Renault Avantime 3.0 V6 Privilège

Inleiding

Renault stelde de Avantime in 1999 al voor als concept-car. Toen was het de bedoeling dat de wagen al half 2000 in productie zou gaan. Door allerhande problemen met afwerking en productie werd het meer dan een jaar later, in oktober 2001.

De Renault Avantime is een gezamenlijk product van de Franse constructeur en Matra. Die onderneming ontwikkelde vanaf 1983 voor Renault de eerste Espace en produceerde in haar productieeenheid intussen meer dan 800.000 exemplaren. Die overeenkomst wordt aangepast want Renault heeft beslist dat de nieuwe Espace (die in september op het Autosalon van Parijs zal voorgesteld worden) binnen het gamma intussen zo’n belangrijke plaats heeft ingenomen dat de productie niet meer volledig uitbesteed mag worden. De Avantime brengt voor Matra misschien soelaas. Misschien, want al van bij de eerste voorstelling wordt er zwaar gediscussieerd over de slaagkansen van een dergelijk extravagant model. Matra gelooft er in elk geval in, want daar waar de ontwerp- en ontwikkelingskosten (en dus ook de winsten) op de Espace steeds voor rekening van Renault waren, neemt Matra nu de helft van het kostenplaatje van 113 miljoen € voor zijn rekening. De winst wordt voortaan ook gedeeld, als die er zal zijn.

Tot op heden was de Avantime enkel verkrijgbaar met de 3.0 V6 benzinemotor uit de huidige Espace. Die kost minstens 36.500 €. Renault heeft er het eerste half jaar in België dan ook met moeite 70 van verkocht. Dat ligt evenwel niet enkel aan de prijs of het ontwerp, de afwerking van de eerste reeks laat absoluut te wensen over. Vanaf nu is de Avantime ook te verkrijgen met een 2-liter turbomotor (met 165pk) vanaf 28.750 € en er komt in juni ook nog een 2.2DCI (met 150pk) die voor ten minste 30.250 € in de catalogus komt te staan. Renault heeft intussen ook al de grootste hekelpunten aangepakt.

Op de testbank staat de topversie; in Privilège-uitvoering kost die 41.500 € inclusief 17-duims lichtmetalen velgen, lederen interieur, schuifdak, automatische airco met links/rechtsregeling, Xenonlampen, radio/cd-wisselaar, aluminium inlegstukken in het interieur, 1/3 2/3 neerklapbare achterbank, elektrisch verstelbare en inklapbare buitenspiegels, boordcomputer, elektronische toerenteller, Carminat navigatiesysteem en ga zo maar doorij Enige optie was de metaalkleur die met een kostprijs van 620 € de prijs van de testwagen op 42.120 € brengt.

Exterieur

De Avantime is zo Frans als Brie en stokbrood, maar eigenaardig genoeg zal je Renault-medewerkers Avantime altijd op de Engelse manier horen uitspreken, terwijl het op z’n Frans net zo goed klinkt. Het lijkt of ze op die manier een kloof met de rest van het gamma (dat zich wel met Franse tongval laat benoemen) willen behouden. Alsof ze hun laatste ontwerp niet met gepaste fierheid aan de merknaam koppelen. Maar hoe je het ook uitspreekt (op z’n Frans voor ons Ő dank u), over de Avantime wordt gepraat. Het zal wel afzwakken naarmate we het model wat couranter tegenkomen, maar op de openbare weg trekt de Avantime vooralsnog opmerkelijk veel nieuwsgierige blikken. Dikwijls gepaard met de nodige portie gewijs. Er zijn mensen die goedkeurend knikken, hun duim opsteken of spontaan door de open ruiten hun complimenten kenbaar maken net zo goed als er zijn die bedenkelijk de wenkbrauw fronsen of het nodig vinden ten teken van afschuw demonstratief hun vinger in de keel te stekenij Tussen de voor- en tegenstanders van het ontwerp zal er duidelijk discussie zijn, buiten kijf staat de originaliteit van het ontwerp. Dit gaat veel verder dan de lichtblokken- en radiatorrooster-originaliteit van de meeste merken en dat kunnen we alleen maar toejuichen. Vooral de achterpartij met de bolle achterruit en de uitgewerkte koffer, de zilverkleurige stijlen en dakomlijsting en het ontbreken van een B-stijl vallen op. De testwagen is nog van de eerste reeks, met de bijhorende mankementen, al is daarvan aan de buitenpresentatie niets te zien. De afwerking is foutloos. Het geheel is 4,63m lang, 1,83m breed en 1,63m hoog. De kofferklep die als een derde deur de achterruit omvat zwaait door het ontwerp open tot een hoogte van 2,04m.

