Renault Arkana 1.3 TCe 140

Inleiding

De speurneuzen bij Renault hebben een gaatje in de markt gevonden. Het is ze immers opgevallen dat coupé-SUVs het voorrecht zijn van de premiummerken. Dat zijn crossovers met een aflopende daklijn en een kofferklepdesign dat dichter aanleunt bij dat van een hatchback als dat van een break, zoals bij een normale SUV het geval is. In ruwweg dezelfde klasse als de Audi A3 Sportback komen de Fransen daarom met deze Arkana op de proppen. Ruwweg hetzelfde formaat, afgestemd op een gelijkaardig smakenpalet, maar meer bereikbaar. Hij is er immers vanaf 28.600 euro. De Audi die ik hierboven even als ijkpunt uitzette, kost minstens 43.800 euro. Aanzienlijk verschil.

De ene Renault Arkana is de andere niet

Arkana dook in 2018 voor het eerst op in het Russische aanbod van Renault. Als je foto’s vergelijkt, heeft het er alle schijn van dat de Fransen die auto nu naar Europa halen, maar schijn bedriegt. Ze lijken dan wel als twee druppels water op elkaar, maar het zijn andere auto’s. De Russische Arkana gebruikt de structuur van de Dacia Duster. In Europa krijgen we een versie die ook door Samsung in Zuid-Korea wordt gecommercialiseerd en die rust op de veel recentere architectuur van onder meer de jongste Renault Captur.

Renault Arkana: prijs

Het gamma houdt Renault eenvoudig. Er is een 1.3l turbo met 140pk en er komst straks ook nog een mild hybrid die een 1.6l combineert met een elektromotor en een lagere CO2-afgifte als belangrijk argument naar voren schuift. Die wordt 1.600 euro duurder. Aan de andere kant van de prijsvork vinden we de R.S.-line die respectievelijk 33.600 (TCe 140) en 35.200 euro (E-Tech Hybrid) kost. Die heeft niet alleen meer uitrusting, maar ook een sportievere uitstraling. Alle versies hebben een automaat, want dat is nu eenmaal zuiniger.

Exterieur

De Arkana is geen coupé-afgeleide van een bestaand model, maar hij nestelt zich wel netjes in het C-segment, waar hij de Kadjar in z’n onmiddellijke omgeving moet dulden. Hij draagt dan wel een sportiever profiel met uitgewerkte wielbogen en een aflopende daklijn, maar hij pronkt ook met het arsenaal hedendaagse Renault-kenmerken zoals een snoet met kommavormige dagrijlichten en een derrière met achterlichten die zich van de hoeken tot bijna het midden van de kofferklep uitstrekken.

Wie mooi wil zijn...

De sportieve outfit van de Arkana, die trouwens maar één enkel buitenpaneel deelt met z’n Russische neef, heeft wel wat gevolgen. Zo vonden de Fransen in de C-stijl weliswaar plaats voor een miniscuul driehoekig ruitje, maar blijft de zichtbaarheid over de hoeken achteraan erg gebrekkig. En als je de koffer wil openen, ontwaar je een behoorlijk hoge laaddrempel (76cm). Onder de koffervloer heb je een massa opbergruime - bijna 150l, je kan er misschien zelfs echte bagage kwijt. Dat illustreert hoeveel lager de drempel had kunnen zijn, mocht een gespierde bips niet zo hoog op de prioriteitenlijst staan. Het koffervolume is overigens meer dan aardig. Boven de vloer past nog eens 395l.

Interieur

Aan de binnenkant vind je de gekende Renault-layout met voor je neus een digitaal instrumentarium en een middenconsole waarin een verticaal opgesteld aanraakdisplay voor infotainment de aandacht naar zich toe trekt. Dat infotainmentsysteem kan inmiddels mee met de kern van de markt op vlak van snelheid, functionaliteit, ergonomie en resolutie. Dat was ooit anders. De afwezigheid van een echte knop voor veelgebruikte zaken als het geluidsvolume, vind ik ergonomisch nog altijd niet optimaal.

Op het dashboard en raakvlakken in de deurpanelen gebruikt Renault passend aanvoelend zacht materiaal. Het was nog beter geweest, mocht dat ook rond de middentunnel gebruikt worden. Veel meer dan wat unieke sierlijstjes schakelen de Fransen niet in om hier ook een vleugje sportiviteit te introduceren. Die zijn aardig, maar het heeft uiteindelijk weinig om het lijf.

