Dacia Lodgy 1.5dCi 110

Inleiding

Het is al van 2004 geleden dat Renault z'n Roemeense dochteronderneming met een idee dat even simpel als briljant was weer op de kaart zette. Elke Europese autobouwer zocht, en zoekt nog steeds, naar manieren om de klanten meer snufjes en luxe (en we zetten ‘comfort' bewust niet op de lijst) en stijl aan te smeren voor steeds hogere prijzen. Renault draaide de redenering op z'n kop en wilde -in eerste instantie eerst ontluikende- markten juist voorzien van een functioneel en aantrekkelijk geprijsd vervoermiddel. Toegegeven, de Logan oogt in West Europa niet helemaal op z'n plaats met z'n klassieke drievolumekoets, maar hij staat ook nu nog in de catalogus vanaf € 6.290.

Het eerste (niet volledige) verkoopsjaar bouwde Dacia 22.833 voertuigen. Afgelopen jaar waren dat er meer dan 800.000. Een ruim break, bestelwagenversie, vijfdeurs én een bijzonder populaire SUV toonden aan dat z'n scherpe prijzenstrategie ook toegepast kan worden op producten die de Europeaan kan smaken. De Lodgy is de nieuwste telg, en die lijkt bij voorbaat alles in huis te hebben om het te maken. Hij is er vanaf € 9.990. Een Citroën C3 Picasso Atraction 1.4 VTi kost - om er een concurrent uit te pikken - meer dan de helft meer, terwijl de Lodgy toch meer stouwcapaciteit biedt dan een Renault Grand Espace. Dat klinkt bijna te goed om waar te zijn.

De instapversie, een 1.6 benzine met 82pk, is zoals je mag verwachten behoorlijk uitgekleed. Voor de hierboven geafficheerde knalprijs krijg je geen bagageafdekking, radio, boordcomputer, kofferverlichting of 12V-stopcontact. Maar als je door het gamma loopt, langs de 1.2 Turbo (benzine), 1.5 dCi met 90pk en een variant van hetzelfde dieselblok met 110pk dan eindig je in het slechtste geval bij € 15.390. Duurder gaat niet en daar zit wél een radio, manuele airco, mistlichten, elektrisch bediende ruiten én zeven zitplaatsen in. Er zijn natuurlijk nog wat opties, maar ook daar zie je dat Dacia het vet van de soep heeft geschept. Metaalkleur kost € 380, lichtmetalen velgen (16") kosten € 450 en een geïntegreerd navigatiesysteem is eveneens voor € 450. Allemaal prijzen waarop eender welk Europees merk z'n tanden stukbijt.

Exterieur

Eigenlijk maakt de Lodgy gebruik van het onderstel van de MCV - dat is de break met verlengde wielbasis in het Logan-gamma. Maar om voetgangervriendelijker te zijn heeft de structuur vooraan enkele hertekende balken. Achteraan vinden we dan weer de ophanging van de Kangoo, omdat die soepeler is dan die van de MCV. Het belangrijkste is dat deze monovolume zich met een wielbasis van 2,81m en een totale lengte van 4,50m met zijn prijs uit het B-segment, comfortabel nestelt in het C-segment. Tussen de Scenics en Tourans van deze wereld.

Dacia verheft z'n prijsbewuste ingesteldheid ook stilaan tot kunst. Want de Lodgy mag dan wel met meer soberheid zijn vormgegeven als pakweg een Scénic, hij oogt wel bij de tijd. De afstand met de Logan, die de renaissance van het merk destijds inzette, is groot. De Lodgy oogt zelfzeker met z'n grote koplampen naast een prominente radiatoropening. Hij ziet er ook degelijk en dynamisch uit, wat onder meer aan de oplopende gordellijn te danken is. En dan heb je nog de achterlichtblokken die je haast frivool zou noemen.

Praktische kenmerken op het offerblok leggen, daar doet Dacia evenwel niet aan mee. Alle portieren openen ruim en de grote kofferklep is zowaar meer dan een meter breed. En er zijn nog meer indrukwekkende afmetingen. In z'n configuratie met vijf zitplaatsen is de laadruimte ook nog eens 1,18m lang. Er past met andere woorden een europalet in en dat is botweg indrukwekkend. Vertaal je dat naar de gebruikelijke liters koffervolume dan is dat minimaal 207l (met zeven plaatsen), liefst 827l met vijf man aan boord en zo maar eventjes 2.617l als je alle passagiers thuislaat. Zoals in de inleiding gezegd - dat is meer dan een Renault Grand Espace.