Renault wilt met het opmerkelijke Coupéspace-design een alternatief bieden aan mensen die binnen het topsegment op zoek zijn naar origineel alternatief. Men wil vooral klanten afsnoepen van de grote monovolumes, SUV’s en coupé’s. Rechtstreekse concurrentie heeft Renault niet, de Avantime is enig in z’n soort. Dat zal zo blijven want de andere constructeurs kijken liever eerst nog even de kat uit de boom.

Interieur

Het interieur van de Avantime wil een gevoel van licht en ruimte opwekken. Ruimte is dankzij de monovolumebasis vooraan in elk geval in overvloed aanwezig. Voor het licht zorgen de twee glazen dakpanelen. Het voorste is elektrisch te openen en is het grootste schuifdak dat momenteel voor gebruik in een personenwagen geproduceerd wordt. Door het ontbreken van de B-stijl krijg je met neergelaten zijruiten (zowel het dak als de zijruiten zijn met 1 toets te openen) een ononderbroken opening op de flanken. Het geeft een gevoel van vrijheid. Niet veel anders dan dat met een cabrio het geval is. Je kan net zo rijden met de wind in je haar, zoals Renault het bedoelde. Tot pakweg 70km/u want daarboven wervelt de lucht toch iets te fel in het interieur. Ook het schuifdak maakt dan behoorlijk wat lawaai, maar Renault heeft dat intussen aangepakt.

Het instrumentenbord is ontleent aan de Espace en werd overeenkomstig centraal ingeplant. De rijhouding voelt op het eerste zicht wat bestelwagenachtig aan met vrij ver naar achter geplaatste pedalen (de dikke V6 ligt aan je voeten), hoog opgestelde zetels en een behoorlijk horizontaal opgesteld stuurwiel. Vooral dat laatste is wennen. Een hoogteverstelling had soelaas kunnen brengen, maar Renault voorzag enkel een diepteverstelling. De voorzetels, met ingebouwde gordels, zijn mits enig zoekwerk perfect af stellen. De gekozen vulling zorgt voor een uitstekende ondersteuning van de rug en het zitvlak. De zijdelingse steunkussentjes hadden daarentegen wat meer uitgewerkt mogen zijn. De deuren wegen elk meer dan 50kg. Het dubbele scharnier dat ervoor zorgt dat de deur bij het openzwaaien ook wat naar voor schuift en zo minder plaats inneemt, zit daar voor iets tussen. Bij ons testmodel is de openingshoek eigenlijk wat te klein om -vooral voor de voorste inzittenden- de in- en uitstap eenvoudig te maken. Renault wist dat en ook dat is aangepast op alle modellen die nu nog van de assemblageband rollen. Het stroeve wegklapmechanisme van de zware voorzetels (door de ingebouwde gordels) is eveneens aangepast zodat je voortaan niet meer moet vechten met de voorzetels als je achterin wil plaatsnemen. De achterste zetelrij is volgens het stadiumprincipe wat hoger opgesteld dan de voorzetels. Daardoor heb je achterin ook nog een behoorlijk zicht op de weg. Door de hogere positie en de aflopende daklijn zal wie groter is dan 1 meter 80 achteraan problemen krijgen met de beschikbare hoofdruimte. Renault had dat kunnen compenseren door de zitting van de achterbank een grotere hellinghoek te geven, al zou dat een negatief effect hebben op het uitstekende zitcomfort. Ze hebben het dan ook niet gedaan... Een behoorlijke portie voetruimte is voorzien. Noodzaak, want er is geen ruimte om je voeten onder de voorzetels te steken. Voor sommigen zal dat hinderlijk zijn.

Het lijkt erop dat Renault bij het prototype niet echt rekening heeft gehouden met de plaatsing van de bedieningselementen. Op de productieversie zitten de knopjes dan ook zowat overal en nergens; de knopjes voor de airco zitten tegen de A-stijl aan, er zijn de hendels aan het stuur, knopjes links van het stuur, knoppen op het stuur, drie grote knoppen voor het dak en de zonneblinden bovenaan de middenconsole, de bediening van het navigatiesysteem zit wat te laag in de middenconsole en de radio kan je (met uitzondering van de post en het volume Ő waarvoor een bediening aan het stuur zit) enkel met de afstandsbediening instellenij dat is dus niet echt handig en vergt wat gewenning.

