Renault Clio Grandtour 1.5dCi 90

Inleiding

Het lijkt wel alsof de airco vast zit op ‘vriezen' op de designafdeling van Renault. Zo fris is er de wind sinds de Nederlander Laurens van den Acker er als nieuwe stijlprofeet werd binnengehaald. Na een hele reeks studiemodellen, begint de invloed ervan ook door te sijpelen in seriemodellen. De Clio onderging daardoor al een complete metamorfose, en nu is er van die middenklasser ook een break. Die luistert naar de naam Grantour en wil vooral de mooiste van het land zijn. Dat is overigens schaars bevolkt. Alleen de Skoda Fabia Combi en Seat Ibiza ST bezetten hetzelfde territorium.

Het gamma aapt dat van de minder volumineuze Clio na. Dat betekent dat je eerst je keuze moet maken uit vier motoren in de uitrustingsversies Authentique, Expression of Dynamique, al kan je natuurlijk niet alle combinaties zonder beperkingen kiezen. In de eerste twee uitrustingsversies staat het volledige palet (1.2 16v 75, 1.2 TCe 90, 1.5dCi 75 en 1.5dCi 90) ter beschikking terwijl het hoogste uitrustingsniveau steevast 90 paarden aan de teugel houdt, ongeacht de brandstof die aan het blok gevoederd wordt.

Toen we de vijfdeurs aan de tand voelden, hebben we het reeds uitgebreid over de personaliseringsmogelijkheden gehad. In plaats van in herhaling te vallen, beperken we ons dus tot de conclusie dat je ook hier velgen, koetswerk én interieur van enkele spatten gelakte kunststof kan laten voorzien om er toch maar voor te zorgen dat niemand anders een identiek exemplaar op z'n oprijlaan heeft staan.

De prijsvork ten slotte gaat van € 13.850 voor de kleinste benzineslurper tot € 19.600 voor de diesel die in het bad met uitrusting is gevallen. We denkt dat de auto op de foto's tot die laatste soort hoort, heeft het aan het rechte eind.

Exterieur

De marketingboys van Renault hebben in de aanloop naar het project enkele studies besteld waaruit moest blijken dat mensen die een break kopen, helemaal geen break willen. Wat ze eigenlijk willen is een sportieve driedeurs. Vandaar dat de Clio Grantour nu een aflopende daklijn combineert met een opgetrokken gordellijn, een derde zijruit die de glaspartijen die ervoor en erna komen de hand reikt en deurklinken voor de achterste portieren die zichzelf in de C-stijl hebben verstopt uit vrees de lijn te verstoren. Voeg er een neus en achterpartij aan toe die een hoogtestage in persoonlijkheid achter de rug hebben, en je hebt niet alleen een model dat zich verrassend eenzaam voelt in het segment (er is namelijk geen break van kleppers als een VW Polo, Citroën C3 of Peugeot 208), maar ook eentje dat een stevig volume combineert met een gelikt uiterlijk.

De omvang is overigens met 204mm toegenomen ten opzichte van de gewone Clio. De wielbasis bleef gelijk, maar de achteroverhang is nu verlengd tot 825mm. Overigens betekent dat nog steeds niet dat de kont erg zwaar oogt. 80cm valt best mee. Als we dan al iets vinden, dan is het dat de overhang vooraan best wat compacter had gemogen. Maar dat vind de EuroNCAP crashtestorganisatie dan weer een slecht idee.

Interieur

Er loopt op de Auto55-redactie geen enkele liefhebber rond van het interieur van de nieuwe Clio. Dat beschikt nochtans over aangename zetels, een standaard hoogte- en diepteverstelling van het stuurwiel en en een cabine die meer ruimte voor zowel de voorste- als de achterste inzittenden reserveert dan z'n toch al niet onaardig gedimensioneerde voorganger.

Waar het dan mis loopt? Wel, bij de aankleding. De pianozwart gelakte en met een chroomlijst omgeven middenconsole (natuurlijk gemodelleerd naar een trendy tablet-pc) voelt goedkoop aan en ziet er erg plastiekerig uit. Boordplank en deurpanelen zijn wel verkrijgbaar in verschillende kleurtjes, maar zachte kunststoffen horen niet tot de mogelijkheden ook al schreeuwt je tegen de deur rustende elleboog daar wel om. En tot overmaat van ramp heeft bij Renault iemand besloten om het stuur van zo'n grote sierlijst te voorzien dat ze ook de handpositie op kwart voor drie omvat. Zelfs als je een lederen stuur krijgt, leg je dus je voorpoten altijd op erg onaangenaam aanvoelend plastic. Wie dat bedacht heeft...

Gelukkig kan de Grantour de scoretabel bijspijkeren met rationele elementen. Zo is de laadvloer die het neerklappen van de achterbank je oplevert helemaal vlak en kan je desgewenst ook nog de passagierszetel vooraan neerklappen. Ideaal voor een Ikeabezoek. Het laadvolume bedraagt hoe dan ook 443l, wat er liefst 143 meer zijn dan de berline. Maximaal past er 1.380l in.

