Dacia Spring Electric 45

Inleiding

Europa heeft z’n keuze gemaakt. We zullen in de toekomst met z’n allen elektrisch moeten gaan rijden. De dobbelsteen is geworpen. Volgens sommigen was hij verzwaard en kreeg de auto met verbrandingsmotor geen eerlijke kans. Het resultaat blijft hetzelfde.

Dacia Spring is betaalbare elektrische auto

Die toekomstige elektrificatie van Europa zal nogal wat voeten in de aarde hebben. En ze zal snel moeten gebeuren. Over amper vijf jaar moet nagenoeg elke auto op één of andere manier geëlektrificeerd zijn. Maar de prijs van die geheel of gedeeltelijke elektromobiliteit mag de consument gerust nerveus maken. De betaalbare elektrische auto laat op zich wachten. Een elektrisch stadsautootje heeft al snel de prijs van een gezinswagen. Deze Dacia Spring wil er een mouw aan passen. Die werpt zich op als de eerste EV die je spaarvarken niet de nek omwringt.

Betaalbaar, wat wil dat nu zeggen? Wel, in ons land komen er twee versies in de catalogus. De eerste heet Comfort en komt voor 16.990 euro in de catalogus. Een Comfort Plus uitvoering vult de standaard manuele airco en elektrische ruiten nog aan met een navigatiesysteem, carplay en wat meer uiterlijk vertoon voor 1.000 euro extra. Daarmee is deze Dacia Spring de goedkoopste EV op de markt. Verreweg zelfs.

Goedkoper is niet hetzelfde als goedkoop

Toch komen we er als Belgen maar bekaaid vanaf. Nogal wat Europese landen wenden immers centen van de belastingbetaler aan om de aankoop van een EV goedkoper te maken. Daardoor kan de Dacia Spring in Frankrijk al uitpakken met een vanafprijs van ruwweg 12.500 euro. En in Duitsland kost hij zelfs maar 10.920 euro (vanaf). In Vlaanderen wordt de aankoopprijs niet getemperd, maar onttrek je je wel aan inschrijvingstaks, rijtaks en accijnzen op brandstof. Die laatste twee voordelen zijn ongetwijfeld in tijd beperkt, maar enerlei duidelijkheid daarover van overheidswege is er niet.

Exterieur

De Spring arriveert in onze contreien na nogal wat omzwervingen. Het model begon z’n carrière eigenlijk in Indië waar hij als compacte, conventioneel aangedreven budget-crossover Kwid voor Renault ontwikkeld werd. Van dat model maakte Renault vervolgens een elektrische versie voor de Chinese markt. Daar komt nu ook de Dacia Spring vandaan, met nieuwe logo’s als belangrijkste wapenfeit.

Compact van buiten, maar met behoorlijke koffer

Groot is de Spring niet. 3,73m van kop tot staart, 1,58m in de breedte (zonder spiegels) en 1,52m in de hoogte (zonder dakstangen). In de koffer past 290l bagage, wat meer dan correct is in verhouding tot de buitenmaten. De achterbank kan plat en dan stijgt het laadvolume naar 620 liter. Het zit allemaal onder een avontuurlijk sausje. Crossovers zijn trendy.

Op de bescheiden afmetingen na zijn het aan de buitenkant eigenlijk alleen de wieltjes met naar hedendaagse normen beperkte omvang die de budgetroeping van deze Dacia verraden.

