Renault Clio Grandtour 1.5dCi 105

Inleiding

Hij was er nooit eerder, de break van de Clio. Bij deze derde generatie komt het er wel van. Dat de constructeurs zich op almaar kleinere niches toeleggen om de tanende verkoop van de klassieke koetswerkvormen te compenseren is er niet vreemd aan. Dat de derde Clio-generatie alweer gegroeid is, ook niet. Daardoor komen de afmetingen van de break in de buurt van die van eerste Mégane met functionele aspiraties. Het segment waarin de Clio III Grandtour aantreedt is dun bevolkt, maar niet onsuccesvol. Er zijn in wezen slechts twee concurrenten; de Fabia Combi en de Peugeot 207 SW. En van beide modellen gingen in het verleden al ruim 400.000 stuks over de toonbank. Een succes dat Renault niet ontgaan is.

De Grandtour deelt z'n bodemplaat met de berline, waar hij ook de motoren van overneemt. Concreet gaat het over vier benzinemotoren (een 1.2 met 75 en 80pk, een geblazen versie met 100pk en een 1.6 met 110pk) en drie diesels die allen een inhoud van 1,5l hebben en respectievelijk 70, 85 of 105pk sterk zijn. Het gamma omvat drie uitrustingsniveaus; Authentique, Expression en Pack GT. De prijsvork begint bij een competitieve € 13.300 voor de 1.2 Authentique en loopt tot € 19.550 voor de 105pk sterke dieselversie als Pack GT die we hier aan de tand voelen. Met € 310 voor de metaalkleur blijft hij net onder de € 20.000-drempel. Dient gezegd dat de Clio Grandtour voor die prijs -gelukkig- bijzonder goed is uitgerust. De airco, lichtmetalen valgen, gesatineerd chromen dakrails, adaptieve bochtenverlichting, elektrisch bediende voorruiten en spiegels zijn het vermelden waard.

Exterieur

Renault presenteerde de voorloper van de Grandtour een jaar geleden in Genève. Daar pronkte op de stand van de autobouwer een bijzonder dynamisch gelijnde driedeurs. Maar de conversie naar een vijfdeursmodel voor serieproductie heeft z'n tol geëist. Toegegeven, een groot deel van de aanpassingen die het model sinds z'n smaakmaker onderging, dienen een praktisch nut. Zo duikt de achterbumper merkbaar dieper om de uitsnijding van de koffer te verbeteren. De schuine achterruit verraadt dat Renault een kaart wil trekken die alleen maar functioneel is. Het merk heeft de mon vol van dynamiek, maar als u het ons vraagt, oogt de Clio in de eerste plaats rationeel. Wellicht dat hij daarom zo sterk lijkt op de Combi die Skoda van de Fabia heeft afgeleid.

De Clio Grandtour heeft een lengte van 4,2m, maar z'n wielbasis is gelijk aan die van de berline (2575mm). Toch blijft de achteroverhang met 82cm nog binnen de perken.

Interieur

De Grandtour neemt het interieur, althans vooraan, over van de berline. Dat spreekt voor zich. Dat wil zeggen dat je getrakteerd wordt op uitnodigende zetels, een overzichtelijke boordplank en heldere bedieningselementen. Op sommige vlakken zijn die zelfs beter dan bij de fonkelnieuwe Laguna. Maar niet alles identiek aan de berline. Zo ontbeert de break de diepteinstelling van het stuurwiel die wel beschikbaar is op de drie-of vijfdeursversie. De redenen zijn productietechnisch van aard, wat dan zou betekenen dat men de noodzakelijke componenten die (of niet goedkoop genoeg) kan aanleveren aan de fabriek van Bursa in Turkije waar het model van de band loopt. Spijtig, want het zou de rijdhouding achter het stuurwiel op kunnen krikken van goed naar uitstekend. Achteraan lijkt het interieur ruimer dan bij de berline, al is het maar door de toegenomen hoofdruimte. En dankzij het panoramische glazen dak baadt het in het licht. Een psychologische kunstgreep die z'n effect niet mist.

Aangezien het een break betreft, besteden we extra aandacht aan de laadcapaciteit van het model. Het volume zwelt in vergelijking met de berline alvast 151l tot 439l. Daarmee is het niet de grootste kleine break, maar pakt het model toch uit met een -naar buitenafmetingen- interessant volume. Met een minimum aan inspanning kan de rugleuning van de achterzetels (66/34 gedeeld) vlak gelegd worden. En in tegenstelling tot gedoodverfde concurrent Skoda Fabia, levert dat een vlakke laadvloer op. 1,45m lang en in staat om 1277 liter bagage te torsen (in volume uiteraard). De koffer scoort hoedanook goed door z'n regelmatige vorm. Er zijn geen uitstekende elementen die de belaadbaarheid belemmeren.