In het interieur vind je een aantal opbergvakken in de deuren, de armsteun en de middenconsole. De koffer is met een inhoud van 530l ruim te noemen. Je kan ook meer vervoeren als je de achterbank plat legt. Dat kan in twee ongelijke delen.

Veiligheid

De Avantime heeft recht op frontale airbags en zijdelingse airbags vooraan, gordijnairbags, driepuntsgordels op alle zitplaatsen (vooraan en op de buitenste zitplaatsen achteraan voorzien van spanners met spankrachtbegrenzer), drie hoofdsteunen achteraan, Isofix bevestigingspunten op de buitenste zitplaatsen achteraan, ABS en een stabiliteitscontrole (ESP) antidoorspinsysteem (ASR).

Rijgedrag

Onderhuids deelt de Avantime nagenoeg alle onderdelen met de uittredende Renault Espace. Voor de aandrijving zorgt in dit geval een atmosferische 2946cc zescilindermotor in V. Die heeft een vermogen van 210pk bij 6.000t/min en 285Nm koppel bij 3.750t/min. De 24-klepper, die voldoet aan de Euro4-norm, zorgt voor een topsnelheid van 220km/u en maakt het spurtje van 0 naar 100km/u mogelijk in 8,6sec. Dat zijn op zich uitstekende cijfers, zeker als je rekening houdt met de 1741kg die de Avantime op de weegschaal zet. Toch komt de Renault eerder vlot dan snel over. Geen nadeel, want het past perfect bij het gevoel dat het interieur Ő met het dak open of dicht Ő opwekt. Het vermogen is wel steeds voorradig. Tot pakweg 180km/u trekt deze coupéspace zonder morren door. Door de grote luchtverplaatsing die het model veroorzaakt wordt het daarboven wat moeilijker. Het spurtje naar 100km/u hebben we ook gevoelig hoger afgeklokt dan wat de constructeur voorschreef. Vooral omdat onze testwagen, met het hoge gewicht en een beetje slip op de koppeling, pas vanaf 40km/u écht op gang kwam. De motor die met een heerlijk diepe ronk van het uitlaatsysteem tot leven komt pakt op vanaf 1.500t/min. Vroeg voor een benzine wat duidelijk wijst op soepelheid als hoofddoel tijdens de ontwikkeling. De meest alerte reacties krijg je als je tussen 3.500 en 5.500t/min rijdt. De koppeling laat zich ondanks een wat lange slag uitstekend doseren. De zesbak schakelt direct en duidelijk afgelijnd, ook daarvoor noteren we dus een hoge score. De romige V6 is helaas wat aan de gulzige kantij de constructeur geeft 11,4l op voor de gemengde cyclus. Ons testverbruik bedroeg gemiddeld 15,1l/100km. Met een tank van 80l geraak je dan iets meer dan 500km ver.

Renault koos voor een stugge afstelling van de ophanging. We kunnen die omschrijven als avontuurlijk omdat ze minder moeite heeft met uitveren als met inveren. Het systeem filtert niet alle oneffenheden even subtiel weg, maar wordt zelden nerveus. De stabilisatorstangen kunnen niet verhinderen dat de koets tijdens het snellere bochtenwerk, en nog meer bij lastenwissels, aan het hellen gaat. Daardoor voelt de Avantime in de bochten wat zwaar aan. Het stuurtje zelf is anders prettig bekrachtigd. De wegligging is met 235/50 rubber op de velg absoluut gezondij gradueel opbouwend licht onderstuur in alle omstandigheden. Ook de afstelling van de stabiliteitscontrole kunnen we appreciëren. Omdat het enkel tussenkomt als het echt misgaat kan je als bestuurder gemakkelijker de limiet aftasten.

Conclusie

Renault is vastbesloten de ingeslagen weg op het vlak van design door te zetten. Straks met de nieuwe Mégane en nu met de Avantime. De 3.0 V6 rijdt opmerkelijk goed, maar is te duur en te gulzig om het volume op te drijven. De nieuwe 2.0T en 2.2DCI zijn in dat opzicht beter geplaatst. De rijhoogte, ruimte, het echt originele ontwerp en het cabriogevoel zorgen voor een aparte rijsensatie waaraan ook de inmiddels overwonnen kwaliteitsduivels geen afbraak kunnen doen. Dat is toch wat waard, niet?