Interieur

Dat Dacia z'n formule almaar verder verfijnt merk je net als bij de Duster ook duidelijk aan het interieur. Je kan er moeilijk omheen dat alle materialen harde kunststoffen zijn, maar als je het tegen z'n prijs afweegt kan je er moeilijk slecht over spreken. De materialen ogen immers robuust en degelijk en het bedrijf permitteerde zelfs links en rechts een spatje premium. Zo zijn er zilverkleurig omrande wijzerplaten en een glanzend zwart afgewerkte middenconsole voor de topversies. En de ergonomie is ook wat verbeterd, al is er met de andere Dacia's eigenlijk ook weinig mis.

Waar je aan inboet zijn snufjes en regelmogelijkheden. Je kan dan wel zeven man aan boord schikken, maar hocus pocus doen met de stoelopstelling is er niet bij. De banken zitten vast. Ze zijn opklapbaar uiteraard, maar ze verschuiven of in de vloer laten verdwijnen is er niet bij. Heb je iets tegen plaats zes en zeven dan is je enige mogelijkheid om ze te verwijderen. De hoofdruimte op de derde zitrij is ronduit indrukwekkend en eigenlijk is de toegang kinderspel. De rijhouding vooraan is dan weer acceptabel zonder meer. Achter het op z'n Frans wat te horizontaal opgestelde stuurwiel zitten we goed, maar niet perfect. Je moet het tweede uitrustingsniveau kiezen om het cirkelvormige element voor je neus in de hoogte te kunnen verstellen en een diepteverstelling hoort nooit tot de mogelijkheden. De zetels ogen wat Spartaans en voelen eerder hard aan - ze leveren wel voldoende steun. Alleen de achterbanken zijn wel erg vlak en met een bochtenridder achter het stuur merk je dat.

De uitrusting beperkt zich tot de essentie en die aanpak blijven we verfrissend vinden. Wie op zoek gaat naar een panoramisch dak, volautomatische airco of een uitgebreide geluidsinstallatie is er aan voor de moeite. Maar het echt essentiële is er wel - op twee uitzonderingen na. Als het bedrijf ons helemaal tevreden wil stellen dan voegen ze een bagageafdekking (pas vanaf niveau 2) en buitentemperatuursensor toe aan de uitrustingslijst van alle versies.

Veiligheid

Als de EuroNCAP een Dacia tegen de muur knalt zijn de resultaten doorgaans gemiddeld. Reken op drie sterren. De Lodgy is door de onafhankelijke organisatie nog niet tot schroot herleidt. De verwachtingen liggen in dezelfde lijn. Er is evenwel meer aan de hand, want het puntensysteem van de EuroNCAP heeft niet alleen te maken met de kracht die de inzittenden in bepaalde situaties moeten verwerken. Er worden ook punten uitgedeeld voor snufjes zoals een waarschuwing voor de gordeldracht en een snelheidsbegrenzer. De Lodgy heeft die twee lievelingetjes van de Europese botsproeforganisatie alvast wél aan boord. Net als drie Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes op de tweede zitrij en even veel hoofdsteunen als er volk aan boord mag. Maar een gordelspanner is er alleen voor de bestuurder en de airbags zijn wel standaard, er zijn er niet meer dan 4. Er is natuurlijk ook boordelektronica - in de vorm van een ABS-systeem met remkrachtverdeler en noodremhulp. Stabiliteitscontrole is dan weer een optie van € 250 op alle versies.

Rijgedrag

We maalden bij deze eerste kennismaking het gros van de kilometers weg met de krachtigste dieselversie. Dat is een 1.5l dCi die 110pk en 240Nm opwekt. Een motortje dat ons ook al in andere modellen kon overtuigen en hier bovendien als enige gekoppeld is aan een zesbak. Bij het cijferwerk staat een top van 175km/u, sprinttijd van 11,6 tellen en een verbruik van 4,4l/100km maar dat is zoals steeds slechts het halve verhaal. Het aggregaat overtuigt in de eerste plaats door z'n soepele, werkwillige karakter. En het dient gezegd dat trillingen en decibels erg beperkt blijven. Dacia gebruikt hier wel 30% meer isolatiemateriaal dan in z'n andere modellen, maar de filtering van invloeden van buitenaf blijft zo goed dat het een tikkeltje verdacht is. De zesbak schakelt overigens vrij accuraat en de pseudo-McPherson voortrein is niet meteen een bron van stuurgevoel maar scoort op precisie eveneens ruim voldoende. Het is immers geen sportwagen.

