Dacia Logan 1.4MPI

Inleiding

Net voor de zomer van 2004 begon de geruchtenmolen rond de Dacia Logan op gang te komen, een wagen die ontwikkeld werd op basis van een zo laag mogelijke prijs. Op dat ogenblik had Renault, dat het Roemeense Dacia bezit, volstrekt geen plannen voor commercialisering in het westen. Een magische en haast ondenkbare prijs van 5.000 euro, dat was nieuws dat zich als een lopend vuurtje verspreidde.

Om de Logan beter te begrijpen, moeten we hem durven te vergelijken met de Ford Model T, die als doelstelling had de Amerikanen op wielen te zetten en de latere VW Kever, die in Duitsland net dezelfde bedoelingen had. Met de Logan wil Dacia (Renault) gewoonweg een zeer toegankelijk geprijsde auto aanbieden in de voormalige Oostbloklanden. Logischerwijze zijn de aankoopcriteria van een publiek dat zijn eerste nieuwe auto uit een showroom buiten rijdt anders dan voor een verwende westerse consument. Daarom schrokken we niet weinig toen bleek dat er in onze alles biedende en haast oververzadigde consumptiemaatschappij al snel een groot enthousiasme groeide voor de Logan. Renault werd zowat verplicht het koopje naar het westen te halen en er te commercialiseren, iets wat op 9 juni 2005 in Frankrijk ook gebeurde…

Renault verzekert de officiële distributie en past de wagens aan volgens een specifiek lastenboek voor West-Europa. Zo verschijnen ABS, twee frontale airbags en hoofdsteunen op de lijst met standaarduitrusting. Daarmee verschilt onze Belgische Logan meteen van de oorspronkelijke Roemeense versie. Bovendien genieten de kopers 3 jaar of 100.000 km garantie. Officieel vanaf 1 december 2005, startte de verkoop van de Logan onder Dacia als merknaam in België. In eerste instantie met uitsluitend benzinemotoren: een 1.4 (75 pk) en een 1.6 (90 pk). De prijzen starten bij 7.500 euro voor de 1.4 in zijn meest 'basic' uitvoering – zonder stuurbekrachtiging - gevolgd door 7.950 euro voor de 'Ambiance' en 8.700 euro voor de 'Laureate'. De 1.6 is er enkel in 'Laureate'-uitvoering en moet 9.150 euro kosten. Vanaf begin dit jaar verscheen ook een Logan met dieselmotor op de prijslijst. Het betreft de 1.5dCi 70 pk, een goede bekende uit het Renault-gamma, aangezien hij al beschikbaar is op Clio, Kangoo en Modus. De 1.5dCi heeft een stuurbekrachtiging nodig, en is bijgevolg enkel beschikbaar op de uitvoeringen Ambiance en Lauréate. De Ambiance 1.5dCi kost 9.950 euro en de Laureate 1.5dCi overstijgt met een prijskaartje van 10.500 euro net de 'psychologische grens' voor een echt goedkope wagen.

Renault zal de Logan vanaf dit jaar in 6 landen bouwen: Roemenië, Rusland, Marokko, Colombia, India en Iran. Een lijstje dat geen twijfels laat over de ware roeping van de Logan.

Exterieur

De Logan toont zonder enige schroom een ruim bemeten Dacia-logo op zijn radiatorrooster. Hij heeft een hoog 4-deurs koetswerk dat op - voor huidige begrippen - smalle bandjes rust. Voor de verkoop in West-Europa wordt het rubber bij Michelin ingekocht. Onze testwagen reed rond op Michelin Energy in maat 185/65 R15. Het hoge koetswerk oogt als een blok op wielen, maar helpt wel bij een gemakkelijke instap naar de achterbank. Ook de achterste portieren zijn hoog opgesneden om hierbij van dienst te zijn. De buitenspiegels worden manueel ingesteld en dat hebben we lang niet meer gezien… Verwende autojournalist? We zullen maar niet te nadrukkelijk ontkennen, maar toch merk je in dergelijke situatie dat een schijnbaar eenvoudige comfortvoorziening wel degelijk erg zinvol is en dat het vroeger niet allemaal beter was, zoals zo vaak wordt beweerd. Dat blijkt ook bij het openen van de koffer: enkel mogelijk door gebruik te maken van de sleutel.