Veiligheid

De veiligheidsuitrusting neemt de Clio Grantour vanzelfsprekend over van z'n broertje met vijf deuren. Dat betekent dat er niet alleen ABS en stabiliteitscontrole is, maar dat ook noodremhulp en vertrekhulp bij hellingen in de rekenmodule van het systeem zijn ingeladen.

Wie airbags wil tellen strandt op zes exemplaren. Hoofdsteunen zijn er op alle zitplaatsen, gordelspanners en Isofix bevestigingspunten zijn er gelukkig ook telkens. Dat iemand het als een pluspunt beschouwd dat bij het ontwerp van de hoofdsteunen rekening is gehouden met het beperken van de gevolgen van een whiplash, willen we nog geloven, maar of er iemand rekening houdt met de extra ruimte die onder de motorkap werd gecreëerd om voetgangers zachter op te vangen? Wie zal het zeggen ... In elk geval haalt de Renault 5 sterren op de EuroNCAP crashtests - tegenwoordig is dat gelukkig eerder regel, dan uitzondering.

Rijgedrag

Deze Grantour is uitgerust met dezelfde 90pk sterke dieselmotor, die ook de spits afbeet bij de test van de vijfdeurs. Een erg aangename motor, met een degelijk koppelverloop die gepaard wordt aan een versnellingsbak die weliswaar ook een zesde verhouding kan verdragen, maar waarvan het schakelgedrag niets te wensen overlaat. Wat de berline dan wel weer parten speelt, is de uitgesproken rigide afstelling van het onderstel. Alsof het sportief is om elke oneffenheid in het wegdek aan de tussenwervelschijven van de inzittenden op te dringen. En de break, helaas, heeft achteraan nog 10% stijvere veren en vooraan een dikkere stabilisatorstang. Zelfs met goed steunend meubilair - en dat is er - blijft het comfort daardoor ver uit de buurt van wat een gezinswagen zou moeten bieden. En dat terwijl de Clio historisch gezien altijd met zo'n aangenaam compromis tussen beide kon uitpakken.

Het extra plaatwerk en glas van de break weegt 56kg. Dat betekent dat de rijklare versie toch nog uitpakt met een behoorlijk afgetraind gewicht van net geen 1,2 ton. Daardoor kan je met 90 dieselpaardjes een acceptabele sprinttijd van 11,6 tellen en een top van 178km/u neerzetten. Dat laatste is overigens vooral te danken aan de lange vijfde, die de maximale koppelwaarde van 220Nm ten volle benut om wat minder toeren te draaien en op die manier het verbruik te beperken. Het lukt aardig want op papier vraagt de gemengde cyclus slechts 3,4l//100km of amper 90gr/CO2/km. Tijdens de testrit klokten we een beheerst gereden segment zelfs nog een deciliter lager af, en dat gebeurt toch zelden.

De stuurbekrachtiging is wel van het elektromechanische type, met een behoorlijke afstelling, maar wie gewend is om voor de grip van de voortrein af te gaan op het gevoel in z'n meest gevoelige ledematen, mag zichzelf gaan herscholen. Natuurlijk argumenteert Renault dat stuurgevoel bij een gezinswagen geen prioriteit is, maar een onderstel waarvan je tanden op elkaar klapperen is dat ook niet. Toch?

Conclusie

Renault is in z'n nopjes met de nieuwe Clio Grantour. En je kan zien waarom. Op vlak van design wordt de concurrentie - die eigenlijk alleen bestaat uit de Skoda Fabia Combi en Seat Ibiza ST - wel degelijk een hak gezet. Zonder de patserwaarde helemaal de pan uit te laten swingen, is het team van Renault-designdirecteur Laurens Van Den Acker er alvast in geslaagd een model neer te zetten dat dynamisch oogt en verzorgd overkomt. Aan de buitenzijde tenminste, want aan de binnenkant blijft de riante hoeveelheid hard plastic een stevige doorn in het oog. Vooral omdat het te vinden is op onbegrijpelijke plaatsen - waar je je elleboog neerlegt en je handen aan het stuur houdt. Alsof Renault voor het eerst een auto bouwt. Wie de boordplank liever in felle kleurtjes bestelt kan dat. Wij zijn blij dat er ook normale tinten bestaan. Die reflecteren wellicht ook minder in de voorruit.

Als het op plaatsaanbod aankomt, doe je aan de Clio Grantour een goede zaak. Achteraan is de hoofdruimte met 15mm toegenomen en de koffer is nu minimaal 443l groot. Dat is de helft meer dan de berline. En er past in het totaal 1.390l in.

De dieselmotor is een aangename metgezel. Met 90pk en 220Nm blijf je zelden op je honger zitten, hij laat zich niet te veel horen en heeft een dorst die beperkt blijft tot 3,4l/100km. Helaas zit hij in een onderstel dat je vol overtuiging elke ribbel, plooi en zandkorrel op het wegdek wil doorseinen en dat terwijl gezinswagens toch wat comfort mogen bieden. Wie dat van een constructeur die doorgaans een erg goed compromis uit de hoed weet te toveren als een domper op de feestvreugde beschouwt, is exact dezelfde mening als ons toegedaan.