Renault Clio Grandtour 0.9 TCe

Inleiding

Bij de vorige Clio nam de break 15 tot 20% van de koetswerkvariantenmix voor zijn rekening, en het stond dan ook in de sterren geschreven dat er bij de volgende generatie weer van meet af aan een variant met grote koffer zou ontwikkeld worden. Al is dat niet zo vanzelfsprekend als het lijkt, want gedoodverfde concurrenten Citroën en Peugeot nemen nog altijd niet de moeite om in datzelfde B-segment met een break op de proppen te komen. Alleen de Skoda Fabia Combi en Seat Ibiza ST bezetten hetzelfde territorium. Wat meteen inhoudt dat de wulps getekende Clio Grandtour, want zo noemt Renault haar breaks, bij voorbaat een mooi leven beschoren is.

Het gamma volgt netjes de krijtlijnen uitgezet door de minder volumineuze Clio. Dat betekent dat je eerst je keuze moet maken uit vier motoren in de uitrustingsversies Authentique, Expression of Dynamique, al kan je natuurlijk niet alle combinaties zonder beperkingen kiezen. De meest voor de hand liggende zelfontbrander bespraken we al eerder, deze keer gaan we op pad met de driecilinder TCe turbobenzine met 90pk.

Exterieur

Nog voor er één pennentrek op papier staat, kan je er van uitgaan dat de ontwerper belast met een nieuw model door drie zaken gestuurd wordt. De vigerende (veiligheids- en ruimte)eisen van het segment spelen uiteraard een doorslaggevende rol, net als vooraf vastgelegde zaken zoals motorengamma, wielbasis, platform en dergelijke meer. Ten tweede dicteert de huisstijl de algemene vormgeving; voor de Clio is dat de alom positief ontvangen frisse wind die Laurens van den Acker door het gamma blies. En als er na al die inmenging dan nog wat ruimte voor eigen inbreng overblijft, gaat de ontwerper een potje hersenwaaien en komt naar buiten met Een Idee.

En dat Idee is in het geval van de Clio een shooting break. Of brake, zo je wil. Renault doelt op het door nostalgie doordrenkte concept van een sportieve break met coupé-alures, genre Mercedes CLS Shooting Brake, of het Altica concept uit eigen huis. De uitwerking van die invalshoek is duidelijk te zien in de weggewerkte deurhendels van de achterportieren, de gesculpteerde achterkant en de zwarte c-stijlen die het dak optisch doen zweven. Verder hechtte Yohann Ory, de man met Het Idee, tevens belang aan een lange gordellijn, gespierde heupen en zelfs een dak met negatief reliëf dat - extra punten! - regelrecht uit de luchtvaart stamt. Die daklijn ziet er niet alleen goed uit, maar is ook functioneel, dixit Ory.

We zochten het even op, en inderdaad, zo'n 'superkritische' vleugel is bijzonder efficiënt. Bij net niet supersonische snelheden dan toch. Alle marketinggezwets terzijde ziet de ten opzichte van de vijfdeurs 825mm langere Clio Grandtour er erg gelikt uit. Of om de man alweer te citeren: Renault wou geen break op de markt brengen die eruit zag als een hatchback met een rugzak aan. Kijk, dat is nog eens klare taal.

Interieur

De Fransen hebben niet alleen een nieuwe huisstijl uitgedokterd voor het exterieur, ook binnenin vond men de tijd rijp voor een complete metamorfose. Helaas kunnen we niet evenveel bloemen gooien naar de interieurafdeling, want er loopt op de redactie eigenlijk niemand rond die het interieur van de nieuwe Clio/Captur echt kan smaken.