Interieur

Aan de binnenkant moet je helemaal niet zo goed zoeken om in de smiezen te krijgen dat de Spring binnen een strikte budgettering werd ontwikkeld. Het begint al bij het openen van de deur. Die is opvallend licht. En kan kom je terecht in een wereld van hard plastic. Er zijn geen uitzonderingen. Wat er is van hendels en knopjes is erg basic, niet zelden op het krenterige af. En het stuur zit muurvast. Geen instellingsmogelijkheden, hoewel ze welkom zouden zijn. De draaiknop voor het selecteren van de rijrichting (je kan niet echt van een versnelling spreken), heeft ook geen ‘P’-stand, bijvoorbeeld. Niks dat echt hindert, gewoon een aantal elementen die we inmiddels beter gewend zijn. Nog zo’n voorbeeld: de Spring heeft wel een airco (manueel), maar je schakelt in met een klein en slecht verlicht knopje waardoor je eigenlijk nauwelijks kan zien of die nu wel of niet aanstaat.

Minder plastic voor particulieren

De versie die particuliere klanten zullen kunnen kopen, zal zachtere zetels, vloermatten en links en rechts wat aangenamere stoffen bevatten. Iets om naar uit te kijken. De auto’s die Dacia eerst ter beschikking stelt voor een beoordeling door de pers, zijn in de uitvoering voor autodeeldiensten. Gemaakt om meer weerstand te bieden tegen misbruik en schijnbaar uitwasbaar te zijn met emmer en spons.

Tegen het licht van z’n beperkte buitenmaten is het plaatsaanbod aan de binnenkant dan weer meer dan behoorlijk. Je zit met twee knus, maar niet ongemakkelijk krap. Op de achterbank kan je ook volwassenen parkeren, maar liefst niet te lang. De knieruimte is er niet geweldig (wat wil je, met die maten) en kijken op de rugleuning van de voorzetel uit één stuk (budget!) maakt het er claustrofobisch.

Vier volwassenen kan wel, maar mag het ook?

Een blik op de technische specificaties legt echter een ander probleem bloot. Het rijklaar gewicht bedraagt 1.045kg, maar de maximale totale massa is slechts 1.300kg. Dat betekent dat je voor bagage en inzittenden slechts 255kg overhoudt. Met vier man aan boord wil dat zeggen dat die elk hooguit 64kg mogen wegen. Gelukkig wordt je onderweg nooit gewogen...

Veiligheid

Onafhankelijke testorganisatie EuroNCAP kreeg de Dacia Spring nog niet in handen. Het resultaat wordt boeiend. Het donormodel komt immers van een markt die veel lagere veiligheidsnormen hanteert dan de Europese. Natuurlijk deed Dacia aanpassingen om de botresistentie van het Europese model te verbeteren, maar hoeveel resultaat dat zal opleveren is nog niet duidelijk.

Wat wel zeker is, is dat de Spring ondanks z’n positionering onderaan het EV-aanbod een behoorlijke lijst veiligheidsvoorzieningen kan voorleggen die onder meer 6 airbags, bandendrukcontrole en een automatische noodoproep omvat. Wiedes, want dat is allemaal verplicht.

Wat niet moet...

In de reeks 'niet verplichte uitrusting' scoort de Spring nauwelijks punten. Geen dodehoekwaarschuwing (maar de zichtbaarheid rondom is redelijk), geen rijstrookassistent, geen verkeersbordherkenning en ook geen cruise-control, laat staan een radargestuurde. Bij botsorganisatie EuroNCAP zijn ze verlekkerd op dat soort van snufjes en alleen al daardoor zou het erg verwonderlijk zijn, mocht deze Dacia straks een meer dan gemiddelde score halen. De testresultaten publiceren we bij Auto55.be ongetwijfeld in de nieuwsrubriek.

Ik sluit hier af met een lichtpuntje want ISOFIX-bevestigingspunten voor kinderzitjes op de zitplaatsen achteraan zijn standaard. Er nog steeds heel wat merken die je daarvoor laten dokken.

