De indeling is klassiek, wat op z'n minst als voordeel heeft dat je nauwelijks of niet moet wennen aan de opstelling en positionering van de verschillende bedieningsorganen.

Eigenlijk zijn ook de zetels weinig uitzonderlijk. Je zit goed, zonder meer. Voor het meer viriele bochtenwerk, ontbreekt zijdelingse steun. Iets wat je de Latitude, gezien z'n klassieke roeping, moeilijk kan aanwrijven. Het comfort is van uitstekend allooi. Op de topversies op de bestuurdersplaats zelfs nog geholpen door een massagefunctie.

Terwijl uitgebreide instelmogelijkheden voor stuur en zetel er vooraan voor zorgen dat je probleemloos een goede rijhouding vindt, gooit Renault achteraan de centimeters in de strijd. Zelfs basketbalspelers moeten er gelukkig zijn. Tenminste, voor zover ze de voeten niet onder de voorzetels willen parkeren, want daarvoor is geen plaats.

Een interieuraankleding met leder-stof-combinatie, een geïntegreerd TomTom-navigatiesysteem, airco met verschillende klimaatszones, een snelheidsregelaar en een keyless-go-systeem zijn standaard. Ga je voor de Initiale topversie dan krijg je extra's als volleder, een Bose geluidsinstallatie en massagezetels vooraan. Keurig, zonder meer. Op zoek gaan naar andere hoogtechnologische snufjes bespaar je jezelf beter. De optielijst is kort en je zal er vruchteloos speuren naar zaken als een radargestuurde snelheidsregelaar, zetels met verluchting, video- of tv-mogelijkheid voor het entertainmentsysteem, automatische zonnegordijnen en dies meer... Uitrusting die je bij het gros van de concurrenten wel vindt. Toegegeven, die krijgen dan weer maagkrampen van de prijs van deze Latitude.

Veiligheid

Toen de EuroNCAP crashtestorganisatie in het leven werd geroepen, was Renault - na Volvo dat er al decennia mee pronkt - zowat het eerste automerk dat z'n kans greep om zich een fonkelnieuw veiligheidsimago aan te meten. Bij de introductie van de vorige Laguna scoorde die nota bene zo goed dat de EuroNCAP speciaal voor die auto z'n maximumscore optrok van vier naar vijf sterren.

Dat zorgvuldig opgebouwde veiligheidsimago wordt natuurlijk goed bewaakt. De Latitude kan dan ook rekenen op alle basics. Dat betekent dat je door driepuntsgordels in je zetel wordt vastgehouden en dat die riemen steeds voorzien zijn van een spanner en een spankrachtbegrenzer. Elk van de vijf zitplaatsen heeft een hoofdsteun en de voorste exemplaren doen bovendien hun best om de gevolgen van een whiplash te beperken. Daarnaast hebben we de gebruikelijke collectie van zes airbags. De frontale- en gordijnairbags zijn van het conventionele type, maar de zijdelingse plofkussens hebben een aparte kamer voor de schouder- en lendenhoogte, elk met een sensor voor een meer accurate ontplooiing. Een kinderzitje kan je vanzelfsprekend verankeren in ISOFIX bevestigingspunten.

Ook het arsenaal elektronische hulpmiddelen is conventioneel. Je beschikt over ABS met remkrachtverdeler dat bovendien binnen bepaalde grenzen probeert om onder- en overstuur in de kiem te smoren. Systemen die repressief optreden zijn een (uitschakelbare) tractiecontrole en stabiliteitscontrole die zich niet in slaap laat wiegen.

Omdat we in Europa inmiddels verwend zijn, zeker in het segment van de luxelimousines, valt op dat zaken als een dodehoekwaarschuwing, waarschuwing voor lijnoverschrijding of automatische bordenherkenning niet in de optielijst staan.