Helaas zeggen we, want er zijn weldegelijk een hoop goede elementen aanwezig. We noteren een setje aangename zetels, een standaard hoogte- en diepteverstelling van het stuurwiel en en een cabine die meer ruimte voor zowel de voorste- als de achterste inzittenden reserveert dan z'n toch al niet onaardig gedimensioneerde voorganger. Ook de vlakke laadvloer verdient een eervolle vermelding: de achterbank kan helemaal vlak en zelfs de passagiersstoel kan volledig neer, wat een totale laadlengte van 2,48m mogelijk maakt. In de koffer kan je 443l kwijt, wat er liefst 143 meer zijn dan de berline. Maximaal past er 1.380l in.

En de minpunten dan? Die situeren zich in twee domeinen. Ten eerste is er de aankleding. De pianozwart gelakte en met een chroomlijst omgeven middenconsole voelt goedkoop aan en ziet er erg plastiekerig uit. Boordplank en deurpanelen zijn wel verkrijgbaar in verschillende leuke kleurtjes, maar aan zachte kunststoffen heeft niemand gedacht en tot overmaat van ramp werd het stuur van zo'n grote sierlijst voorzien dat ze ook de handpositie op kwart voor drie omvat. Zelfs als je een lederen stuur krijgt, leg je dus je handen altijd op erg onaangenaam aanvoelend plastic.

Fronsen doen we ook bij het R-Link systeem. Op zich werkt deze interface tussen auto en internet prima en werd het netjes geïntegreerd in de boordcomputer, bijvoorbeeld bij de Coyote app, maar we vrezen toch dat Renault de drempel voor de klant nogal hoog legt als het eenvoudige diensten als het weer, e-mail en dergelijke na een testperiode betalend maakt. De 560 € die het merk voor het systeem vraagt (inclusief TomTom navigatie) moet worden aangevuld met een (data)abonnement dat tussen 69 en 144 € kost op jaarbasis. Zowel de aanschaf als het abonnement kosten flink meer dan een beetje smartphone met 3G toegang, en dan spreken we nog niet eens over het véél grotere aanbod aan apps of de frequentie waarmee deze worden opgefrist en verbeterd.

Veiligheid

De veiligheidsuitrusting neemt de Clio Grandtour vanzelfsprekend over van z'n broertje met vijf deuren. Dat betekent dat er niet alleen ABS en stabiliteitscontrole aanwezig is, maar dat ook noodremhulp en vertrekhulp bij hellingen in de rekenmodule van het systeem zijn ingeladen.

Wie airbags wil tellen strandt op zes exemplaren. Hoofdsteunen zijn er op alle zitplaatsen, gordelspanners en Isofix bevestigingspunten zijn er gelukkig ook altijd. Dit, en een voetgangervriendelijk(ere) absorberende motorkap zijn goed voor 5 sterren op de EuroNCAP crashtests - tegenwoordig is dat gelukkig eerder regel, dan uitzondering.

Rijgedrag

Traditioneel mag de meest voor de hand liggende motorkeuze voor een gezinsbreak een oliestoker zijn, we kunnen je nu al meegeven dat dit vooroordeel ondertussen achterhaald is. Niet alleen heeft de Vlaamse regering met de nieuwe verkeersbelasting duidelijk de kaart getrokken van de benzinedrinkers, maar ook de constructeurs lijken zich de laatste tijd weer wat meer te concentreren op laatstegenoemde krachtbronnen. Nadat ze jarenlang vooral de diesels zuiniger en schoner poogden te maken, slaan ze met de moderne benzinemotor dezelfde weg in.

Renault heeft een naam hoog te houden in dit segment en de nieuwe kleine driecilinder turbobenzine met een longinhoud van amper 0,9 liter stelt zoals verwacht dan ook niet teleur. De eenheid is € 1.200 duurder dan de instapper, een atmosferische 1.2, maar is die meerprijs zeker waard. Want de driepitter is niet alleen zuiniger en sneller, hij komt ook met een lagere CO2 uitstoot (105 ipv. 127g/km) waardoor hij tevens fiscaal interessanter is. De honderdspurt legt de TCe af in een acceptabele 12,2 seconden en alhoewel ons praktijkverbruik met een dikke 6 liter meer is dan wat Renault beloofd (4,5l/100km), kunnen wij met dit gegeven best leven. De Clio Grandtour is ondanks het segment immers een behoorlijk ruime en gerieflijke wagen.