Waar de ingenieurs zich zonder meer een pluim voor in de hoed mogen steken, is de afstelling van het onderstel. De riante wielbasis was natuurlijk een goed startpunt voor een van comfort doordrongen rijbeleving. Dacia heeft evenwel de controle van de koetswerkbewegingen niet volledig geofferd en het resultaat is een goed controleerbare koets die nooit echt gaat wiegen of deinen en tegelijk voldoende veerweg ter beschikking heeft om wat mishandeling als stof van zich af te schudden. Handig, ook in België en niet alleen in het Marokkaanse Atlasgebergte waar we deze ervaringen noteerden. De keuze om de standaard achtertrein van de MCV te ruilen voor die van de Kangoo levert duidelijk dividend op.

De andere motorversies komen later uitgebreid aan bod. De 1.6 benzine en dCI 90pk hingen bij een korte eerste kennismaking weliswaar wat lomer aan het gas, geen van beiden leverde een fundamenteel andere conclusie op.

Conclusie

Terwijl de Europese autoconstructeurs het jongste decennium vooral getracht hebben hun producten in meer stijl, snufjes en -vooral- marketing te verpakken om de bedrijfskas vet te mesten, keek Renault de andere kant uit. Het (her)lanceerde het Roemeense dochteronderneming Dacia als heus budgetmerk en wou vooral uitpakken met vlijmscherp geprijsde, betrouwbare producten. Met succes. Inmiddels bouwt Dacia 800.000 auto's per jaar en is het aan een monovolume toe. Dat is de Lodgy die er net als de recente Duster helemaal bij de tijd uitziet, maar nog steeds voor weinig geld van eigenaar wisselt. Het model staat met een 82pk sterke 1.6l al voor € 9.990 in de catalogus. En zelfs de topversie die wij hier aan de tand voelen - een 1.5 dCi met 110pk - staat voor hooguit € 15.300 in de prijslijst.

Voor een budget waarmee je ander enkel op de occasiemarkt of in het B-segment terecht kan, biedt Dacia je alvast een onklopbaar ruimteaanbod. Er is plaats voor vijf of zeven inzittenden (en dat mogen gerust volwassenen zijn) of tot 2.617l bagage. Meer dan een in een Renault Espace! Natuurlijk moet je daarvoor een interieur met harde plastics tolereren, zijn de uitrustingsmogelijkheden niet eindeloos en kan je evenmin met het zitmeubilair goochelen als in pakweg een Zafira. Maar Dacia belooft en levert het essentiële, terwijl het gebruik van twee kleuren voor het interieur en enkele deskundig neergepote sierlijsten net genoeg tegengewicht bieden. Rijhouding en zitmeubilair zijn niet ronduit schitterend, doch ruimschoots adequaat. Hetzelfde geldt voor de veiligheidsuitrusting die toch steeds ABS, 4 airbags en 3 Isofix bevestigingspunten voor kinderzitjes omvat.

Een wielbasis van 2,80m in combinatie met ruime veerwegen garandeert ook op een pokdalig wegdek een hoog comfortniveau zonder dat je kan zeggen dat de koets gaat wiegen en deinen. Ook als het wat harder gaat, blijven de koetswerkbewegingen onder controle. En onvoorspelbaar reageert de monovolume nooit. De 1.5 dCi levert in deze uitvoering 110pk en 240Nm (een variant met 90pk en 200Nm is eveneens leverbaar), heeft als enige een zesbak en heeft een opgegeven verbruiksgemiddelde van 4,4l/100km om naast een sprinttijd van 11,6 tellen en een top van 175km/u te leggen. Het is daarmee natuurlijk geen sprinter - wel een vlotte verkeersdeelnemer. We sluiten er het positieve eindrapport van de Lodgy mee af.