Ruimte voor het hoofd, tegen een prijs

De zetels van het testexemplaar (niet de R.S.-line) zijn behoorlijk hard en vlak, waardoor het voelt alsof je op de auto zit, eerder dan erin. Dat rijmt niet helemaal met de sportieve aspiraties van het model. Ze steunen goed, maar ze kapselen niet in. Hoofdruimte heb je niet alleen vooraan, maar ook achteraan voldoende. Wie zichzelf op de achterbank wil mikken, moet wel de lage raamomlijsting indachtig zijn. De lijn heeft nu eenmaal gevolgen. Je wordt daar ook in een stuikhouding gedwongen (kijk maar eens naar de hoek van de achterbank). Renault compenseert op die manier de aflopende daklijn.

Veiligheid

Onafhankelijke testorganisatie EuroNCAP afficheert op haar website zowaar een testscore voor de Arkana uit 2019. Die is uitstekend: vijf sterren. De Arkana bestond toen nog niet, maar de botsgoeroes nemen de score van de Renault Captur over. Dat geeft meteen te verstaan hoe gelijkaardig beide auto’s eigenlijk zijn, ondanks de verschillen in uiterlijk.

De vier sleutelelementen dan… bescherming volwassenen: 96%, bescherming kinderen: 83%, zwakke weggebruikers: 75% en veiligheidssnufjes: 74%. Ik stip nog even aan dat Isofix bevestigingspunten altijd aanwezig zijn en dat zaken als fietser- en voetgangerdetectie, een botsdetectie, rijstrookassistent en snelheidsassistentie regelmatig in de mist gaan. Dat laatste is echter geen Arkana, of zelfs Renault-specifieke kwaal. Het is een ziekte waar alle nieuwe auto’s aan lijden.

Rijgedrag

Zoek je prestaties om te rijmen aan die zelfverzekerde looks, dan staat je misschien wel een teleurstelling te wachten. Deze 1.3 is al meteen de snelste motor. 140pk en 260Nm, voorwielaandrijving en een zeventrapsautomaat met dubbele koppeling om ervoor te zorgen dat er zoveel mogelijk van het bovenstaande aan het asfalt geraakt. Traag is de Arkana niet. Hij afficheert een sprinttijd naar 100km/u van 9,8 seconden en een top van 205km/u. Maar 10 tellen voor de honderdspurt, dat is tegenwoordig niet meer genoeg om met overtuiging sportieve ambities te kunnen claimen. De duurder hybride is overigens een tikkeltje trager, maar wel een pak zuiniger. Voor deze 1.3 geeft Renault tot 5,4l/100km (121 - 124g/CO2/km) op. De hybride zal bijna een liter en een gram of 20 minder afficheren. Bij een rustige rijstijl moet je in de praktijk in staat om rond de 6,5l/100km uit te komen.

Strak weggedrag

De Arkana heeft een conventionele ophangingsstructuur met McPherson veerpoten vooraan en een dwarstraverse bij de achterwielen. De afstelling is relatief stug met alle voor- en nadelen van dien. Hij gaat vlak door bochten, maar terwijl kleine oneffenheden goed worden weggefilterd, mist hij subtiliteit wanneer het onderstel uitgedaagd wordt. De achtertrein valt het eerst door de mand. Sturen doet de Arkana correct, zonder meer.

Conclusie

Je zal ze bij Renault geen verkoopsdoelstelling voor de Arkana uit de neus peuteren. Een SUV-coupé is geen volumeproduct, maar misschien wel een lucratieve niche. Je kan nu voor minder geld etaleren dat je dezelfde smaak hebt als een profvoetballer. Dat is meteen het belangrijkste punt: hij is een pak toegankelijker dan een vergelijkbaar product uit het premiumsegment.

Stijl primeert, want dat is nu eenmaal zo bij een SUV-coupé

Er zijn een aantal beperkingen aan het concept. De instap achteraan en de zichtbaarheid rondom bijvoorbeeld. Daar ontkomt ook deze Arkana niet aan. Uitstraling lijkt een belangrijke component te zijn in de keuze voor een Coupé-SUV en daarmee zit het wel snor. Zelfs de saaie grijze testauto oogstte nieuwsgierige blikken. Aan de binnenkant overtuigt hij wat minder. Daar is hij nogal vlak.

Vlot, maar is dat vlot genoeg?

Ondanks z’n flamboyante looks heeft hij vooral een rationele aandrijflijn met een compacte benzinemotor. De prestaties zijn ruimschoots voldoende voor een modale gebruiker, maar of hij aan z’n positionering niet een beetje meer verschuldigd was, durf ik niet beantwoorden.