Enige commentaar kunnen we je anderzijds niet onthouden wat het onderstel betreft. Alsof het sportief is om elke oneffenheid in het wegdek aan de tussenwervelschijven van de inzittenden op te dringen, is het chassis van de nieuwe Clio overdreven rigide afgesteld. En de break heeft achteraan zelfs nog 10% stijvere veren en vooraan een dikkere stabilisatorstang dan de berline, terwijl het meergewicht van amper 56kg nu toch niet zo'n grote rol zou mogen spelen in het rijkarakter denken we. Zelfs met goed steunend meubilair - en dat is er - blijft het comfort daardoor onder de verwachtingen van wat een gezinswagen zou moeten bieden.

Conclusie

Zowat alle autoconstructeurs laten hun wagens steeds maar zwellen en hebben schijnbaar niet in de gaten dat de parkeerplaatsen die trend niet volgen, eerder integendeel zelfs. Je moet tegenwoordig dan ook niet meer in het D- of C-segment gaan shoppen om met een ruime break thuis te komen, want ook in het kleine B-segment staan er kandidaten klaar die aan al je wensen kunnen voldoen.

Goed nieuws dus voor Renault, want van de nieuwe Clio is er wederom een Grandtour variant te koop en van concurrentie is vooralsnog weinig sprake. Enkel de Skoda Fabia Combi en Seat Ibiza ST doen aanspraak op je eventuele aandacht. Bovendien speelt het in Renault's voordeel dat de troepen van designdirecteur Laurens Van Den Acker mooi werk hebben afgeleverd. De Clio mag er wezen, en oogt tegelijk ruim en dynamisch (lees: niet lomp). Een ruimtelijke indruk die onderbouwd wordt door de technische fiche, want de laadvloer kan desgewenst volledig vlak en als je de voorste passagiersstoel neerklapt, kan je stukken tot 2,48m laden alsjeblieft. Maximaal past in de koffer 1.380l, het segment indachtig is dat best indrukwekkend.

Maar binnenin is niet alles koek en ei. Zo stoort de riante hoeveelheid hard plastic, vooral omdat het te vinden is op onbegrijpelijke plaatsen - waar je je elleboog neerlegt en je handen aan het stuur houdt bijvoorbeeld. Wie de boordplank liever in felle kleurtjes bestelt kan dat, en dat is dan weer helemaal conform de tijdsgeest. Net als de ambitieuze R-Link interface, die internet en auto wil integreren. Leuk gevonden, al brengt het geheel weinig bij in vergelijking met een potente smartphone. En vooral: het is ook zeker niet goedkoper. Gelukkig hebben we op het zitmeubilair dan weer weinig aan te merken: Achteraan is de hoofdruimte met 15mm toegenomen en ook de knieën van volwassenen worden er gespaard. Bovendien zitten de zetels best comfortabel.

De prijsvork ten slotte gaat van € 14.100 voor de kleinste benzineslurper tot € 21.700 voor de 120pk sterke GT, met daar tussenin een hoop benzines en diesels die elk op zich bij de betere in het aanbod horen. Instinctief mag je dan misschien wel de neiging hebben eerst in het dieselschap te gaan kijken, maar de benzines hebben het tegenwoordig voor het zeggen in dit segment. En maar goed ook. Want op de 90pk sterke TCe driepitter in onze testwagen hebben we niet gesakkerd. De turbobenzine met een longinhoud van amper 0.9 liter staat garant voor behoorlijke prestaties (0-100km/u in 12,2s), een lage CO2 uitstoot (105g/km) en aanvaardbare benzinedorst (6,4l/100km tov. opgegeven 4,5l/100km). Voor elk wat wils dus, alleen jammer dat Renault het onderstel erg on-Frans hard heeft afgeveerd, of de score van deze frisse verschijning had nog hoger geweest.