Doordat de achtersteven van de Logan hoog doorloopt, is er flink wat laadruimte beschikbaar in de koffer. Doorladen kan evenwel niet. Onder de koffervloer zit een volwaardig reservewiel. Krik en sleutel zijn zichtbaar tegen de zijkanten van de laadruimte bevestigd. Het is ook opletten voor de scharnieren van het verouderde ‘zwanebek’-type en de daaraan bevestigde veren, die zomaar door de koffer steken en laadvolume kosten, en ook bagage kunnen beschadigen als men niet goed uitkijkt. Nog een detail dat de eenvoud van het ontwerp typeert: het sleepoog in de achterbumper kreeg geen afdekkapje opgezet en blijft dus gewoon zichtbaar.

Interieur

Het eerste wat opvalt, is de royale hoofdruimte. Waarschijnlijk rijden ze in Roemenië allemaal met hun hoed op?!? Maar goed, beter wat meer dan te weinig. Ook op de achterbank is er niet te klagen over de hoofdruimte. Wie daar moet plaatsnemen, zit nog relatief comfortabel op een brede vlakke bank, voorzien van 3 hoofdsteunen en evenveel veiligheidsgordels. Het interieur toont heel veel zichtbaar plastic van het harde, eenvoudige en voorbijgestreefde soort. Gelukkig stinkt het nog niet nadrukkelijk, al zou dat bij zomerse temperaturen wel anders kunnen uitvallen. Er zijn grote volumes kunststof zoals deze die op de portiervlakken als armsteun en greep fungeren, weinig esthetisch, maar – toegegeven – wel praktisch. Ook praktisch zijn de behoorlijk ruim bemeten kaartenbakken in de voorste portieren. Achteraan moet men zijn rommel op zak houden, want daar hadden de ontwerpers geen inspiratie om enige berging te voorzien. Er is achteraan wel een bekerhouder op het einde van de middentunnel en zelfs twee vooraan, waar ook een uitneembaar potje als asbak in past. Het handschoenenkastje heeft normale afmetingen en is niet verlicht.

Het zitmeubilair zit best goed, al mist het aan zijdelingse steun en houvast. Dacia koos een sober en eenvoudig textieltje voor zitting en rug, dat spaarzaam wordt herhaald in de portierbekleding. Vooraan kunnen de stoelen in de lengte geregeld worden en is er een draaiknop voor de hellingshoek van de rugleuning. Het stuur biedt geen enkele regelmogelijkheid. Het dashboard is heel eenvoudig opgevat. Het oogt en voelt goedkoop. Er zijn vier ventilatiemonden, een toerenteller en een snelheidsmeter, met daartussen een schermpje met digitale aanduiding voor watertemperatuur en brandstofpeil. Onze testwagen had vooraan elektrisch bediende ruiten, waarvoor de toetsen enigszins wereldvreemd naar de middenconsole verwezen waren (dat spaart bedrading). Er is een klassieke DIN-radioschacht, waarin een absurd duur aangerekende (400 €) radio/CD-combinatie stak van het simpelste soort… In de voorste portieren kunnen 16 cm luidsprekers aan de slag, maar daarmee houden de muzikale voorzieningen op. Enigszins tot onze verbazing, biedt de Logan wel een make-up spiegeltje aan de dames, voor zover die maar niet zelf gaan sturen.

Veiligheid

Renault benadrukt dat de Logan werd aangepast aan de Europese veiligheidsnormen, doch bij de Euro NCAP tests scoorde hij een povere drie sterren. De Duitse collega’s van Auto Bild kochten voor hetzelfde geld een tien jaar oude VW Golf om zich uit te leven in een reeks crashtests. Resultaat van al dat gestoei? De oude Golf bleek aanzienlijk veiliger dan de ‘nieuwe’ Logan. Ook zij konden het niet geloven en deden het zaakje nog eens over. Jammer voor het geld, want de bevindingen bleven wat ze waren…

Objectief vermelden we de vijf veiligheidsgordels, waarvan de voorste exemplaren zelfs voorzien zijn van een hoogteregeling. Er zijn ook twee airbags voorin – passagiersairbag uitschakelbaar - en ABS met elektronische remkrachtverdeler staat eveneens paraat.

