Dacia Sandero Stepway 1.5dCi 90

Inleiding

We weten het, cijfers en marktgegevens zijn saai. Daarom dat we ze graag zo snel mogelijk uit de weg hebben in deze inleiding. Maar ditmaal zijn ze ook best uitzonderlijk. Dacia wist immers, sinds de herlancering onder de Renault-group amper 8 jaar geleden, zo'n 2 miljoen voertuigen te verkopen. Tijdens 2012 alleen al kwamen daar meer dan 900.000 stuks bij. En zoals u wellicht bij u in de omgeving ook al kon zien, is dat succes niet beperkt gebleven tot de ontluikende economieën die de Fransen ervoor in het vizier namen. Ook in West-Europa, met Frankrijk op kop, sloeg het merk in als een bom.

Bij ons werd de Logan gelanceerd in 2005, een jaar waarin 13 exemplaren ingeschreven werden. Het gamma werd echter in ijltempo uitgebreid en de kaap van de 4.000 wagens op jaarbasis werd in 2009 gerond. Nog eens twee jaar later, in 2011, leverde de Belgische-Luxemburgse invoerder meer dan 15.000 Dacia's uit en kan hij 2,5% marktaandeel claimen. Het merk is zelfs een begrip geworden. Schrijvers van opiniestukken in de krant hebben het nu zelfs over de Dacia Duster-Vlaming - al is dat in hun ogen geen compliment.

Nochtans snijdt Dacia's recept voor betaalbare mobiliteit hout. Andere autobouwers vallen inmiddels over elkaar heen in de race om zelf ook een budgetmerk uit de grond te stampen. En de Fransen verhogen ondertussen de inzet. De Logan, Sandero en Sandero Stepway worden in hun vernieuwde vorm nog voor het jaareinde gelanceerd. En zoals we al bij de Lodgy en Dokker konden vaststellen ligt de lat weer hoger.

Nieuwe regelgeving noopt Dacia tot spekken van de uitrusting met standaard stabiliteitscontrole en twee extra airbags. Maar de constructeur zet ook een in ongelijke delen neerklapbare achterbank en stuurbekrachtiging op de lijst met standaardvoorzieningen terwijl de motoren een moderniseringskuur ondergingen. De prijs wordt door al die vernieuwing niet meer dan € 500 opgedreven. De Logan blijft daarmee onder de € 7.000-grens en met een vanafprijs van € 7.990 nog steeds een prijsbreker. Dat is telkens met de 1.2 16v met 75pk en natuurlijk wordt het cijfer onderaan de factuur hoger als je in plaats daarvan opteert voor een nieuwe driecilinder turbo met 90pk of een van twee varianten (75 of 90pk) van de 1.5dCi. De Logan stijgt op die manier tot maximaal € 11.400 en de Sandero tikt € 600 hoger af. In ons land kiest 60% van het cliënteel echter voor de Stepway-afgeleide. Die is stoerder aangekleed en is er alleen met de 90pk sterke motoren. Daarom gaat de prijsvork er van € 10.600 tot € 14.000, met best wat populariteit voor de hogere uitrustingsversies en een dieselaandeel (op het totaal) van 40%. We zetten hier dan ook eerst de diesel op de pijnbank.

Exterieur

Dat Dacia uit z'n succes ook zelfvertrouwen puurt, is het uiterlijk aan te zien. Terwijl de kenmerken die essentieel zijn voor z'n goedkope constructie (zoals het delen van deurpanelen met andere modellen of rechte zijruiten) nog steeds present zijn, steken ze voortaan wel een in koetswerk dat best gezien mag worden. Akkoord, op stijlvlak worden hier geen grenzen verlegd, maar zelfs de standaard Sandero heeft nu meer présence. Dikkere bumperschilden rondom leveren een assertievere attitude op en je hebt nu ook grotere lichtunits en een best prominente grille om je in de buitenspiegel van je voorganger mee te profileren. De Sandero steekt z'n aantrekkelijke prijs nu ook een pak beter weg dan voorheen, dankzij meer aandacht voor details en aerodynamica. Oefening baart kunst. Er zit wat van een VW Polo in, en in de geprononceerde wielbogen zie ik zelfs wat van de Renault 5, en die heb ik altijd erg sympathiek gevonden.

Dat wat meer uiterlijke opsmuk op de verlanglijst van de klant stond, blijkt uit het succes van de Stepway-uitvoering tot op heden. Die koppelt een 4cm hogere bodemvrijheid aan stoere stijlkenmerken. Het radiatorrooster en de bumpers hebben er twee kleuren, er zijn mistlichten, bredere wielkasten, spefieke stalen zestienduimers (en optionele velgen) en dakstangen zorgen voor een avontuurlijke marinade.

Door wat steviger in de stootlijsten te zitten is de Sandero Stepway marginaal groter dan z'n broer die het met één naam moet stellen. De lengte bedraagt 4,08m in plaats van 4,06m. De breedte wordt echter door de schouders bepaald en die is dan ook identiek, met 1,73m. In vergelijking met z'n voorgangers zijn beiden telkens een tikkeltje groter.