Rijgedrag

De specificaties van de Spring zijn, laat ons wel wezen, niet indrukwekkend. Het accupakketje is met 27,5kWh klein en de elektromotor is met 45pk en 135Nm bescheiden te noemen. Daarom positioneert Dacia dit autootje ook onomwonden als een stadsauto. Toch is er een duidelijk verschil met andere hedendaagse stadsauto’s. Door z’n beperkte rijbereik van 230km (gemengde cyclus) is z’n biotoop écht beperkt. En dat terwijl je met zowat elke stadsauto die sinds de jaren tachtig gebouwd is, eigenlijk ook probleemloos op reis kon. Je kon je weliswaar wat meer ruimte, comfort of vermogen wensen, maar het ging wél. Met deze Spring wordt zoiets een tijdverslindende, logistieke nachtmerrie. Aan autostradesnelheden kom je weinig verder dan 150 echte kilometers én laden gaat relatief traag omdat niet alleen de accuset, maar ook de omliggende elektronica (de interne lader, het systeemvoltage) met de prijs in het achterhoofd gekozen zijn. Thuis laden duurt tot 14 uur en een snellader van 30kW heeft aan het andere eind van het tankspectrum één uur nodig om de batterij tot 80 procent te tappen.

De Dacia Spring is traag

Aan het stuur zijn de prestaties - een elektronisch begrensde topsnelheid van 125km/u en een acceleratietijd naar 100km/u van bijna 20 seconden - niet zo beperkend als je zou denken. In de stad kan hij aardig uit de voeten en realiseert hij dankzij de energierecuperatie bij vertragingen ook de beste actieradius. Beperk je je tot 100km/u in een (groot)stedelijke omgeving, dan is 200km mijns inziens realistisch. Tijdens de eerste kennismaking verbruikte ik 14,7kWh/100km, wat net geen190km autonomie oplevert. Bij snelheden vanaf pakweg 80km/u vereist het beperkte vermogen wel de nodige anticipatie. Zo had de Spring bij het bergop (een milde helling) invoegen op een ringweg al het volle vermogen nodig alleen maar om de snelheid van het omliggende verkeer aan te houden. Erg aangenaam vind ik dat niet. Je misrekenen is zeker niet uitgesloten.

Op de snelweg toonde het autootje zich zijwindgevoelig. Het stuur- en ophangingsgedrag van de Spring is afgestemd op de stad. Het is bijgevolg logisch dat die daar het best tot z’n recht komt. De kleine wieltjes verteren het vaak pokdalige Belgische wegdek zelfs best goed.

Conclusie

Deze Dacia Spring is een beetje een mijlpaal. De eerste geheel elektrische auto die minder dan 17.000 euro kost. ‘Betaalbaar’. ‘Goedkoop’, wordt zelfs gezegd. En dan volgt een cruciaal zinnetje: ‘voor een elektrische auto’. Hij kost bijvoorbeeld nog altijd gevoelig meer dan een nieuwe Dacia Sandero (om binnen hetzelfde gamma te blijven), die ik als een volwaardige auto bestempel. De Spring, daarentegen, laat je voelen dat hij de goedkoopste is. Z’n scherpe prijs is niet het resultaat van een technologische doorbraak of een industrieel mirakel.

Dacia Spring is minder duur... omdat hij minder biedt

De Spring is minder duur omdat hij minder biedt: minder vermogen, minder autonomie, minder laadvermogen, minder afmetingen, minder uitrusting en minder dure materialen. Het zijn vooral de eerste twee ‘minders’ die z’n biotoop echt inperken tot de stad. De gebruikskost is dan weer erg laag. België ontbeert de riante aankoopsubsidies van sommige andere Europese landen, maar de elektrische auto is (voorlopig) nog vrijgesteld van inschrijvings-, rijtaks en accijns op elektriciteit.

De Spring scoort gemiddeld op deze test omdat resultaten altijd worden getoetst aan de markt. Toch kan hij kan ook uitstekend geschikt zijn voor een bepaald doel. Ik zie het niet als een eerste (enige) auto. Maar wie een échte stadsauto zoekt, die absoluut elektrisch wil en zich bewust is van de beperkingen, kan nergens voor minder geld terecht.