Rijgedrag

Onderhuids is de Latitude een allegaartje van Renault en Nissan-componenten. Zo is de voortrein afkomstig van de Renault Laguna, terwijl de Multi-link achterophanging afkomstig is van de Nissan Maxima (de Laguna heeft achteraan een H-vormige as en geen onafhankelijk systeem). Omdat in Europa amper 8% kiest voor een benzine, en in ons land wellicht nog minder, is diesel de enige brandstof die de Latitude lust. Er is keuze uit een tweeliter met 150pk met een handbediende zesbak, dezelfde motor met 175pk en een zestrapsautomaat of een drieliter V6 diesel met 240pk die ook steeds zelf schakelt. Met een leeggewicht tussen 1.550 en 1.770kg, naargelang de versie, en geholpen door Laguna's efficiënte voortrein, komt de Latitude voldoende vlot uit de startblokken. In een auto die snel rijden niet aanmoedigt volstaat een sprinttijd tussen 10,3 en 7,6 seconden.

Renault trekt immers duidelijk de kaart van het comfort. De wielgeleiding op voor en achtertrein is uitstekend en de stabiliteit komt dan ook nooit in het gedrang. Tenzij je provoceert is het de voortrein die het eerst z'n greep op het wegdek verliest. De ophanging absorbeert gewillig putten en bulten. Stukken wolliger dan het gros van de Duitsers, maar ook zonder ooit het comfortniveau van de andere Franse vaandeldragers te benaderen.

Hanteer je de gezapige rijstijl die het model promoot, dan heb je ruimschoots voldoende aan de feedback van de stuurbekrachtiging, het pedalenstel en het schakelpatroon van de automaat. Zelfs met de tweeliter diesel, die een merkbaar minder babbelvaardige stuurinrichting (elektrisch) heeft dan de V6 (hydro-elektrisch). De auto verdraagt dat je hem de sporen geeft, en met name de koppelrijke diesel lust er wel een lepel van. Hoewel het pedaalgevoel voor verbetering vatbaar is, verdragen de remmen een langdurige marteling zonder morren. De automaat durft zich bij een dynamische rijstijl wel verslikken, met onoordeelkundig gekozen schakelmomenten. Alsof de software ervoor al in 1998 is geschreven. We betwijfelen echter of het door Renault beoogde cliënteel met die tekortkoming geconfronteerd zal worden.

Conclusie

De Latitude is de feitelijke opvolger van de Vel Satis, al wil Renault dat niet met zoveel woorden gezegd hebben. De Franse merken hebben het moeilijk in een segment dat door de Duitsers gedomineerd wordt. Renault recycleert dan ook een model dat het merk in Azië via dochtermerk Samsung aan de man brengt. Een model dat anders dan de vorige vaandeldragers vooral mikt op ruimte en comfort en veel minder opkomt voor technologische innovatie en prestige. Dat klinkt een beetje als het recept van de Skoda Superb en kijk nu, met een vanafprijs van € 32.500 is de kloof tussen die twee veel kleiner dan die met de Peugeot 607 (€ 40.460) en Citroën C6 (€ 47.802).

De uitrusting weerspiegelt dat. Je hebt weliswaar niets te kort, maar technologiefreaks of knopjesjagers zullen op hun honger blijven zitten. Niet alleen als je binnenin je rondje doet - ook op veiligheidsvlak. De Latitude heeft alles in huis om EuroNCAP topscore neer te zetten (6 airbags, ABS en stabiliteitscontrole), maar bedankt voor de extra's als meesturende lichten, dodehoekwaarschuwing... De constructeur heeft de moeite gedaan om speciaal voor de Europese markt een nieuwe boordplank te ontwikkelen, maar het is duidelijk dat de boekhouder mee aan tafel zat. Zonder dat er op ergonomisch vlak wat op aan te merken valt, kunnen we alleen concluderen dat Renaults eigen Laguna op vele vlakken de scepter draagt. Onder meer wat materiaalkeuze en afwerking betreft.

Omdat maar 8% van de Europeanen in dit segment een benzine rijdt, zijn die niet eens leverbaar. Er is keuze uit diesels met 150, 175 en 204pk met handbak of automaat. Allen versies die vlot presteren maar liever geen dynamische bestuurder achter het stuurwiel krijgen. Comfort is het sleutelwoord en dat merk je ook aan het interieur, waar de Fransen de centimeters in de strijdt gooien. Vijf volwassenen kunnen er probleemloos met elkaar samenhokken. Op de topversies is de bestuurder het best af, want die heeft sowieso recht op een massagezetel.