Interieur

Het interieur is net zo nieuw als het koetswerk. Maar de eerste echt grondige verbetering kom je al tegen voor je erin zit. Een nieuw motorschutbord en dubbel uitgevoerde deurrubbers maken immers jacht op de losgeslagen decibels die vroeger binnenin de rust verstoorden. Je kan niet verwachten dat wagens in deze prijsklasse de norm opnieuw definiëren, maar het verschil met de eerste generatie is frappant. En nu zijn vroeger vermoeiende autostradesnelheden erg draaglijk.

De boordplank is eveneens nieuw, met nog steeds harde plastics. Die zien er nu wel een stuk degelijker uit. De stijl is nogal kloek en weinig gesofisticeerd, maar functioneel is het alleszins. En de knoppen en bedieningselementen boeken allemaal vooruitgang ten opzichte van vroeger. Wie zich niet beperkt tot een naakt exemplaar, krijgt zelfs glanzende sierlijsten om de ronde verluchtingsmonden en het centrale medaillon dat de radio huisvest.

Die radio, daar valt overigens ook nog wel wat over te vertellen. Net als bij de Lodgy, kan je nu immers ook opteren voor een aanraakgevoelig scherm dat je meteen ook naar je bestemming kan leiden. Als navigator is het geen echte krak en als de zon erop zit is het moeilijk te zien, maar omdat het ding voor amper € 250 in de optielijst prijkt en je ook nog eens de kans geeft om je telefoon te koppelen en daar zelfs muziek van te plukken, kan je het veel vergeven. Er zijn nog wat aanpassingen - zoals de komst van een cruise-control.

Natuurlijk zijn er auto's waarin je beter zit dan in een Sandero. En toch is er niets fundamenteels mis. Een diepteverstelling bovenop de instelbare hoogte van het stuurwiel, kan natuurlijk wel een betere rijhouding opleveren. We willen echter niet gezegd hebben dat die standaard slecht is. Verre van zelfs. En hoewel je jezelf natuurlijk wel wat elektronische prulletjes, als een deftige boordcomputer, moet ontzeggen, geeft het instrumentarium erg adequaat en perfect al het noodzakelijke weer.

Plaats is de Sandero z'n sterkste punt. De verhouding tussen binnen en buitenafmetingen is erg gunstig. Vier volwassenen moet je absoluut probleemloos kunnen schikken.. Zelfs als je het budget vergeet, scoort deze Dacia uitstekend in z'n segment. En 320 liter is een degelijk en bruikbaar koffervolume. Hij troeft z'n voorganger ook af door een in ongelijke delen neerklapbare achterbank standaard te maken. De vloer is spijtig genoeg niet geheel vlak, maar er past dan wel 1.200 liter in.

Veiligheid

We haalden het al aan bij de inleiding - de veiligheidsvoorzieningen zijn aangescherpt. Dat moest ook van Europa dat de eisen voor alle volumemodellen sinds de lancering van de vorige generatie gevoelig aanscherpte. Nu moet je als autobouwer niet alleen frontale, maar ook laterale airbags voorzien. En ABS moet je nu verplicht aanvullen met stabiliteitscontrole. Dat lijkt op een opwaardering van de rekeneenheid, maar het houdt veel meer in. ABS werkt immers met erg weinig sensoren die allemaal aan de wielen zitten, terwijl voor ESP (met inbegrip van tractiecontrole en noodremhulp) een meer geavanceerde giersensor en een stuurhoeksensor nodig zijn. Daarom heeft de Sandero nu een multiplex-architectuur (zeg maar een geheel elektronische opbouw), terwijl de vorige zich nog tevreden stelde met een conventionele kabelboom.

Er werd tegelijk wat gerommeld aan de absorberingsmogelijkheden van het koetswerk, door op strategische plaatsen extra verstevigingen te voorzien. En omdat de neus nu wat hoger is en meer lucht omkapselt mogen aangereden voetgangers dankbaar zijn om de toegenomen empathie van de motorkap. En dan zijn we zowaar nog steeds niet door de lijst verbeteringen. We moeten daar per slot van rekening ook nog de komst van Isofix-bevestigingspunten voor kinderzitjes op de buitenste zitplaatsen achteraan aan toevoegen. Erg belangrijk om de slaagkansen als budgetvriendelijke gezinswagen bij te spijkeren. Als we dan toch nog iets te morren hebben, dan is het de aanwezigheid van een middengordel (gelukkig wel van het driepuntstype) die je uit het dak tevoorschijn moet toveren. Dat is niet zo praktisch. Gelukkig gebruikt haast niemand dat.