Veiligheid

Renault rust z'n kleine break standaard uit met driepuntsgordels op alle zitplaatsen, met inbegrip van de middelste zitplaats achteraan. Dat is de jongste jaren geheel regel geworden. We verkiezen wel een middelste exemplaar dat in de zetel is ingewerkt in plaats van het hier gemonteerde dakexemplaar. Voor de veiligheid maakt dat geen verschil, maar het is wel praktischer. Kinderzitjes kan je in ISOFIX-punten verankeren. De actieve voorzieningen omvatten ABS met remkrachtverdeler en vier airbags. Gordijnairbags zijn pas standaard op het hoogste uitrustingsniveau. Stabiliteitscontrole is een optie van € 300, leverbaar vanaf het tweede uitrustingsniveau.

We herinneren ons nog dat de vorige Clio-generatie (de tweede) als eerste model uit de compacte klasse met Xenonkoplampen leverbaar werd. En ook ditmaal doet Renault z'n best, want adaptieve bochtenverlichting is leverbaar in twee versies. Een passieve (met een extra lamp die de berm zeer overtuigend belicht) of een actieve (meedraaiende) voor wat de Xenon-units betreft.

Rijgedrag

De Clio III en z'n break staan op het B-platform van de Renault-Nissan alliantie. Dat is voorspelbaar, maar gelukkig ook niet helemaal levenloos. Dankzij de iets gewichtigere kont van de Grandtour durft de achtertrein al eens een breder spoor opzoeken. Aan homogeniteit boet het model niet in. Dankzij een efficiënte demping met voldoende lange veerwegen valt ook over het comfort geen slecht woord te zeggen. De Clio stuurt en reageert strak maar laat de extremen voor wat ze zijn. De stuurbekrachtiging is elektrisch, variabel en in hetzelfde bedje ziek als nagenoeg elk elektrisch systeem. De weerstand wordt vooral rond de rechtuitstand eigenaardig opgebouwd, wat kleine stuurcorrecties weinig vloeiend en artificieel aanvoelend maakt. Nochtans reageert de voortrein zeer precies.

De 1.5dCi wordt in ons land ongetwijfeld de meest populaire motorversie en dat zowel bij de particulieren als bij de groeiende schare fleet-klanten. Toch zal daar vooral geopteerd worden voor de versies met 70 of 85pk, en niet het 105pk sterke blok dat wij aan de tand voelden. Nochtans presteert dat uitstekend, en maakt het van de Clio Grandtour een betere rijmachine dan je het model zou aangeven. Het geheel voelt vinniger aan de 11,2 tellen die de chronometer aangeeft na de sprint tot 100km/u. De versnellingsbak en remmen zijn tegen hun taak opgewassen en bevestigen de zeer homogene indruk die het model op ons maakte.

Conclusie

Voor het eerst in de geschiedenis is er een break -Grandtour- op basis van de Clio. Erg verrassend is dat evenwel niet, gezien de groeitrend van het segment. De concurrenten zijn schaars, maar zowel de Skoda Fabia Combi als de Peugeot 207 SW boeren goed. Logisch dus dat Renault z'n deel van de koek komt opeisen. Het model is er vanaf € 13.300 maar deze 105pk sterke 1.5l diesel tikt pas net onder € 20.000 af. De 4,2m lange break verloor wat van z'n pluimen sinds het prototype een jaar geleden voorgesteld werd. Maar praktisch is hij wel, met een laadvolume van minimaal 439l en maximaal 1.277l, een vlakke laadvloer, brede kofferklep en egaal vormgegeven koffer. De binnenruimte is net zo goed als die van berline, al betreuren we dat de Grandtour niet leverbaar is met een diepteverstelling voor het stuurwiel. De veiligheidsuitrusting is correct, maar niet rijkelijk.

Deze 105pk sterke Grandtour presteert vlot (sprint in 11,2 tellen en een top van 190km/u) en voelt bijzonder homogeen, voorspelbaar maar niet levenloos aan. De diesel is met een verbruiksgemiddelde van 4,6l (opgegeven verbruik - tegen 6,7l in de test) ook best zuinig.