Rijgedrag

De Dacia Logan 1.4 heeft voelbaar te weinig trekkracht. Hij weigert in de toeren te klimmen en soepelheid is hem al helemaal vreemd. We vragen ons dan ook af wat het wordt als de mogelijkheid benut wordt om er met vijf inzittenden op uit te trekken… Hij is dus traag en sloom, zoals Renaat Landuyt, Steve Stevaert en andere verkeersterroristen het graag hebben. Doodvonnis getekend? Neen, want hij schakelt meer dan gewoon goed, biedt een behoorlijk stuurgevoel (bekrachtigd op onze testwagen; 400 euro) en blijkt ook nog goed te remmen. Alleszins veel beter dan wat zijn prestaties vereisen. Op ons tot op de draad versleten en nauwelijks onderhouden Belgische wegennet slaagt de Logan erin de oneffenheden tot een goed verdraagbaar niveau uit te filteren. Alsof dat nog niet volstond, heeft de Logan niet eens een foute wegligging, of er zou op z’n minst wat van gemaakt kunnen worden.

De bodemplaat is afkomstig uit het Renault-arsenaal, waar ze onder meer voor de Renault Modus wordt gebruikt. En ook de andere cruciale mechanische organen zijn afkomstig van het Franse moederbedrijf. Geen spitstechnologie, maar degelijke en beproefde techniek die voldoet aan de hedendaagse milieunormen. Zo heeft de 1.4l benzine nog verouderde monopoint-injectie. De viercilinder levert bij 5.500t/min een maximumvermogen van 75pk. Het koppel bedraagt 112Nm en wordt bij 3.000t/min afgeleverd. Wie de krachtbron onder luid protest geselt, haalt 100km/u in exact 13 tellen. De topsnelheid bedraagt 162km/u. Renault geeft een verbruiksgemiddelde op van 6,6l/100km (gemengde cyclus). Wij kwamen 8 deciliter hoger uit.

Conclusie

Bezin eer je begint.. De hedendaagse consument is terecht veeleisend, maar gedraagt zich niet altijd eerlijk t.o.v. de producent van verbruiksgoederen… Een prijs moet correct zijn, maar wie weinig betaalt, mag niet verwachten dat hij of zij veel meer krijgen toegestopt dan waar ze voor betalen. De Logan 1.4 Ambiance die we reden, kostte uiteindelijk 9.300 euro, waarvan 400 euro voor het servostuur, 300 euro voor de lak en een (schandalige) 400 euro voor de radio. De Logan is geen scheurijzer. Naast de wat tamme motor is de Logan voorzien van een remsysteem dat tegen z’n taak is opgewasssen, en kan met een goedmoedig weggedrag en een vergevingsgezinde ophanging toch nog rijplezier en comfort verschaffen.

Wie op zoek is naar een koopje, wordt door de Logan uitstekend bediend, maar mag nadien niet komen klagen over imago, uitrusting, afwerking en zoveel meer, waar je vandaag al snel zowat het dubbele moet voor meebrengen. Wonderen bestaan niet, ook niet bij Dacia. Met de Logan zet men een flinke stap terug in de geschiedenis van de auto-evolutie, maar eerlijk, het is allemaal minder negatief dan verwacht. Het is kiezen voor uiterst betaalbare basismobiliteit of voor een moderne wagen met uitstraling. Wij zijn dus liefst met andere auto’s mobiel, maar wie op zoek is naar een ruim en functioneel basisvervoermiddel heeft aan de Logan een valabele kandidaat. Er zijn voor hetzelfde geld andere wagens te koop die veelal moderner ogen en voelen, vaak veiliger zijn –de Logan scoorde eerder matig in de EuroNCAP crashtests-, maar zonder uitzondering een pak kleiner zijn.