Wil al het bovenstaande nu ook meteen zeggen dat de Sandero en Sandero Stepway zich opmaken voor een monsterscore in de EuroNCAP-crashtests? Wel... nee. Net als voorheen mikt de constructeur op een goed gemiddelde. De vorige werd op drie sterren getrakteerd en de nieuwe generatie zou gezien de inmiddels verstrengde beoordeling best op gelijke hoogte kunnen eindigen.

Rijgedrag

De drie nieuwe producten staan op een bodemplaat die nagenoeg identiek is aan die van de Lodgy, maar die heeft dezelfde basisarchitectuur als z'n voorganger. Maar de McPherson voortrein en de vervormbare dwarstraverse kregen wel een meer hedendaagse, westerse afstelling. Zelfs de Stepway die toch kan bogen op een riante bodemvrijheid van goed 20cm (meer dan de meeste terreinbreaks) ligt daardoor wat strakker dan voorheen. Stuurbekrachtiging is standaard en is gek genoeg van het hydraulische type. De meeste autoconstructeurs beweren dat die duurder is dan een elektrische bekrachtiging. Ons zal je in elk geval niet horen klagen. Zelfs deze erg eenvoudige variant biedt immers meer stuurgevoel dan eender welk elektrisch systeem. Het prijskaartje staat dus duidelijk niet in de weg van een minimum aan rijplezier. Dat zorgde er bij de Sandero van de vorige generatie ook al voor dat het op de redactie een populaire duurtestwagen was, die haast nooit werkloos op de parking stond terwijl er ook veel duurder rollend materieel ter beschikking was.

De onderstelafstelling is eveneens een tikkeltje liberaal en dat is ook al goed nieuws. En neen, dat wil evenmin zeggen dat deze auto onvoorspelbaar is. Gewoon leuk. De prestaties zijn nochtans niet meer dan correct. De 1.5 dCi Renault-diesel wekt naast 90 paarden ook nog 220Nm op, en terwijl die motor erg soepel is en nieuwe injectoren het geluid en de trillingen beperken, maak je er zelfs met slechts 1,15 ton op de weegschaal geen sprinter van. De vijfbak schakelt meer dan correct, maar zelfs dan is 11,8 seconden voor de sprint al wat er uit te halen valt. En sneller dan 167km/u gaat het evenmin, al krijg je de naald met wat geduld met op 180. Voor beide geldt echter dat het ruimschoots voldoet voor normaal gebruik. Wie er dan maar van uitgaat dat de Sandero Stepway een zuipschuit is, is er nog eens aan voor de moeite. Op papier kan de gemengde cyclus voor 4,0l/100km (105gr/CO2/km) en in de praktijk hoef je geen liters extra op de begroting in te schrijven. Het is gezien de prijs, allemaal erg puik.

Conclusie

Het is nauwelijks meer dan 8 jaar geleden dat Renault het Roemeense Dacia herlanceerde als budgetmerk. Een beslissing die achteraf geniaal zou blijken. Inmiddels een familie van zeven producten, weet het bedrijf haast één miljoen klanten op jaarbasis te verleiden. Met een recept dat simpele, betaalbare mobiliteit naar voor schuift en maximaal beroep doet op reeds bewezen technologieën. Dat Dacia bereid is te evolueren zien we aan deze nieuwe generatie van de Sandero en Sandero Stepway. Die wordt € 500 duurder (vanaf € 7.990 voor de Sandero, Stepway vanaf € 10.600) maar weet z'n verhouding prijs-kwaliteit te handhaven. Onder meer door nu vier inplaats van twee airbags aan te bieden en stabiliteitscontrole aan de standaarduitrusting toe te voegen. Dacia had geen keuze overigens, want Europa verplicht het.

De Sandero Stepway is in ons land met een aandeel van 60% tot op heden de populairste telg. En dat heeft hij vooral aan z'n uiterlijk te danken. Dat is namelijk voorzien van wat opsmukdelen. Een oefening die de nieuweling, met een meer volwassen design als basis, erg goed maakt. Het geblokte vormenspel wordt eveneens vertaalt naar het interieur, dat een tikkeltje ruimer is, wat meer bergruimte kreeg en terwijl het nog steeds is opgetrokken uit harde plastics, wel meer appetijtelijk overkomt dan voorheen. En er zitten is geen straf, zeker niet nu de geluidsisolatie de decibels bij normale autostradesnelheden merkbaar beter onder controle houdt.

De Sandero Stepway heeft een erg riante bodemvrijheid van 20cm, wat betekent dat de term softroader geen dode letter hoeft te zijn. Toch is hij niet zwalperig of onvoorspelbaar. Een prestatiekoning is de 90pk en 220Nm sterke 1.5l diesel die hier aan een ondervraging wordt onderworpen natuurlijk niet. Hij kan evenwel probleemloos mee met het verkeer (11,8 tellen sprinttijd, 167km/u top) en is best zuinig (4,0l/100km gemiddeld, 105gr/CO2/km). Dat Dacia een dergelijk homogeen product dat niet eens gespeend is van enig rijplezier - integendeel - kan aanbieden mag dus nog steeds een half mirakel heten.